Blog UNDER CONTRUCTION - ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ. Στείλτε σχόλια, παρατηρήσεις, προτάσεις ...

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ
Ιωάννης ΒΡΥΖΑΣ
δικηγόρος - Δρ Νομικής - ΔΜΣ Ποινικού Δικαίου
Βασ. Ηρακλείου 37-39
τηλ. 2310-238435 κιν. 6977-813733
Ε-mail : vryzas-1@otenet.gr
546 24 Θεσσαλονίκη

Παρασκευή, 5 Ιανουαρίου 2018

Το ρολόι του (παγκόσμιου) χρέους / Debt's clock


http://www.nationaldebtclocks.org/debtclock/greece

ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΟΛΗ Η ΓΗΣ ;;; 

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ
Ιωάννης ΒΡΥΖΑΣ
δικηγόρος - Δρ Νομικής - ΔΜΣ Ποινικού Δικαίου
Βασ. Ηρακλείου 37-39
τηλ. 2310-238435 κιν. 6977-813733
Ε-mail : vryzas-1@otenet.gr
546 24 Θεσσαλονίκη





IIF: Μεγάλη αύξηση του παγκόσμιου χρέους το 2016

To παγκόσμιο χρέος αυξήθηκε πάνω από το 325% του παγκόσμιου ΑΕΠ (Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος) πέρυσι, καθώς το δημόσιο χρέος σημείωσε μεγάλη άνοδο, σύμφωνα με έκθεση του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινστιτούτου (Institute for International Finance).

Η έκθεση του IIF διαπιστώνει ότι το παγκόσμιο χρέος αυξήθηκε περισσότερο από 11 τρισ. δολάρια στο πρώτο 9μηνο του 2016, φθάνοντας τα 217 τρισ. δολάρια, και ότι σχεδόν το μισό της αύξησης αυτής αντιστοιχούσε στο δημόσιο χρέος (γενικής κυβέρνησης).

Το χρέος των αναδυόμενων αγορών αυξήθηκε σημαντικά, καθώς οι εκδόσεις κρατικών ομολόγων και κοινοπρακτικών δανείων ήταν σχεδόν τριπλάσιες πέρυσι σε σχέση με το 2015. Τη μερίδα του λέοντος του νέου χρέους έχει η Κίνα, η οποία προχώρησε σε νέες εκδόσεις 710 δισ. δολαρίων από το σύνολο των 855 δισ. δολαρίων στη διάρκεια του έτους, σύμφωνα με το IIF.

Η αύξηση του κόστους δανεισμού μετά τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ και άλλες εντάσεις, όπως «ενός περιβάλλοντος υποτονικής ανάπτυξης και αδύναμης εταιρικής κερδοφορίας, του ισχυρότερου δολαρίου, αυξανόμενων αποδόσεων των ομολόγων, υψηλότερου κόστους αντιστάθμισης (κινδύνων) και επιδείνωσης του αξιόχρεου των επιχειρήσεων» αποτελούν προβλήματα για τους δανειζόμενους, αναφέρεται στην έκθεση.

«Μία στροφή προς πιο προστατευτικές πολιτικές θα μπορούσε επίσης να επηρεάσει τις παγκόσμιες χρηματοπιστωτικές ροές, ενισχύοντας αυτές τις αδυναμίες», σημειώνει το IIF, προσθέτοντας: «Επιπλέον, δεδομένης της σημασίας του Σίτι του Λονδίνου στην έκδοση ομολόγων και παραγώγων (ιδιαίτερα για εταιρείες της Ευρώπης και αναδυόμενων αγορών), οι συνεχιζόμενες αβεβαιότητες γύρω από τον χρόνο και τη φύση της διαδικασίας του Brexit θα μπορούσαν να αποτελέσουν πρόσθετους κινδύνους, περιλαμβανομένου ενός υψηλότερου κόστους δανεισμού και υψηλότερου κόστους αντιστάθμισης».
[Real news 4.1.2017]


Κέρδη 25 δισ. σε φορολογικούς παραδείσους

BLOOMBERG, REUTERS

Οι 20 μεγαλύτερες ευρωπαϊκές τράπεζες έκρυψαν το 2015 σε φορολογικούς παραδείσους σχεδόν το ένα τέταρτο των κερδών τους, δηλαδή περίπου 25 δισ. ευρώ. Επίσης, για τα 383 εκατ. ευρώ από αυτά τα 25 δισ. ευρώ δεν κατέβαλαν καθόλου φόρο. Τα σχετικά στοιχεία αναφέρονται σε έρευνα της διεθνούς οργάνωσης Oxfam International. Τα συγκεκριμένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα σε κάθε τέσσερα ευρώ που κερδίζουν, το ένα το εγγράφουν στα λογιστικά βιβλία των θυγατρικών τους σε χώρες όπως οι Βερμούδες, η Νήσος του Μαν, η Ιρλανδία, το Λουξεμβούργο και το Μονακό, μεταξύ άλλων. Σύμφωνα με την Oxfam, η έρευνά της στον τραπεζικό κλάδο της Ευρωπαϊκής Ενωσης δείχνει μόνο σε πολύ μικρή κλίμακα τη βλάβη που προκαλεί σε όλον τον κόσμο η κατάχρηση των φορολογικά ευνοϊκών συστημάτων.

Αμφιλεγόμενη κερδοφορία

Οι ανισορροπίες είναι εμφανείς και μιλούν από μόνες τους για αμφιλεγόμενη κερδοφορία. Συγκεκριμένα, οι φορολογικοί παράδεισοι αντιστοιχούν στο 26% των συνολικών κερδών που παρουσιάζουν οι 20 ισχυρότερες τράπεζες της Ε.Ε., αλλά μόλις στο 12% του συνολικού τους τζίρου και στο 7% των υπαλλήλων τους. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει σαφής απόκλιση μεταξύ των κερδών που «δημιουργούν» στους φορολογικούς παραδείσους τα πιστωτικά ιδρύματα και του επιπέδου πραγματικής οικονομικής δραστηριότητας σε αυτούς. Για παράδειγμα, οι θυγατρικές τους σε αυτά τα μέρη είναι δύο φορές πιο κερδοφόρες από άλλες χώρες και οι υπάλληλοί τους τέσσερις φορές πιο παραγωγικοί, εφόσον αποδίδουν
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ
Ιωάννης ΒΡΥΖΑΣ
δικηγόρος - Δρ Νομικής - ΔΜΣ Ποινικού Δικαίου
Βασ. Ηρακλείου 37-39
τηλ. 2310-238435 κιν. 6977-813733
Ε-mail : vryzas-1@otenet.gr
546 24 Θεσσαλονίκη

κατά μέσον όρο κέρδη 171.000 ετησίως, έναντι των 45.000 ευρώ. Αξίζει να σημειωθεί ότι μεγάλο μέρος των συνολικών κερδών των 25 δισ. ευρώ δημιουργείται ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι μπορεί οι 20 εν λόγω τράπεζες σε ορισμένες χώρες να μην απασχολούν ούτε ένα άτομο.

Η Oxfam εξέτασε τα δεδομένα που δημοσιοποιήθηκαν, όπως ορίζει η νέα νομοθεσία της Ε.Ε., για την ανά χώρα προέλευση των τραπεζικών κερδών. «Τα κράτη πρέπει να αλλάξουν το κανονιστικό τους πλαίσιο, έτσι ώστε να αποτρέπουν τα μεγάλα πιστωτικά ιδρύματα να εκμεταλλεύονται τους φορολογικούς παραδείσους για να αποφεύγουν την καταβολή φόρων ή να βοηθούν τους πελάτες τους να το κάνουν», επισημαίνει η Μανόν Ομπρί, ανώτατο στέλεχος με ειδίκευση στα ζητήματα φορολογικής δικαιοσύνης στην Oxfam. «Αυτή τη στιγμή, εξαιτίας των νέων κανόνων της Ε.Ε. για τη διαφάνεια, δεν έχουμε πλήρη εικόνα για το τι συμβαίνει με τη φορολόγηση των 20 μεγαλύτερων ευρωπαϊκών πιστωτικών ιδρυμάτων».

