«ο σιωπών δοκεί συναινείν», qui tacet consentire videtur (όπoιoς σιωπά φαίνεται ότι συναινεί)

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ
Ιωάννης ΒΡΥΖΑΣ
δικηγόρος - Δρ Νομικής - ΔΜΣ Ποινικού Δικαίου
Βασ. Ηρακλείου 37-39
τηλ. 2310-238435 κιν. 6977-813733
Ε-mail : vryzas-1@otenet.gr
546 24 Θεσσαλονίκη

Κυριακή, 14 Ιουνίου 2009

ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ...


Οι αποδιοπομπαίοι
Του ΘΑΝΑΣΗ ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΥ
ΛΕΝΕ ότι στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα.
Δεν υπάρχουν άλυτα προβλήματα. Σωστά. Οταν λειτουργεί η δημοκρατία. Και στο επίπεδο που λειτουργεί. Στο εσωτερικό των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης λειτουργεί. Σχετικά. Στο επίπεδο της Ενωσης ελάχιστα, σχεδόν προσχηματικά. Στο παγκόσμιο επίπεδο, του ΟΗΕ π.χ., καθόλου.
Η ΠΑΡΑΝΟΜΗ μετανάστευση δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Αλλο αν το ανακαλύψαμε αιφνιδίως. Εννοείται, αν ήρθε στο προσκήνιο της επικαιρότητας σαν ευρωεκλογικό συμπέρασμα. Ούτε μόνο ευρωπαϊκό πρόβλημα είναι. Αλλο αν σε πολλές χώρες της Ενωσης τα κόμματα της ακροδεξιάς, δηλαδή της εθνικιστικής, ρατσιστικής ή μισαλλόδοξης αντίληψης, απορροφήθηκαν, λίγο ή πολύ, από τη δεξιά στροφή των συντηρητικών και κεντροδεξιών κομμάτων. Οπως του Μπερλουσκόνι στην Ιταλία ή του Σαρκοζί στη Γαλλία. Χωρίς, όμως, να λυθεί το πρόβλημα πουθενά.
ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ φαινόμενο. Συνδέεται με την παγκοσμιοποίηση. Της οικονομίας, του κεφαλαίου και των επιχειρήσεων, νόμιμων και παράνομων. Των μεταφορών και των επικοινωνιών. Και, προπαντός, με την παγκοσμιοποίηση της βίας. Με τους πολέμους, με όποιο όνομα, που δημιουργούν πρόσφυγες. Ολόκληρες μετακινήσεις πληθυσμών. Στην Ελλάδα, μεγάλος αριθμός μη νόμιμων μεταναστών -όσο και όπως μπορούμε να τους μετρήσουμε- είναι Αφγανοί. Από κει όπου και ο δημοκρατικός Μπαράκ Ομπάμα συνεχίζει τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας».
Η ΕΛΛΑΔΑ είναι χώρα υποδοχής των αθλίων, όπως θα τους έλεγε ο Βικτόρ Ουγκό. Από τη γεωγραφική της θέση και τη διαμόρφωση των συνόρων της. Με το νεότερο κύμα των προσφύγων (το πρώτο περίπου απορροφήθηκε και αποκρούει το δεύτερο, εντονότερα από τους γηγενείς) ζούμε ήδη αρκετό καιρό. Απλώς, δεν ήρθε ώς τώρα στο προσκήνιο της πολιτικής επικαιρότητας.
ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ του 2007 δεν τέθηκε καν ζήτημα. Μετά, ήταν η εσωτερική διαμάχη του ΠΑΣΟΚ. Επειτα, η εξέγερση της νεολαίας τον Δεκέμβριο, τα σκάνδαλα και η παραγραφή τους. Στις ευρωεκλογές αύξησε τις ψήφους του μόνο το κόμμα εκείνο που έθεσε το ζήτημα και πρότεινε δημαγωγικές, απλουστευτικές, κατασταλτικές και κουτοπόνηρες λύσεις.
