«ο σιωπών δοκεί συναινείν», qui tacet consentire videtur (όπoιoς σιωπά φαίνεται ότι συναινεί)

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ
Ιωάννης ΒΡΥΖΑΣ
δικηγόρος - Δρ Νομικής - ΔΜΣ Ποινικού Δικαίου
Βασ. Ηρακλείου 37-39
τηλ. 2310-238435 κιν. 6977-813733
Ε-mail : vryzas-1@otenet.gr
546 24 Θεσσαλονίκη

Κυριακή, 29 Μαΐου 2011

Η καταστροφική ΜΕΘΟΔΟΣ του Δ.Ν.Τ. - The world destroy method of IMF

Τζόζεφ Στίγκλιτς: Η μέθοδος

Του Ρούσσου Βρανά, ΝΕΑ, 26.5.11

Οι φυλακές. των χρεωµένων ήταν πάντα γεµάτες. Από την αρχαιότητα µέχρι τις µέρες µας. Με ενέχυρο το άτοµό τους, οι οφειλέτες που χρεοκοπούσαν γίνονταν δούλοι του δανειστή. Οταν κάποτε αυτοί οι υπόδουλοι στο χρέος είχαν γίνει επικίνδυνα πολλοί, οι Αθηναίοι διέγραψαν τα χρέη τους µε τη σεισάχθεια και οι Ρωµαίοι µε τον Lex Poetelia Papiria. Ποιος θα καταργήσει όµως τις σύγχρονες φυλακές του χρέους που υποδουλώνουν ολόκληρους λαούς; Ο Τζόζεφ Στίγκλιτς έχει υπηρετήσει τους σύγχρονους δεσµοφύλακες του χρέους, την Παγκόσµια Τράπεζα, που δίδυµος αδελφός της είναι το Διεθνές Νοµισµατικό Ταµείο. Οταν έλαβε το βραβείο Νοµπέλ για την οικονοµία, πριν από δέκα χρόνια, είχε αποκαλύψει στον δηµοσιογράφο Γκρεγκ Πάλαστ της εφηµερίδας «Οµπζέρβερ» πώς γεµίζουν σήµερα οι σύγχρονες φυλακές του χρέους µε ολόκληρους λαούς.
«Αναλύουµε ξεχωριστά την οικονοµία κάθε χρεωµένης χώρας», έλεγε τότε ο Στίγκλιτς. «Και παραδίδουµε σε κάθε υπουργό ένα πανοµοιότυπο πρόγραµµα που αποτελείται από τέσσερα στάδια».

Πρώτο στάδιο: οι ιδιωτικοποιήσεις. Ή, ακριβέστερα, το «λάδωµα». Γιατί οι ηγέτες αυτών των χωρών ξεπουλούσαν πρόθυµα τις δηµόσιες υπηρεσίες των χωρών τους;

«Βλέπαµε τα µάτια τους να ανοίγουν διάπλατα», εξηγούσε ο Στίγκλιτς µπροστά στην προοπτική να τσεπώσουν 10% προµήθεια πληρωτέα σε ελβετικό τραπεζικό λογαριασµό µόνο και µόνο για να κάνουν σκόντο µερικά δισεκατοµµύρια στο ξεπούληµα της εθνικής περιουσίας των χωρών τους. Δεύτερο στάδιο: Η απελευθέρωση στην κυκλοφορία του κεφαλαίου. Θεωρητικά, η απελευθέρωση επιτρέπει την εισροή και την εκροή κεφαλαίων. Στην πράξη, όµως, τα κεφάλαια έφευγαν µόνο έξω. Εµπαιναν για κερδοσκοπία στην αγορά ακινήτων και έφευγαν στον πρώτο κίνδυνο. Υστερα οι χώρες τα καλόπιαναν για να επιστρέψουν µε αστρονοµικά επιτόκια που συνέτριβαν τις οικονοµίες τους και τα δηµόσια ταµεία τους. Τρίτο στάδιο: Η προσαρµογή στις αγοραίες τιµές. Ενας ευφηµισµός για αυξήσεις στις τιµές των τροφίµων, του νερού και του φυσικού αερίου. «Οι ταραχές που ακολουθούσαν ήταν µια επώδυνη φυσική συνέπεια», συνεχίζει ο Στίγκλιτς, όπως συνέβη στην Ινδονησία, όταν διακόπηκαν οι επιδοτήσεις στις τιµές των τροφίµων και των καυσίµων, στη Βολιβία όταν ακρίβυνε το νερό, στον Ισηµερινό όταν «πήρε φωτιά» το φυσικό αέριο. Τέταρτο στάδιο:

Το «άνοιγµα» της οικονοµίας
. Ο Στίγκλιτς το παραλληλίζει µε τους πολέµους του οπίου. Οι ισχυρές χώρες υποχρέωναν τις ασθενέστερες να ανοίξουν τα σύνορά τους στα προϊόντα τους, ενώ ταυτόχρονα προστάτευαν τις δικές τους αγορές από τα δικά τους.