Βάσει των ευρημάτων της διεθνούς οργάνωσης για την καταπολέμηση της φτώχειας και των ανισοτήτων, οι προαναφερθείσες τράπεζες ενέγραψαν κέρδη 628 εκατ. ευρώ σε χώρες όπου το προσωπικό τους ήταν μηδενικό. Για παράδειγμα, η ΒΝΡ Ρaribas εμφάνισε κέρδη 134 εκατ. ευρώ στις Νήσους Κέιμαν, χωρίς να διαθέτει υπαλλήλους εκεί, ενώ η γερμανική Deutsche Bank, η μεγαλύτερη της χώρας, εμφάνιζε ζημίες εκεί και κέρδη 1,9 δισ. ευρώ σε διάφορους φορολογικούς παραδείσους. Κατά την έρευνα της Oxfam, τουλάχιστον 628 εκατ. ευρώ σε κέρδη καταχωρίστηκαν σε περιοχές που δεν απασχολούσαν οι τράπεζες κανέναν εργαζόμενο. Πέραν τούτου, ειδικά στο Λουξεμβούργο φέρεται να εμφάνισαν κέρδη 4,9 δισ. ευρώ, δηλαδή όσα είχαν από τις δραστηριότητές τους στη Μεγάλη Βρετανία, στη Σουηδία και στη Γερμανία μαζί.

Αξίζει να αναφερθεί πως ενώ οι φορολογικοί παράδεισοι διαδραματίζουν σημαίνοντα ρόλο στην κερδοφορία των κορυφαίων ευρωπαϊκών πιστωτικών ιδρυμάτων, έχουν μηδαμινή συμβολή στην παγκόσμια οικονομία: συγκεντρώνουν σχεδόν το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού και παράγουν μόλις το 5% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Τέλος, επισημαίνεται ότι ο ΟΟΣΑ επεξεργάστηκε σχέδιο ώστε να περιοριστεί η δυνατότητα των εταιρειών να απολαμβάνουν χαμηλό φορολογικό συντελεστή σε περιοχές όπου δεν υπάρχει πραγματική οικονομική δραστηριότητα – σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του, οι κυβερνήσεις χάνουν ετησίως 240 δισ. δολάρια σε έσοδα από τη μεταφορά κερδών εκτός συνόρων.
[Καθημερινή 28.3.2017]



Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ.... ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ -Open the border(s)!!!;;;. και ΜΚΟ !!!. - ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ ...

δρ ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΡΥΖΑΣ + προσφυγάκια, Ειδομένη 2016 [photo copyright by Angela Mantziou]

ΜΗΠΩΣ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ

ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ 
πέρα από ανιστόρητους συναισθηματισμούς
με Πολιτική λογική και νηφάλεια νομική σκέψη
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΟΣ;
δηλαδή

Ποιός και πότε θεωρείται ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ;
Ποιός και πότε ΑΙΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΣΥΛΟ;
Ποιός και πότε ΝΟΜΙΜΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ;
και
τέλος ποιός και πότε ΛΑΘΡΑ ΕΙΣΕΛΘΩΝ σε ξένη χώρα Ή αλλιώς ΠΑΡΑΤΥΠΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ;



ΜΚΟ και προσφυγικό

του Γιάννη Ραχιώτη*
Με αφορμή το προσφυγικό παρατηρούμε εκρηκτική ανάπτυξη των ΜΚΟ σε συνολικό αριθμό και κυρίως σε προσωπικό. Επιπλέον εκατοντάδες ΜΚΟ από τη δυτική Ευρώπη και τη Β. Αμερική, εγκαταστάθηκαν εδώ τα τελευταία δύο χρόνια για να προσφέρουν «ανθρωπιστικό έργο» με το επιχείρημα του «ανίκανου» κράτους. Μετά τη σύνοδο κορυφής της ΕΕ, του Μάρτη 2016, που αποφάσισε όλη η χρηματοδότηση για τον εγκλωβισμό των προσφύγων στην Ελλάδα να κατευθυνθεί σε ΜΚΟ, έσπευσαν ακόμη περισσότερες, παρ’ όλο που ο αριθμός των προσφύγων που τελικά κατάφεραν να εγκλωβίσουν δεν αυξάνεται. Είναι λιγότεροι από 60.000, με πτωτική τάση, αφού αρκετοί, παρά την επιτήρηση, βρίσκουν το δρόμο για τον προορισμό τους. Για να υπάρχει μια σύγκριση, να θυμίσουμε ότι η Ελλάδα στη 10ετία του ’90 δέχθηκε για εγκατάσταση, όχι για διέλευση, περίπου 1.000.000 μετανάστες, χωρίς τη «βοήθεια» οποιασδήποτε ΜΚΟ και χωρίς να δημιουργήσει στρατόπεδα συγκέντρωσης.


Στο σύγχρονο τοπίο των ελληνικών των ΜΚΟ, κομβικό ρόλο παίζει πλέον το ίδρυμα του Σόρος, για τον οποίο δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν είναι απλά ένας διεθνής τοκογλύφος αλλά η ισχυρότερη ίσως, μη θεσμική προσωπικότητα του τμήματος του αμερικανικού κατεστημένου που στηρίζει την παγκοσμιοποίηση.
Στο σύγχρονο τοπίο των ελληνικών των ΜΚΟ, κομβικό ρόλο παίζει πλέον το ίδρυμα του Σόρος, για τον οποίο δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν είναι απλά ένας διεθνής τοκογλύφος αλλά η ισχυρότερη ίσως, μη θεσμική προσωπικότητα του τμήματος του αμερικανικού κατεστημένου που στηρίζει την παγκοσμιοποίηση.
Τι είναι όμως οι «Μη Κυβερνητικές» οργανώσεις; Πρόκειται για «ιδιωτικά» εργαλεία άσκησης κρατικών πολιτικών, χρήσιμα για να μη χρεώνεται μια πολιτική ο πραγματικός φορέας της και φυσικά να αποκλείεται ο λαϊκός έλεγχος. Είναι ολιγομελή σχήματα που, ανάλογα με τη νομοθεσία της χώρας ίδρυσης και της χώρας στόχου, μπορεί να έχουν σωματειακή ή εταιρική μορφή. Όταν χρηματοδοτούνται από πηγές που δεν απαιτούν νομική προσωπικότητα, είναι ακόμη και άτυπες ενώσεις προσώπων, οπότε δρουν με απόλυτη αδιαφάνεια και δεν υπάγονται σε κανένα κανόνα.

Η ιστορία τους έχει πλέον αρκετό βάθος . Ξεκίνησαν από τις ΗΠΑ στη δεκαετία του ’50 , συνήθως ως «ιδρύματα» που χρηματοδοτούσαν διανοούμενους, επιχειρηματίες, εκπαιδευτικά ιδρύματα κλπ. με στόχο τη διαμόρφωση φιλοαμερικανικών τάσεων στην κοινή γνώμη. Αφού δεν υπήρχε ανάμιξη κρατικών αρχών ήταν ευκολότερη η συγκάλυψη των πραγματικών στόχων της χρηματοδότησης- εξαγοράς .[1]

Στην Ελλάδα οι ΜΚΟ οργανώθηκαν σε μαζικό και κεντρικά ελεγχόμενο επίπεδο επί Γιώργου Παπανδρέου ως Υπουργού Εξωτερικών, στον οποίο υπήχθη η χρηματοδότησή τους. Δημιουργήθηκε γι’ αυτό μια ειδική υπηρεσία του ΥΠΕΞ, σε επίπεδο διεύθυνσης, η ΥΔΑΣ (Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας), με επικεφαλής τον περιβόητο Αλεξ Ρόντος [2]. Η ΥΔΑΣ τηρεί ειδικό μητρώο «εγκεκριμένων» ΜΚΟ, ιδιαίτερα αυτών που εκτελούν αποστολές στο εξωτερικό και φροντίζει για τη χρηματοδότησή τους. Αργότερα δημιουργήθηκαν ανάλογες υπηρεσίες – μητρώα, στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και στο Υπουργείο Υγείας, όπου είναι καταγραμμένες οι ΜΚΟ που δρουν κυρίως στο εσωτερικό. Σκοπός αυτών των υπηρεσιών όπως και των αντίστοιχων σε κοινοτικό επίπεδο είναι η υλοποίηση πολιτικών μέσω δημιουργίας ή διακίνησης «προγραμμάτων» και των αντίστοιχων χρηματοδοτήσεων.