ΒΟΗΘΗΣΕ και η οικονομική κρίση. Βοήθησε αποφασιστικά στην ανάδειξη του προβλήματος. Συνοδεύτηκε η κρίση και η δυσπραγία των μεσαίων και των χαμηλότερων στρωμάτων με αλματώδη αύξηση της εγκληματικότητας. Πάντα έτσι συμβαίνει. Οι παράνομοι, οι περιθωριακοί, οι άθλιοι, μετείχαν. Ως δράστες και ως θύματα. Οργανα εγχώριων μαφιόζικων κυκλωμάτων, που αναπτύσσονται σ' αυτές τις εποχές. Περιθωριοποιημένοι που εγκληματούν για την επιβίωση και μετά και για το κέρδος. Ενσωματώνονται στα κυκλώματα και δημιουργούν δικά τους, που ευνοούνται από τις συνθήκες της γκετοποίησης, των στρατοπέδων που λέγονται χώροι υποδοχής, των πλατειών και κτιρίων που καταλαμβάνουν. Γεμίζουν τις φυλακές μας. Δεν τους χωράνε πια. Και γίνονται οι αποδιοπομπαίοι.
ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ συμπέρασμα στην Ελλάδα που βγήκε από τις παράδοξες ευρωεκλογές με την απόλυτη νίκη της αποχής και τη σχετική του ΠΑΣΟΚ, το κεντρικό συμπέρασμα, ήταν η ανάγκη αντιμετώπισης του προβλήματος της λεγόμενης λαθρομετανάστευσης. Των λαθραίων. Που δεν είναι, όμως, εμπορεύματα. Είναι άνθρωποι. Με ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν γίνεται να αγνοηθούν. Ούτε, χωρίς άλλο, να αποπεμφθούν οι άθλιοι.
ΔΕΝ ΕΚΠΛΗΣΣΕΙ η άμεση μετεκλογική αντίδραση και τελικά η σύμπλευση της κυβερνώσας συντηρητικής παράταξης με το μικρό δεξιό κόμμα, που της πήρε ψήφους. Η ταύτιση του ΠΑΣΟΚ, αν όχι ο υπερθεματισμός του, όμως, δεν εξηγείται εύκολα. Κομματικά ίσως, για την επιδίωξη της εξουσίας. Ιδεολογικά όχι. Είναι πρόδηλη και η αμηχανία της αριστεράς.
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ είναι μέγα και σύνθετο. Δεν έχει λύση - ορατή τουλάχιστον, τώρα. Χρειάζεται σύνεση, ψυχραιμία, χρόνος. Και δράση σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Εύκολα, σπασμωδικά, κατασταλτικά και τελικά απάνθρωπα κυβερνητικά μέτρα δεν λύνουν το πρόβλημα. Το επιδεινώνουν. Η συμβουλή του Ιπποκράτη (μην κάνεις τίποτε, αν πρόκειται να προκαλέσεις μεγαλύτερη βλάβη) είναι χρήσιμη. Το 7% του κ. Καρατζαφέρη δεν είναι αρκετό για να την αγνοήσουμε...



Γενικά και αόριστα μας τα λέει ο αγαπητός κ. Τεγόπουλος ... Κάτι σαν άστο και βλέπουμε δηλαδή...

Περισσότερο σαφής και απτή είναι ωστόσο η πρόταση του παραπάνω δημοσιεύματος της ξένης εφημερίδας... Απαιτείται μια αξιόπιστη διαδικασία αποτροπής ή έστω επαναπροώθησης ...

Ωστόσο άμεση ήταν η αντίδραση της Τουρκίας (δια του ΥπΕξ) :

ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΑΤΑΥΛΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ (όσο το Αφγανιστάν, το Πακιστάν κλπ. δεν δέχονται -και αυτοί- την επαναπροώθηση...) ... άρα -σα να λέει- Ελλάδα σκάσε και δέξου τους...





Ακολουθεί η άποψη του Πάσχου Μανδραβέλη (Καθημερινή) .... ο οποίος υποστηρίζει περίπου{δυστυχώς κάπου μέσα στα πολλά χαρτιά χώθηκε το άρθρο του και δεν τόχω πρόχειρο τώρα...}, ότι

χρειαζόμαστε τόσους μετανάστες όσους σηκώνει η αγορά.