Σήμερα οι βασικοί διεθνείς μηχανισμοί χρηματοδότησης ΜΚΟ, πέρα από τα εθνικά κράτη, είναι η USAID που διακινεί τη μη στρατιωτική «βοήθεια» των ΗΠΑ στο εξωτερικό, η ΕΕ, το “Open Society Foundation- OSF” του Τζώρτζ Σόρος, που για περισσότερες από δύο δεκαετίες ειδικεύεται στην υπονόμευση μη φιλικών στις ΗΠΑ κρατών και κυβερνήσεων και μερικά μεγάλα ιδρύματα του Αγγλοσαξονικού κόσμου. Ο γενικός στόχος είναι η προώθηση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, η εκπαίδευση στις «δυτικές αξίες» και η υπονόμευση κρατών και θεσμών μη ενσωματωμένων στην παγκοσμιοποίηση. Ο συνήθης τρόπος οργάνωσης είναι η δημιουργία μιας πυραμίδας ΜΚΟ που η κορυφή είναι το OSF ή η YSAID κλπ και στη βάση η ΜΚΟ που προσλαμβάνει το προσωπικό και κάνει τη «δουλειά». Ενδιάμεσα υπάρχουν άλλες ΜΚΟ μέσω των οποίων διακινούνται τα «προγράμματα» δηλαδή οι εφαρμοστέες πολιτικές , καθώς και τα χρήματα και οι επικοινωνιακές στρατηγικές. Ταυτόχρονα συγκροτούνται διάφορα δίκτυα συνεργαζόμενων ΜΚΟ στα οποία γίνεται προσπάθεια να ενταχθούν- μέσω φαινομενικά ουδέτερων ή και «προοδευτικών» δράσεων και κοινωνικές ή συνδικαλιστικές οργανώσεις που δεν είναι ΜΚΟ και έχουν κύρος ειδικά στον αριστερό χώρο. Αυτό που επιτυγχάνεται είναι οι τοπικές κοινωνίες να μην αντιλαμβάνονται ότι πρόκειται για οργανωμένες πολιτικές υπερεθνικών μηχανισμών και οι απλοί εργαζόμενοι στις ΜΚΟ να μην γνωρίζουν ούτε τον πραγματικό εργοδότη τους, ούτε την πολιτική που υλοποιούν, αφού αυτή έχει τεμαχιστεί σε διάφορα «προγράμματα».

Στο σύγχρονο τοπίο των ελληνικών των ΜΚΟ, κομβικό ρόλο παίζει πλέον το ίδρυμα του Σόρος, για τον οποίο δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν είναι απλά ένας διεθνής τοκογλύφος αλλά η ισχυρότερη ίσως, μη θεσμική προσωπικότητα του τμήματος του αμερικανικού κατεστημένου που στηρίζει την παγκοσμιοποίηση. Στην Ελλάδα έχει ιδρύσει το «Solidarity now” με πρόεδρο ένα ελληνοαμερικανό επιχειρηματία-κουμπάρο του. Στο ΔΣ συμμετέχουν κάποια από τα πιο γνωστά ονόματα της ελληνικής αστικής τάξης και νεοφιλελεύθεροι πανεπιστημιακοί. Μέσω αυτής της ΜΚΟ αλλά και θυγατρικών του OSF έλεγξε σειρά ελληνικών ΜΚΟ μέσω χρηματοδότησης προγραμμάτων, προσλήψεων, παροχής στέγης κλπ. Μερικές απ’ αυτές έφτασαν σήμερα να απασχολούν εκατοντάδες νεαρούς επιστήμονες κυρίως από το χώρο των ανθρωπιστικών επιστημών και πολυάριθμο βοηθητικό προσωπικό. Αν κάποιος ρωτήσει τι ακριβώς κάνουν, η απάντηση που ακούς είναι ότι «τρέχουν» προγράμματα «για τους πρόσφυγες». Αν προσπαθήσεις να καταλάβεις πιο συγκεκριμένα, ξέροντας ότι οι εγκλωβισμένοι πρόσφυγες απλώς αγωνίζονται να βρουν τρόπο να φύγουν το συντομότερο από δω, ακούς αντί απάντησης κάποιες κωδικές λέξεις: «καταγραφή». «ασυνόδευτοι ανήλικοι», «οικογενειακή επανένωση», «θύματα βιασμών», “advocacy” “strategic litigation” κοκ χωρίς συγκεκριμένους αριθμούς και χωρίς αναφορά συγκεκριμένης εργασίας.

Τελικά οι πρόσφυγες είναι το πρόσχημα για μαζική στρατολόγηση νέων επιστημόνων με σχετικά υψηλούς μισθούς αλλά με «ελαστικές» σχέσεις εργασίας (4- 6μηνες συμβάσεις) ώστε να είναι διαρκώς ελεγχόμενοι. Παλαιότερα το πρόσχημα για τη δημιουργία ΜΚΟ με ανάλογους στόχους αλλά όχι βέβαια στην ίδια κλίμακα με σήμερα, ήταν η καταπολέμηση του “trafficking”, η προστασία των κακοποιημένων γυναικών, ή η ενημέρωση για το AIDS.

Η πείρα από Ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια , που οι δυτικές ΜΚΟ δρούν εδώ και 25 χρόνια, δείχνει ότι διαμόρφωσαν μια μεγάλη ομάδα νέων επιστημόνων, μορφωμένων, πολύγλωσσων, με διεθνή εμπειρία και βιοτικό επίπεδο σχετικά υψηλότερο από την τάξη τους, διαπαιδαγωγημένων στις δυτικές «αξίες», που στήριξαν μαχητικά τα διάφορα φιλοδυτικά πραξικοπήματα και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν σαν δεξαμενή στελεχών των καθεστώτων που επιβλήθηκαν. Είμαστε μάρτυρες της διόγκωσης ενός ανάλογου μηχανισμού και στην Ελλάδα .

Αυτό που κυρίως χρειάζεται δεν είναι να σχολιάζουμε τη διαφθορά που αναπόδραστα προκαλεί η αδιαφάνεια και ο χορός εκατομμυρίων στις ΜΚΟ. Το ζητούμενο είναι να αποκαλύψουμε τις πολιτικές που υλοποιούν, τους πραγματικούς χειριστές τους, ακολουθώντας τις ροές του χρήματος, καθώς και το βρώμικο ρόλο τους στην υπονόμευση της κυριαρχίας και ανεξαρτησίας των χωρών-θυμάτων του σύγχρονου ιμπεριαλισμού. Αυτονόητο είναι ότι πρέπει να βοηθήσουμε τον αγώνα των εργαζομένων τους για εργατικά δικαιώματα και κοινωνική ασφάλιση και να μην τους εγκαταλείψουμε στις αυταπάτες περί «εθελοντισμού» και «ανθρωπιστικού έργου».

[1]. Γι’ αυτή την περίοδο πολύ καλή είναι η έκδοση που επιμελήθηκε και προλόγισε ο Γιώργος Καραμπελιάς, «ΜΚΟ και παγκοσμιοποίηση στην Ελλάδα», εναλλακτικές εκδόσεις 2014
 2] Περισσότερα για τον Ρόντος, και το ρόλο των ΜΚΟ του, μεταξύ πολλών http://news247.gr/eidiseis/koinonia/poios-einai-o-aleks-rontos-gkrizos-diplwmaths-gia-eidikes-apostoles.2648882.html και επίσης: http://www.zougla.gr/kosmos/article/h-epanemfanisi-tou-mistiriodi–aleks-rontos

Γιάννης Μουζάλας: Εξαντλήσαμε τα όρια φιλοξενίας προσφύγων

Ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μουζάλας σε συνέντευξή του στο «Spiegel» ξεκαθάρισε πως «η Ελλάδα δεν μπορεί να φιλοξενήσει ούτε έναν πρόσφυγα παραπάνω».
Η ανησυχία του προκύπτει από την εφαρμογή των κριτηρίων του Δουβλίνου ΙΙ, όπου είναι υποχρεωτική η επαναπροώθηση των προσφύγων που απορρίφθηκε η αίτηση ασύλου. Κάθε τέτοια περίπτωση σε οποιαδήποτε χώρα της Ε.Ε. επιστρέφει στην πρώτη χώρα καταγραφής ή εισόδου, δηλαδή Ελλάδα και Ιταλία.
Αυτό που επισημαίνει ο υπουργός και να το καταλάβουν οι Γερμανοί, «είναι πως δεν έχει να κάνει με πολιτικούς ή ιδεολογικούς λόγους ή ότι δεν εκτιμούμε δεόντως τη βοήθεια της Γερμανίας. Απλώς, η Ελλάδα δεν έχει τη δυνατότητα να αντεπεξέλθει στην άφιξη άλλων προσφύγων. Mόλις σηκωθήκαμε. Μη μας κάνετε να σκοντάψουμε πάλι».
Αυτή τη στιγμή φιλοξενούμε 60.000 άτομα που σε αναλογία πληθυσμού αγγίζει το ποσοστό της Γερμανίας. Μπορούμε ως ένδειξη καλής θέλησης να δεχθούμε μια μικρή ομάδα για επιστροφές αλλά τίποτα παραπάνω. Κάνω έκκληση στην ευρωπαϊκή νοημοσύνη και μην ξεχνάτε και την δεδομένη πίεση από την Τουρκία στις ροές, υπογράμμισε.
Τέλος αναφέρθηκε και στο αίτημα της Ελλάδας να αποσυμφορήσει τα νησιά, μεταφέροντας κόσμο προς την ηπειρωτική ενδοχώρα και ουδεμία απάντηση έχει λάβει μέχρι στιγμής.https://www.enetpress.gr/%ce%b3%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%bf%cf%85%ce%b6%ce%ac%ce%bb%ce%b1%cf%82-%ce%b5%ce%be%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%bb%ce%ae%cf%83%ce%b1%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b1-%cf%8c%cf%81%ce%b9%ce%b1/ ΑπόΜάκης Θεοδώσης

 

Σοβαρά επεισόδια μέσα κι έξω από την γερουσία στην Ιταλία - Στη συζήτηση του νόμου για την υπηκοότητα των παιδιών μεταναστών

 Σοβαρά επεισόδια μέσα κι έξω από την γερουσία στην Ιταλία - Στη συζήτηση του νόμου για την υπηκοότητα των παιδιών μεταναστών - Media

Επεισόδια σημειώθηκαν μέσα και έξω από την ιταλική γερουσία κατά την συζήτηση του νόμου για την παροχή της ιταλικής υπηκοότητας στα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται στην χώρα.
Σε λίγα μέτρα απόστασης από την είσοδο της γερουσίας, μέλη της ακροδεξιάς οργάνωσης Κάζα Πάουντ συγκρούσθηκαν με την αστυνομία, στην προσπάθειά τους να πλησιάσουν στην είσοδο του μεγάρου. Οι ακροδεξιοί διαδηλωτές κρατούσαν φωτογραφίες τρομοκρατών που πήραν μέρος σε επιθέσεις σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις και φώναξαν συνθήματα κατά της χορήγησης πλήρων δικαιωμάτων στους μετανάστες δεύτερης γενιάς.
Μέσα στην γερουσία, ο πρόεδρος του σώματος, Πιέτρο Γκράσσο, αποφάσισε να απομακρύνει από την αίθουσα δυο μέλη της Λέγκας του Βορρά, λόγω ανάρμοστης συμπεριφοράς.
Οι δυο γερουσιαστές της Λέγκα προσπάθησαν, μεταξύ των άλλων, να καθίσουν στα έδρανα της κυβέρνησης και κατά την ένταση που επικράτησε τραυματίσθηκε πολύ ελαφρά η υπουργός παιδείας Βαλέρια Φεντέλι, η οποία προσέφυγε, για τις πρώτες βοήθειες, στο ιατρείο της γερουσίας.
Πηγή: ΑΠΕ
Να υπερασπιστεί την ακεραιότητα της Ουγγαρίας, το δικαίωμα της στην αυτοδιακυβέρνηση, τις αξίες της απέναντι στο κύμα της μαζικής μετανάστευσης όπως και να αμυνθεί απέναντι στις επιθέσεις του διεθνούς κερδοσκόπου Τζορτζ Σόρος δεσμεύθηκε ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν σε χθεσινή του ομιλία του στο Ευρωκοινοβούλιο που πολλοί χαρακτήρισαν ως ιστορική.
«Γνωρίζω ότι η ισχύς, το μέγεθος και το ειδικό βάρος της Ουγγαρίας είναι κατά πολύ μικρότερο από αυτό του διεθνούς κερδοσκόπου Τ.Σόρος ο οποίος τώρα επιτίθεται στην Ουγγαρία», είπε ο Όρμπαν στην αρχή της ομιλίας του.
«Παρά το γεγονός ότι έχει καταστρέψει τις ζωές εκατομμυρίων Ευρωπαίων πολιτών με τις κερδοσκοπικές του επιθέσεις, έχει τιμωρηθεί για αυτό στην Ουγγαρία και ο οποίος ανοικτά έχει παραδεχθεί ότι είναι  εχθρός του ευρώ, εντούτοις χαίρει τόσο μεγάλης εκτίμησης από τους ηγέτες της Ε.Ε.» είπε ο Ούγγρος πρωθυπουργός.
Η ομιλία του αυτή στο Ευρωκοινοβούλιο έγινε λίγες ημέρες μετά την συνέντευξη που είχε δώσει και στην οποία εξήγησε τα κίνητρα του Σόρος.
«Δεν μπορούν να υπάρχουν ειδικά προνόμια και κανείς δεν μπορεί να είναι πάνω από το νόμο, ούτε ο Σόρος ούτε οι άνθρωποί του. Μέσω των οργανισμών του στην Ουγγαρία και μακριά από τα βλέμματα του κόσμου ο Σόρος ξοδεύει απίστευτα ποσά για να στηρίζει την παράνομη μετανάστευση», σημείωσε ο Όρμπαν για να συμπληρώσει:
«Για την επιδίωξη αυτή των σκοπών του πληρώνει ένα μεγάλο αριθμό από οργανισμούς οι οποίοι λειτουργούν με το πρόσχημα προσφοράς κοινωνικών υπηρεσιών. Διατηρεί ένα κανονικό δίκτυο, με τα δικά του ΜΜΕ, εκατοντάδες υπαλλήλους μέχρι και με δικό του πανεπιστήμιο.
Θεωρώ ότι δεν πρέπει να κάνουμε το λάθος να υποτιμήσουμε τον Σόρος: Είναι ένας παντοδύναμος δισεκατομμυριούχος και τεράστια προσήλωση στους στόχους του, που όταν έει να κάνει με τα δικά του συμφέροντα δεν έχει κανένα σεβασμό: Ούτε στον Θεό ούτε στον άνθρωπο».  
Στην ομιλία του στο Ευρωκοινοβούλιο ο Ούγγρος πρωθυπουργός σημείωσε ότι η βασική θέση της κυβέρνησής του είναι σε αντίθεση με τους στόχους της ευρωπαϊκής επιτροπής αναφορικά με την μετανάστευση:
«Η θέση μας είναι ξεκάθαρη. Δεν θέλουμε και δεν πιστεύουμε ότι συνάδει με τις θεμελιώδεις αξίες δημιουργίας της Ε.Ε. η υποχρεωτική εγκατάσταση παράνομων μεταναστών στη χώρα μας», σημείωσε δεικτικά για να τονίσει:
«Η απόφαση με τον ποιον θα ζήσουμε και πως αφορά αποκλειστικά τους Ούγγρους πολίτες».
Στη συνέχεια ο Όρμπαν είπε: «Ο Τ.Σόρος και οι ΜΚΟ που ελέγχει θέλουν να μεταφέρουν 1 εκατ. παράνομους μετανάστες κάθε χρόνο στην Ευρώπη. Έχει προσωπικά δεσμευθεί για αυτό και χρηματοδοτεί αυτό το στόχο. Μπορείτε να το διαβάσετε και εσείς οι ίδιοι στο πρόγραμμά του.
Διαφωνούμε και απορρίπτουμε κάθε τέτοια πιθανότητα. Δεν θέλουμε και δεν πρόκειται να χάσουμε το δικαίωμα του εθνικού αυτοπροσδιορισμού καθώς κάτι τέτοιο θα οδηγήσει στο να πληγούν τα συμφέροντα των Ούγγρων πολιτών».
Αναφορικά με την νομοθεσία της λειτουργία των ΜΚΟ ο Όρμπαν είπε πως η ουγγρική πρόταση ακολουθεί το αμερικανικό παράδειγμα:
«Η περίπλοκη απάντηση» είπε «είναι πως κανονίζουμε τη λειτουργία παντοδύναμων οικονομικών οργανισμών του εξωτερικού, οι οποίοι θέλουν να επηρεάσουν την δημοκρατική διαδικασία λήψης αποφάσεων στο εσωτερικό
Η ουγγρική νομοθεσία είναι φτιαγμένη επάνω στις αρχές της διαφάνειας. Δεν θέλουμε τίποτα άλλο από το α γνωρίζουμε τι ακριβώς χρήματα διακινούν οι ΜΚΟ και τις ακριβώς συμφέροντα κρύβονται πίσω τους. Αυτό δεν εμποδίζει τις οργανώσεις αυτές, να ακούγεται η φωνή τους, να διαφυλάσσουν τα συμφέροντά τους και να αυτοοργανώνονται. Το αντίθετο. Η νομοθεσία σκοπεύει στο να διευκολύνει τις διαδικασίες αυτές αλλά με βασικό κριτήριο την διαφάνεια» κατέληξε. [PRONEWS 28 4 2017]

Σόιμπλε: Αν η Ευρώπη δεν αρέσει στους Μουσουλμάνους μετανάστες, να πάνε αλλού

Οι Μουσουλμάνοι που μεταναστεύουν στην Ευρώπη θα πρέπει να καταλάβουν ότι υπάρχουν καλύτερα μέρη για εκείνους, αν δεν θέλουν να αποδεχθούν τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής, δήλωσε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Λωτοφάγοι

Λωτοφάγοι
«Ο χειρότερος αγράμματος είναι ο πολιτικά αγράμματος. Δεν ακούει τίποτε, δεν βλέπει τίποτε, δεν μετέχει στην πολιτική ζωή.
Δεν δείχνει να γνωρίζει ότι το κόστος διαβίωσης, η τιμή των φασολιών, του αλευριού, του ενοικίου, των φαρμάκων, όλα βασίζονται σε πολιτικές αποφάσεις. Νιώθει ακόμη και περήφανος για την πολιτική του αμορφωσιά, φουσκώνει το στήθος και λέει πως μισεί την πολιτική.
Δεν γνωρίζει, ο ηλίθιος, πως απ’ την έλλειψη συμμετοχής του στα κοινά προέρχεται η ύπαρξη της πόρνης, το παρατημένο παιδί, ο κλέφτης και, χειρότερα απ’ όλα, οι διεφθαρμένοι αξιωματούχοι, oι λακέδες των εκμεταλλευτριών πολυεθνικών εταιρειών…»                                                                                                                                                Μπέρτολτ Μπρεχτ

Υπάρχει μια νέα κατηγορία πολιτικά αγράμματων, η οποία δεν προτάσσει όσα ο Μπρεχτ σχολιάζει ως το φούσκωμα του περήφανου ηλίθιου. Είναι περισσότερο μειλίχιοι και στρογγυλοποιητές της πολιτικής οξύτητας, θιασώτες της επιτηδευμένης μετριοπάθειας που γεννά πολιτικά σχήματα ευγένειας που μπορούν να χωρέσουν τους πάντες. Κρύβουν την πολιτική τους θέση, προσπαθούν να εκπνεύσουν έναν εγωιστικό οικουμενισμό, φυσικά με αυτούς στο επίκεντρο και της πολιτικής και της οικουμένης. Ψέγουν τον κοινωνικό θυμό λες και δεν γεννιέται από τις συνθήκες αλλά από ψυχολογική αστάθεια και πολύ συχνά, από την καρέκλα του χορτάτου ανησυχούν για τους πεινασμένους σαν να πρόκειται να θεραπεύσουν αρρώστια και όχι να αντιμετωπίσουν αδικία.
Αυτοί οι ευγενείς ηλίθιοι (σίγουρα και αρκετά χρήσιμοι) δείχνουν απέχθεια απέναντι σε όσους με ένταση ή επιμονή παλεύουν στη ζωή τους. Σηκώνουν το δάχτυλο και μιλάνε για τον πρωτογονισμό αυτών που δεν θέλουν γιατί οι ίδιοι δεν μπορούν.
«Γιατί βγάζεις συνέχεια σκάνδαλα στην εφημερίδα σου;» με ρώτησε ένας τέτοιος οπαδός της καθωσπρέπει ανησυχίας . «Γιατί πήγα μια φορά να κάνω τον λωτό σε άσκηση γιόγκα και έπαθα λουμπάγκο» του απάντησα. Να επιχειρήσω όμως να απαντήσω εδώ γιατί βγάζω σκάνδαλα, μια που γιόγκα ούτε έκανα ούτε ξέρω.
Ζούμε σε μια χώρα που για δεκαετίες πετά κάτω από το χαλί βρομιές. Τις κρύβει, είναι περήφανη για το χαλί, το επιδεικνύει και όταν βγουν τα ποντίκια λιποθυμά μπροστά στο θέαμα.
Το χειρότερο απ’ όλα είναι πως αυτό πια το θεωρεί φυσικό, έχει εθιστεί, έχει συνηθίσει και αν κάποιος βάλει την ηλεκτρική σκούπα στην πρίζα θα αρχίσει να φωνάζει γιατί εκτός από τον θόρυβο θα αποκαλυφθεί και πόσο βρόμικο είναι.
Η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για την Υγεία, που μόλις ξεκίνησε, ασχολείται πρακτικά με 15 σκάνδαλα που βγάλαμε στο Documento. Κάθε ακρόαση στην επιτροπή είναι μία από τις πρώτες σελίδες μας. Είναι μια απάντηση στους ευγενείς ηλίθιους πως δεν κάνουμε εμείς τα σκάνδαλα, αλλά είμαστε αυτοί που κάνοντας τη δουλειά τους τα δημοσιοποιούμε. Η πολιτική , η κοινωνία δεν εξυγιαίνονται κρύβοντας σκάνδαλα για να μην κάνει θόρυβο η σκούπα και διαταράσσεται η εικόνα, αλλά κοιτώντας την πραγματικότητα κατάματα. Η δημοσιοποίηση, η γνώση δηλαδή, είναι ο πιο ασφαλής τρόπος για να έχεις τη σωστή οπτική ακόμη και αν αυτός που σου τη δίνει είναι κάποιος με τον οποίο διαφωνείς.
Η λύση δεν βρίσκεται στη σιωπή, πολύ περισσότερο δεν βρίσκεται με κλειστά μάτια έχοντας την ψευδαίσθηση πως έτσι απολαμβάνεις τη ζωή. Για να απαλλαγεί η πολιτική από τις στρεβλώσεις δεν χρειάζεται το τεχνητά καλό κλίμα, αλλά αποκατάσταση της αλήθειας. Από αυτή την αλήθεια θα βγουν τα συμπεράσματα, θα κριθούν οι άνθρωποι και θα κρίνουν οι πολίτες.
Οχι, δεν πρόκειται για σκανδαλοθηρία αλλά για καταγραφή της πραγματικότητας η οποία δυστυχώς στην Ελλάδα είναι σκανδαλώδης. Οπου και αν γυρίσεις, όπου και αν κοιτάξεις, ένα πολυπλόκαμο σύστημα με το ίδιο κέντρο παράγει τη βρομιά και μαζί και την κάλυψή της: τις θεωρίες της καλής προαίρεσης και της πονηρής καλοσύνης.
Υπάρχει και η από κει όχθη. Δεν έχει σκάνδαλα. Μπορεί να έχει πολιτικολογία, στρογγυλό βόλεμα χωρίς καθρέπτες που μπορείς να δεις τη φάτσα σου και αν θες να προχωρήσεις έχει και θετική ενέργεια, εφευρέσεις ευωχίας, συμπληρώματα διατροφής και εκτροφής. Μπορείς να βλέπεις «Survivor» και να φαντασιώνεσαι αθώα αγριάδα μέσα από τα πιο άγρια Μέσα της χειραγώγησής σου, μπορεί να κατασκευάζεις τους Κωστόπουλους του μέλλοντος που θα βρίσεις σε μερικά χρόνια και θα τους χρεώσεις την αφέλειά σου, μπορείς να μη βλέπεις τίποτε και να είσαι αυτό που απλώς περιγράφει ο Μπρεχτ. Αλλά για να παραφράσω μια αγαπημένη φράση του Πέτρου Κωστόπουλου, η ζωή είναι πολύ μικρή για να την περάσεις ως ηλίθιος.
Βγάζουμε σκάνδαλα λοιπόν γιατί υπάρχουν. Α, και γιατί είμαστε δημοσιογράφοι. Γουότεργκεϊτ, Ιράνγκεϊτ, WikiLeaks, Σνόουντεν. Σας λένε κάτι; Εμάς το πώς πρέπει να είναι η δημοσιογραφία. Τα υπόλοιπα τα αφήνουμε για άλλους. 
Κώστας Βαξεβάνης Documento #30
11.06.2017

Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Παγκοσμιοποίηση του πολέμου και ΜΚΟ


Michel Chossudovsky

«Η παγκοσμιοποίηση του πολέμου»

Στις προθήκες των βιβλιοπωλείων θα βρίσκεται τις επόμενες ημέρες -από τις εκδόσεις Πιρόγα- το βιβλίο του Michel Chossudovsky «Η παγκοσμιοποίηση του πολέμου».
Ο συγγραφέας -από τους κορυφαίους αναλυτές της παγκόσμιας νέας τάξης πραγμάτων- είναι διευθυντής του Centre de Recherche sur la Mondialisation (Κέντρο Ερευνας για την Παγκοσμιοποίηση) στο Μόντρεαλ και καθηγητής Οικονομικών του Πανεπιστημίου της Οτάβα.
Με το βιβλίο αυτό καταλήγει στην εκτίμηση ότι η «παγκοσμιοποίηση του πολέμου» αποτελεί τον ηγεμονικό σχεδιασμό των ΗΠΑ στη μετά την 11η Σεπτεμβρίου εποχή, σύμφωνα με τον οποίο η αμερικανονατοϊκή στρατιωτική μηχανή -σε συνδυασμό με συγκαλυμμένες επιχειρήσεις μυστικών υπηρεσιών, με οικονομικές κυρώσεις και την εξώθηση προς «καθεστωτικές αλλαγές»- αναπτύσσεται σε όλες τις σημαντικές περιοχές του κόσμου. Η απειλή ενός «προληπτικού» πυρηνικού πολέμου χρησιμοποιείται επίσης ως μέθοδος εκβιασμού προκειμένου να εξαναγκάσουν διάφορες χώρες σε υποταγή. Κατά τον συγγραφέα, αυτός ο «μακροχρόνιος πόλεμος της Αμερικής εναντίον της ανθρωπότητας» διεξάγεται στο αποκορύφωμα της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης της παγκόσμιας ιστορίας.
Το βιβλίο κυκλοφορεί σε λίγες ημέρες στα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις Πιρόγα |
Συνδέεται στενά με τη διαδικασία της οικονομικής αναδιάρθρωσης σε παγκόσμιο επίπεδο, η οποία οδήγησε στην κατάρρευση των εθνικών οικονομιών και στη φτωχοποίηση μεγάλου μέρους του παγκόσμιου πληθυσμού. Ο απώτερος σκοπός είναι η

Δίκη Μάρκου Καραμπέρη ("κύκλωμα τοκογλύφων Θεσνικης") - Δικαστικό Ρεπορτάζ

  10 ετής κάθειρξη από 5μελές Εφετείο στον Μ. Καραμπέρη, που δηλώνει όμως ... ανάπηρος και έτοιμος να μην εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής του ... https://www.vice.com/gr/article/h-istoria-toy-markoy-karamperh-ths-pio-antiproswpeytikhs-figoyras-sth-salonikiwtikh-nyxta-twn-80s


ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΕΣ Ποινή-χάδι στον Μ. Καραμπέρη

εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ Ημερομηνία: 06/07/2013
Σελίδα εκτύπωσης

Απόφαση-χάδι, που προκάλεσε έκπληξη για την επιείκειά της σε όλο το νομικό κόσμο της Θεσσαλονίκης, ακόμη και στους κατηγορούμενους, εξέδωσε χθες το τριμελές εφετείο κακουργημάτων Θεσσαλονίκης για τη χαρακτηριζόμενη από τις διωκτικές αρχές ισχυρότερη ομάδα τοκογλυφιών και εκβιάσεων, με φερόμενο εγκέφαλο τον 60χρονο επιχειρηματία Μάρκο Καραμπέρη.
Του Κώστα Καντούρη kantouris@hotmail.com

Το δικαστήριο επέβαλε στον επιχειρηματία κάθειρξη 11,5 χρόνων για σειρά τοκογλυφιών και για δύο περιπτώσεις εκβιάσεων και τον άφησε ελεύθερο, δεχόμενο να έχει η έφεσή του ανασταλτικό

Δευτέρα, 5 Ιουνίου 2017

Μικρά στο μάτι ... [Ουσιαστικά στην ζωή μας]

 …Για τελευταία φορά ο αείμνηστος Κωστής Στεφανόπουλος εξελέγη βουλευτής, ως πρόεδρος της ΔΗ.ΑΝΑ., με το μηδαμινό ποσοστό 1,01%. Στην τότε Βουλή, με κυβέρνηση Τζαννετάκη, υπήρξε ο μόνος από τους 300, που κατεψήφισε το νομοσχέδιο για την προνομιακή εκχώρηση της ιδιωτικής ραδιοτηλεόρασης στους «επικίνδυνους για τους δημοκρατικούς θεσμούς» - όπως είπε - μεγαλοεκδότες. Οι εφημερίδες και τα κανάλια, ευλόγως, δεν έδωσαν δημοσιότητα στο γεγονός. Το «έπνιξαν»….. http://www.huffingtonpost.gr/giorgos-votsis/-_8657_b_13346846.html


Τετάρτη, 31 Μαΐου 2017

Μητσοτάκης Κων/νος, 2018-2017

Η μία όψη ...

ΝΔ: «Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης περνά στην ιστορία ως ένας πολιτικός πολύ μπροστά από την εποχή του»


Η Νέα Δημοκρατία εξέδωσε συλλυπητήριο σημείωμα για την απώλεια του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, χαρακτηρίζοντας τον πρώην πρωθυπουργό ως μια σπουδαία προσωπικότητα του δημόσιου βίου που περνά στην ιστορία και ως έναν πολιτικό πολύ μπροστά από την εποχή του. Παραθέτει επίσης ένα σύντομο βιογραφικό σημείωμα με σημαντικές στιγμές της καριέρας του επίτιμου προέδρου της Νέας Δημοκρατίας.
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
«Έφυγε δικαιωμένος και πλήρης ημερών ο πρώην πρωθυπουργός και επίτιμος Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Ο άνθρωπος που ταύτισε τη ζωή του και την πολιτική του διαδρομή με τη σύγχρονη ιστορία του τόπου.

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν μια σπουδαία προσωπικότητα του δημόσιου βίου, που στη μεγάλη του διαδρομή άνοιγε δρόμους. Για αυτό και περνά στην ιστορία ως ένας πολιτικός πολύ μπροστά από την εποχή του.

Διακρίθηκε για την αντιστασιακή και αντιδικτατορική του δράση. Συνέβαλλε, όσο λίγοι, στην εθνική συμφιλίωση και στην υπέρβαση των διαχωριστικών γραμμών.

Ξεχώρισε με το ήθος του και με τη συνέπεια λόγων και έργων. Ήταν ένας φλογερός πατριώτης, ταυτισμένος με τον τόπο του, την Κρήτη και ταυτόχρονα ένας πολίτης του κόσμου. Αγωνίστηκε για μια Ελλάδα υπερήφανη, στο κέντρο των Ευρωπαϊκών εξελίξεων.

Ήταν ο πολιτικός του ρεαλισμού, της συνεννόησης,  των ανοιχτών οριζόντων, που υπηρέτησε με συνέπεια τον ορθό λόγο, την αλήθεια, τις μεγάλες αλλαγές, συχνά κόντρα στο ρεύμα. Με βαθιά πίστη στη Δημοκρατία και στον διάλογο, πορεύτηκε όλη του τη ζωή τιμώντας το ελληνικό Κοινοβούλιο επί 58 χρόνια.

Ένας ευπατρίδης της πολιτικής, με βαθιά ριζωμένη αίσθηση καθήκοντος, που οδήγησε την παράταξη σε τρεις μεγαλειώδεις νίκες,  έχοντας μαζί του σχεδόν έναν στους δύο Έλληνες. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπηρέτησε τη Νέα Δημοκρατία με αυταπάρνηση και αφοσίωση ως το τέλος της ζωής του.

Σύσσωμη η οικογένεια της Νέας Δημοκρατίας, - ο Πρόεδρος, οι βουλευτές, τα στελέχη και όλοι οι φίλοι της μεγάλης φιλελεύθερης δημοκρατικής παράταξης - αποχαιρετούν με ευγνωμοσύνη και οδύνη τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη.

Το 1941 πήρε μέρος ως έφεδρος αξιωματικός στις επιχειρήσεις του Μακεδονικού μετώπου. Την περίοδο της γερμανικής κατοχής συμμετείχε στην Αντίσταση κατά των κατακτητών ως ηγετικό στέλεχος της Εθνικής Οργάνωσης Κρήτης. Για τη δράση του αυτή φυλακίστηκε και καταδικάστηκε δύο φορές σε θάνατο από τους Γερμανούς.

Κατά τη δεύτερη φυλάκιση απελευθερώθηκε μετά από ανταλλαγή Βρετανών και Γερμανών αιχμαλώτων, η οποία συμφωνήθηκε σε ανώτατο στρατιωτικό επίπεδο μεταξύ Βρετανίας και Γερμανίας. Για την αντιστασιακή του δράση τιμήθηκε το 1986 από το Βρετανικό Κοινοβούλιο.

Πρωταγωνίστησε στην πραγματοποίηση των Συμφωνιών του Θερίσσου και της Τρομάρισσας, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα την αποφυγή της εμφύλιας διαμάχης στην Κρήτη.

Οξυδερκής, διορατικός και ρεαλιστής, υπήρξε η φωνή της λογικής, της συναίνεσης και της μετριοπάθειας στη μακρά σταδιοδρομία του στο ελληνικό Κοινοβούλιο, που διήρκεσε 58 χρόνια. Η συμβολή του στην άρση των διχαστικών διαχωριστικών γραμμών του εμφυλίου πολέμου και στην ενότητα του Ελληνικού λαού υπήρξε καθοριστική. Εργάστηκε συστηματικά για την σταθερή ευρωπαϊκή πορεία της πατρίδας μας και τη συμμετοχή της στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση. Στην πολιτική του πορεία ήταν σταθερά αντίθετος στο λαϊκισμό και τη δημαγωγία. Εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής το 1946 και ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τη Βουλή το 2004.

Ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητικό αξίωμα ως υφυπουργός Οικονομικών στην Κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου το 1951.

Στις 21 Απριλίου 1967, συνελήφθη από τη δικτατορία των συνταγματαρχών και κρατήθηκε σε καθεστώς περιορισμού. Αφέθηκε ελεύθερος με την αμνηστία του Δεκεμβρίου 1967 και διέφυγε στη Γαλλία. Εκεί, παρέμεινε περίπου πεντέμισι χρόνια, συμμετέχοντας ενεργά στη δράση κατά του στρατιωτικού καθεστώτος. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1973. Μετά το πραξικόπημα της 25ης Νοεμβρίου συνελήφθη εκ νέου και ελευθερώθηκε τελικώς τον Ιούλιο του 1974, οπότε και ανατράπηκε το δικτατορικό καθεστώς.

Το 1977, συμμετείχε στις εκλογές της ως αρχηγός και ιδρυτής του Κόμματος των Νεοφιλελευθέρων και εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια Χανίων. Ένα χρόνο αργότερα, προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία, επί Προεδρίας του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το 1981 ορίστηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Κόμματος.

Εξελέγη Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας το Σεπτέμβριο του 1984. Τον Ιούνιο και το Νοέμβριο του 1989 η Νέα Δημοκρατία κατέκτησε στις εκλογές την πρώτη θέση και συνέβαλε στο σχηματισμό της Κυβέρνησης Τζανετάκη σε συνεργασία με το Συνασπισμό και στη συνέχεια της οικουμενικής Κυβέρνησης.

Στις 8 Απριλίου 1990, υπό την ηγεσία του, η Νέα Δημοκρατία νίκησε στις εκλογές, σχηματίζοντας Κυβέρνηση. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ανέλαβε πρωθυπουργός της Ελλάδας, θέση στην οποία παρέμεινε ως τις 10 Οκτωβρίου του 1993.

Με πρόταση του Μ. Έβερτ και ομόφωνη απόφαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ανακηρύχθηκε επίτιμος Πρόεδρος του Κόμματος στις 3 Νοεμβρίου του 1993.

Τον Ιούνιο του 1997, τιμήθηκε με το μέγα βραβείο ελληνοτουρκικής φιλίας «Ιπεκτσί» για τις δράσεις του υπέρ της προσέγγισης της Ελλάδας με την Τουρκία.

Τον Οκτώβριο του 2005, ιδρύθηκε προς τιμήν του έδρα Κλασικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ του Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ». [ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ]

Ο τέως βασιλιάς στην Μητρόπολη Αθηνών για τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη (ΦΩΤΟ)


Εμφανώς καταβεβλημένος, λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια εμφανίστηκε λίγο πριν τη μία, στην Μητρόπολη Αθηνών, ο τέως μονάρχης Κωνσταντίνος, ο οποίος υποβασταζόταν από την σύζυγό του Αννα Μαρία.
Οι δυο τους με αργό βηματισμό προσήλθαν εντός του ναού, για το ύστατο χαίρε στον πρώην πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη.

Από το πρωί πλήθος κόσμου πήγε στον ιερό ναό της Μητρόπολης για να αποτίσει φόρο τιμής στον πρώην πρωθυπουργό και επίτιμο πρόεδρο της ΝΔ.
 http://www.kathimerini.gr/912006/article/epikairothta/ellada/o-tews-vasilias-sthn-mhtropolh-a8hnwn-gia-ton-kwnstantino-mhtsotakh-fwto

Και η άλλη όψη ....


1) Ο άνθρωπος της Ιντέλιτζενς Σέρβις
Ο Αλεξάντερ «Ξαν» Φίλντινγκ (Ινδία 1918 – Παρίσι 1991) πράκτορας της Υπηρεσίας Εκτέλεσης Ειδικών Επιχειρήσεων (SOE) στην Κρήτη, τη Γαλλία και την Άπω Ανατολή στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έγραψε στο βιβλίο του με τίτλο «Το Κρυφτό»:
«Ο Μάρκος Σπανουδάκης έδειχνε κομψός και πολιτισμένος όπως πάντα –το ίδιο και οι δυο σύντροφοί του, τους οποίους μέχρι τότε γνώριζα μόνο εξ ακοής: ο Μιχάλης Μποτωνάκης και ο Κώστας Μητσοτάκης. Αυτοί οι τρεις, μαζί μ’ έναν πανέξυπνο νεαρό έφεδρο αξιωματικό, τον Μανούσο Μανουσάκη, ήταν οι στυλοβάτες του δικτύου μου στα Χανιά.
Αν ήξερα πόσο σημαντικό ρόλο επρόκειτο να παίξει ο Μητσοτάκης στη μεταπολεμική ζωή της Ελλάδας, θα τον είχα προσέξει περισσότερο, αλλά ήμουν τόσο εξαντλημένος από την εικοσάωρη πορεία μου ώστε μόλις κατάφερνα να κρατάω τα μάτια μου ανοιχτά
».
2) Έτρωγα σε τρία συσσίτια στην κατοχή
Η εποχή που ο Μητσοτάκης ενοχλούνταν από τις φωνές των ανθρώπων που φώναζαν «πεινάω» στην κατοχή, ενώ ο ίδιος έπαιρνε φαγητό από τρία διαφορετικά συσσίτια.

3) «Μητσοτάκη Κάθαρμα-Τσιριμώκε Μασκαρά»
Ένα από τα συνθήματα που ακούγονταν στους δρόμους μετά την αποστασία του 1965. Διαβάζουμε από το αφιέρωμα της εφημερίδας Το Ποντίκι:
«Τότε, στις 15 Ιουλίου 1965, μέσα από μια σειρά χαμερπών και άθλιων διαβουλεύσεων, όπου εξαγο­ράστηκαν πολιτικές συνειδήσεις σε μια στημένη και πρωτοφανούς θρασύτητας πολιτική συναλλαγή μετα­ξύ του παλατιού και μιας δράκας αποστατών, με προεξάρχοντα τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, ανετράπη η νόμιμη κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου, μια κυβέρνηση εκλεγμένη με το σαρωτικό ποσοστό του 52,72%, γεγονός που ζημίωσε ανεπανόρθωτα την πολιτική ζωή της χώρας, συνεργώντας στην απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών και ανοίγοντας διάπλατα τον δρόμο για τα τανκς της 21ης Απριλίου 1967».
4) Φέρτε πίσω τον βασιλιά (και τον Καραμανλή)
Μήνυμα του Μητσοτάκη στη γερμανική τηλεόραση το 1973. Ήταν ο πρώτος πολιτικός που μίλησε, ήδη από το 1968, για «λύση Καραμανλή», ο οποίος, όμως, δεν τον συμπεριέλαβε στην κυβέρνηση που σχημάτισε τον Ιούλιο του 1974.

5) Ο πρωθυπουργός που έδωσε την ΑΓΕΤ Ηρακλής στην… κόζα νόστρα
Η πώληση στους Ιταλούς της ΑΓΕΤ Ηρακλής, που αποτελούσε έναν από τους πιο υγιής πυλώνες της ελληνικής βιομηχανίας, αποτέλεσε σημείο καμπής για την ιστορία των ελληνικών ιδιωτικοποιήσεων αλλά και των σκανδάλων διαφθοράς που τις συνοδεύουν. Ο Μητσοτάκης εξηγούσε τότε με υπερηφάνεια στο κοινοβούλιο ότι χαράμισε ένα δις δραχμές στους καρχαρίες της Μόργκαν Στάνλεϊ για να επιβλέπουν το ξεπούλημα. Και αυτοί παρέλειψαν για κάποιο λόγο να ενημερώσουν την Ελλάδα ότι ο όμιλος Φερούτσι, στον οποίο θα κατέληγε η ΑΓΕΤ μέσω της ιταλικής τσιμεντοβιομηχανίας Καλτσεστρούτσι, βρισκόταν από χρόνια στα πρόθυρα πτώχευσης. Όπως αποκαλύφθηκε μερικά χρόνια αργότερα ο λεγόμενος «τσιμεντάνθρωπος» της Καλτσεστρούτσι, Λορέντσο Παντσαβόλτα, συνεργαζόταν στενά με την μαφία της Σικελίας ενώ η εταιρεία του λάδωνε πολιτικούς για να προσφέρουν δημόσια έργα στην εταιρεία του. «Το ερώτημα που τίθεται τώρα είναι: Λάδωνε και στην Αθήνα;» αναρωτιόταν το Βήμα με πηχυαίο τίτλο του το 1997. Διαβάστε περισσότερα στο αφιέρωμα του Unfollow
6) Η σύλληψη των διευθυντών των μεγαλύτερων εφημερίδων

Το 1991, ως διευθυντής της Ελευθεροτυπίας, ο Σεραφείμ Φυντανίδης δημοσίευσε προκήρυξη της οργάνωσης 17 Νοέμβρη, αμφισβητώντας την σχετική λογοκρισία που είχε επιβάλλει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Με την πράξη του, η οποία βρήκε ανταπόκριση από άλλους έξι διευθυντές εφημερίδων, που αναδημοσίευσαν την προκήρυξη, έστειλε στο καλάθι των αχρήστων τον διαβόητο τρομονόμο.
Την ώρα της σύλληψής του μιλούσε στον δημοσιογράφο του ΣΚΑΪ 100.4 Ηλία Μπενέκο.
Πρόγραμμα Αναπαραγωγής Ήχου
00:00
00:00
7) Ο πολιτικός που εκτίναξε το χρέος στη μεταπολίτευση
Οι υποστηρικτές της ελληνικής δεξιάς θέλουν να πιστεύουν ότι ο πρωθυπουργός που ευθύνεται για την εκτίναξη του χρέους στην Ελλάδα είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου μέσω της ενίσχυσης του κράτους πρόνοιας. Αν και είναι αλήθεια ότι ο Παπανδρέου έλαβε μέτρα κοινωνικού χαρακτήρα χωρίς να φροντίσει να πληρώσουν οι έχοντες και κατέχοντες το μερίδιο που τους αντιστοιχούσε, ο Μητσοτάκης είναι αυτός που ευθύνεται για την μεγαλύτερη αύξηση του ελληνικού χρέους στη μεταπολίτευση – τουλάχιστον μέχρι να αναλάβουν οι επίγονοί του με τα μνημόνια. Διαβάζουμε σε παλαιότερο άρθρο του Γ. Δελαστίκ:
Το 1989, μια ταραγμένη χρονιά που την εξουσία μοιράστηκαν… τρεις (!) κυβερνήσεις -Α. Παπανδρέου, Τζανετάκη και Ζολώτα- το δημόσιο χρέος αυξήθηκε ελάχιστα. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης το παρέλαβε στο ύψος του 69,9% του ΑΕΠ. Το απογείωσε κυριολεκτικά καθώς το 1993 το παρέδωσε πάνω από… 40 (!) εκατοστιαίες μονάδες υψηλότερο – για την ακρίβεια στο 111,6% του ΑΕΠ.
Μόνο μέσα στο 1993 το χρέος εκτοξεύθηκε πάνω από 20 εκατοστιαίες μονάδες – από το 89% στο προαναφερθέν 111,6%! Ολέθρια αύξηση, αλλά οφειλόμενη και στα τεράστια ελλείμματα των χρόνων της διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Ξεκίνησε κατευθείαν το 1990 με… ρεκόρ μεταπολίτευσης: 16,1% του ΑΕΠ! Συνέχισε με ανάλογο ρυθμό: 11,5% του ΑΕΠ το 1991 και 12,8% το 1992, για να κλείσει με έλλειμμα 13,8% του ΑΕΠ το 1993 (Η ελληνική οικονομία 1961-1997, Μελέτη Ι. Σηδηρόπουλου, υπουργείο Εθνικής Οικονομίας).
8) Ο άνθρωπος που ευχήθηκε επιτυχία στο 13 συνέδριο του ΚΚΕ… πριν από τη διάσπαση
μητσοτάκης συνέδριο ΚΚΕ
Πρόγραμμα Αναπαραγωγής Ήχου
00:00
00:00
9) Η δολοφονία Τεμπονέρα
Όπως αναφέρει ο συγγραφέας Γιώργος Αλεξάτος, «Εμείς, εκτός όλων των άλλων, θα τον θυμόμαστε, τιμώντας τη μνήμη του Σωτήρη Πέτρουλα, που δολοφονήθηκε από την πρώτη κυβέρνηση αποστατών το 1965, και του Νίκου Τεμπονέρα, που δολοφονήθηκε από την κυβέρνησή του το 1991».
10) «Τους παλιούς συναγωνιστές και συντρόφους (στη Χρυσή Αυγή) ήθελα να κινητοποιήσω να στρατευθούν στον αγώνα (για το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα)»  
Η τελευταία πολιτική παρέμβαση με την οποία κάλεσε του Έλληνες να στηρίξουν τη λιτότητα, το ευρώ και την ΕΕ – έπεσε στο κενό.