Το ίδιο...
... σχέδιο παρατηρούµε σήµερα να εφαρµόζεται στις χρεωµένες ευρωπαϊκές χώρες, µε τις ίδιες τοξικές συνέπειες. Η τραγωδία τουςδεν είναι µόνο οικονοµική αλλά και κοινωνική.

Το σχέδιο...
... για τη διάσωση των δανειστών «µεταδίδει το ρίσκο από την περιφέρεια στονπυρήνα της Ευρώπης», λέει η οικονοµολόγος Ιβ Σµιθ. «Και αυτός ο πυρήνας δεν δείχνει σήµερα καθόλου σταθερός».Γιατί δεν µπορεί ποτέ κανείς να κλείνει ισόβια στη φυλακή του χρέους ολόκληρους λαούς, επειδή οι κυβερνήσειςτους είναι χρεοκοπηµένες.

Σάββατο, 28 Μαΐου 2011

Ποιά τα ΑΙΤΗΜΑΤΑ των "αγανακτησμένων" Ισπανών ?

Επειδή κανένας (ακόμα) δεν δημοσίευσε τα ΑΙΤΗΜΑΤΑ του Ισπανικού Κινήματος που έχει καταλάβει τις Πλατείες ΟΛΩΝ των ΙΣΠΑΝΙΚΩΝ πόλεων εδώ και έξι μέρες έως σήμερα Κυριακή 22, ημέρα τοπικών εκλογών (δημοτικών και περιφερειακών), ιδού η μετάφραση των ΑΡΧΙΚΩΝ αιτημάτων όπως παρουσιάζονται στην ιστοσελίδα του πρώτου καλέσματος στιςι 15 Μάη http://democraciarealya.es/?page_id=234

Σε αυτά τα πρώτα αιτήματα προστίθονται διαρκώς νέα, όπως για συνεταιριστική και αλληλέγγυα αντικαπιταλιστική οικονομία, για λύσεις άμεσης δημοκρατίας και άλλα, μεταξύ αυτών και για αληθινή Καταδίκη της Δικτατορίας του Φράνκο και για την κατάργηση της βασιλείας.Τα αιτήματα διαμορφώνονται συνέχεια, σε ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ σε όλες τις πλατείες των μεγάλων πόλεων της Ισπανίας, που λειτουργούν ΔΙΑΡΚΩΣ επί ΕΞΙ (6) συνεχόμενες ημέρες, ενώ παράλληλα λειτουργούν και ομάδες εργασίας για πιο ειδικευμένα θέματα.

1. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΩΝ Της ΤΑΞΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ:

  • Αυστηρός έλεγχος στην παρουσία ή μη των εκλεγμένων στις θέσεις τους. Ειδικές ποινές για παράλειψη καθήκοντος.
  • Κατάργηση των προνομίων στην φορολογία, στα συντάξιμα έτη και τις πολλαπλές συντάξεις. Ισοτιμία του μισθού των εκλεγμένων αντιπροσώπων με το μέσο μισθό των Ισπανών συν τα απαραίτητα έξοδα για την άσκηση των καθηκόντων τους.
  • Κατάργηση της ασυλίας των βουλευτών. Κατάργηση παραγραφής σε αδικήματα διαφθοράς..
  • Υποχρεωτική δημοσίευση της περιουσίας όλων των κρατικών στελεχών.
  • Μείωση των κρατικών στελεχών που είναι διορισμένοι.

2. ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ:

  • Μοιρασμα των θέσεων εργασίας με την προώθηση μείωσης της εργάσιμης μέρας και άλλων μέτρων ωστε να μειωθεί η δομική ανεργία (να πέσει κάτω από το 5%)
  • Σύνταξη στα 65 και καμία αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης μέχρι να εξαλειφθεί η ανεργία των νέων.
  • Ευνοϊκές ρυθμίσεις για εταιρείες με λιγότερο από 10% προσωρινές συμβάσεις.
  • Στραθερή δουλειά: απαγόρευση ομαδικών απολύσεων ή για αντικειμενικούς λόγους σε μεγάλες επιχειρήσεις ενώ υπάρχουν κέρδη, έλεγχος των επιχειρήσεων για να μην καλύπτουν με προσωρινά εργαζόμενους θέσεις που είναι για μόνιμους.
  • Επαναφορά του επιδόματος ανεργίας 426¤ για όλους τους μακροχρόνια άνεργους.

3. ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΙΚΙΑ:

  • Να απαλλοτριώσει το κράτος τις κατοικίες που έχουν κατασκευαστεί και δεν είναι απούλητες για να τις διαθέσει με καθεστώς επιδοτούμενου ενοικίου.
  • Επιδόματα ενοικίου για νέους και όλα τα άτομα με χαμηλά εισοδήματα.
  • Να επιτρέπεται η αποπληρωμή του δανείου για την ακύρωση των υποθηκών.

4. ΠΟΙΟΤΙΚΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ:

  • Κατάργηση άχρηστων εξόδων της δημόσιας διοίκησης και δημιουργία ανεξάρτητου ελέγχου του προϋπολογισμού και των εξόδων.
  • Προσλήψεις προσωπικού Υγείας για να εξαφανιστούν οι λίστες αναμονής ασθενών.
  • Προσλήψεις καθηγητών που θα εγγυούνται μικρό αριθμό μαθητών ανά τάξη, τις πρόσθετες ώρες και την ενισχυτική διδασκαλία.
  • Μείωση του κόστους διδάκτρων της Ανώτατης παιδείας, και ισοτίμηση των μεταπτυχιακών τιμών με τα προπτυχιακά.
  • Δημόσια χρηματοδότηση της έρευνας για να εγγυάται την ανεξαρτησία της.
  • Φτηνές δημόσιες συγκοινωνίες, καλής ποιότητες και φιλικές προς το περιβάλλον. Επαναφορά των τρένων που καταργούνται με τη λειτουργία του AVE (υψηλής ταχύτητας) με τις αρχικές τιμές, να φτηνύνουν οι προπληρωμένες κάρτες, να περιοριστεί η ιδιωτική κυκλοφορία στο κέντρο των πόλεων, να κατασκευαστούν ποδηλατόδρομοι.
  • Τοπικά Κοινωνικά προβλήματα. Αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου περί Εξάρτησης, δίκτυα δημοτικών κοινωνικών λειτουργών και φροντίδας.

5. ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ:

  • Απαγόρευση κάθε είδους οικονομικής διάσωση ή ένεσης κεφαλαίων σε τραπεζικούς οργανισμούς: όσες τράπεζες έχουν δυσκολίες ας χρεωκοπήσουν ή ας κρατικοποιηθούν για να δημιουργηθεί δημόσιο τραπεζικό σύστημα κάτω από κοινωνικό έλεγχο.
  • Αύξηση της φορολογίας των Τραπεζών με τρόπο ευθέως ανάλογο με τα κοινωνικά έξοδα που προξενούντα λόγω της κρίσης που δημιούργησε η πολιτικής τους.
  • Να επιστρέψουν οι Τράπεζες στα δημόσια ταμεία όλα τα κεφάλαια που πήραν από το δημόσιο.
  • Απαγόρευση λειτουργίας ισπανικών τραπεζών σε φορολογικούς παραδείσους.
  • Επιβολή ποινών σε κερδοσκοπικές ενέργειες και σε κακές τραπεζικές δραστηριότητες.

6. ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ:

  • Aύξηση της φορολόγησης των μεγάλων εισοδημάτων και των τραπεζικών οργανισμών.
  • Κατάργηση των SICAV.(Φοροαπαλλαγές Ανωνύμων Εταιρειών).
  • Επαναφορά του Φόρου Περιουσίας.
  • Αληθινός και αποτελεσματικός έλεγχος της φοροδιαφυγής και της φυγής κεφαλαίων σε φορολογικούς παραδείσους
  • Προώθησε σε διεθνές επίπεδο της υιοθέτησης φόρου στης διεθνείς συναλλαγές (φόρος Tobin).

7. ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ, ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ:

  • Όχι στον έλεγχο του Ιντερνέτ. Κατάργηση του νόμου Sinde.
  • Προστασία της ελευθερίας πληροφόρησης και της ερευνητικής δημοσιογραφίας.
  • Υποχρεωτικά δημοψηφίσματα και δεσμευτικά για θέματα μεγάλης εμβέλειας που μεταβάλλουν τους όρους ζωής των πολιτών.
  • Υποχρεωτικά δημοψηφίσματα για κάθε μέτρο που επιβάλλεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
  • Αλλαγή του Εκλογικού Νόμου για να εγγυάται ένα σύστημα αληθινά αντιπροσωπευτικό και αναλογικό που να μην είναι σε βάρος καμιάς πολιτικής ομάδας ή κοινωνικής θέλησης, όπου η άκυρη και λευκή ψήφος επίσης θα έχουν αντιπροσώπευση στα νομοθετικά σώματα.
  • Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης: Αλλαγή του Υπουργείου ώστε να υπάρχει ανεξάρτητη δικαιοσύνη, όχι στο διορισμό των μελών του Συνταγματικού Δικαστηρίιου και του Γενικού Συμβουλίου Δικαστικής Εξουσίας από την Εκτελεστική Εξουσία.
  • Εφαρμογή αποτελεσματικών μηχανισμών που εγγυούνται την εσωτερική δημοκρατία στα κόμματα.

8. ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΕΞΟΔΩΝ

''ΧΡΕΟΣ'' - "Τί τους συμφέρει" σκέφτονται οι Γερμανοί...

"Τί τους συμφέρει", αναρωτιούνται οι Γερμανοi ...


"Τί τους συμφέρει", αναρωτιούνται οι Γερμανοί

Στο ερώτημα αν η αναδιάρθρωση χρέους της Ελλάδας θα συνέφερε την Γερμανία όχι επιχειρεί να δώσει απάντηση η εφημερίδα Die Zeit με σημερινό της άρθρο. Ο τίτλος του είναι εύγλωττος, «Ακριβά θα είναι πάντα» και υπότιτλο «Αναδιάρθρωση ή διάσωση – τι θα μπορούσε να κοστίσει η ελληνική δυσπραγία στη Γερμανία».

Το επίμαχο άρθρο στηρίζεται σε αριθμητικά στοιχεία του Ινστιτούτου Μακροοικονομίας και Έρευνας Πραγματικής οικονομίας στο Ντίσελντορφ, σύμφωνα με τα οποία μια αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους θα κόστιζε στη Γερμανία περί τα 40,6 δισ. ευρώ.

Το άρθρο έχει ως εξής:
"Ο έλληνας υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου θέλει να ξέρει: Ενας ειδικός σε θέματα τρομοκρατίας είναι πλέον επικεφαλής φοροεισπράκτορας, ενώ με το Google Earth οι Αρχές ερευνούν για παράνομες πισίνες και βίλες.

Ο χρόνος λιγοστεύει. Αυτή την εβδομάδα μια διεθνής ομάδα ελεγκτών ερευνά τα λογιστικά βιβλία της κυβέρνησης και οι χρηματαγορές έχουν αποφανθεί προ πολλού. Δεν πιστεύουν πλέον ότι οι Ελληνες θα τα καταφέρουν να ελέγξουν το δημόσιο χρέος τους μέχρι το 2012. Τότε η χώρα θα πρέπει και πάλι να δανειστεί μόνη της χρήματα στην αγορά κεφαλαίων. Αν δεν το κατορθώσει αυτό, υπάρχουν δύο δυνατότητες: Ή η Αθήνα θα κηρύξει πτώχευση ή η ΕΕ θα επιβάλει νέο πρόγραμμα. Αντικρουόμενες είναι οι απόψεις για το ποια από τις δύο θα συνέφερε περισσότερο.

Το ζήτημα αυτό διχάζει και τη γερμανική κυβέρνηση. Κυρίως το FDP πιέζει να κλείσουν το ταχύτερο δυνατόν οι κρουνοί χρηματοδότησης της Ελλάδας. Όσο περισσότερος χρόνος περνά – φοβούνται ορισμένοι Φιλελεύθεροι – τόσο μεγαλύτερος θα είναι στο τέλος ο λογαριασμός. Κι αν δεν μπορέσει τώρα να περάσει μια αναδιάρθρωση χρέους, η συμμετοχή των ιδιωτών πιστωτών θα είναι και στο μέλλον δύσκολη. Μέχρι τώρα έχουν εμβαστεί στην Ελλάδα από τη Γερμανία 8,4 δισ. ευρώ.

Οταν ολοκληρωθεί το πρόγραμμα το 2013, θα έχουν δοθεί 22,4 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τον μέχρι τώρα προγραμματισμό, μόνο κατά το επόμενο και μεθεπόμενο έτος οι Ελληνες πρέπει να δανειστούν από ιδιώτες επενδυτές 64,6 δισ. ευρώ. Αν η ΕΕ αναλάβει να καλύψει και αυτό το ποσό, η Γερμανία θα επιβαρυνόταν επιπλέον με 18,5 δισ. ευρώ.

Ας σημειωθεί βέβαια ότι πρόκειται για δάνεια. Η ελληνική κυβέρνηση έχει υποσχεθεί ότι θα τα αποπληρώσει. Το ερώτημα είναι πόσα από αυτά. Ο Παπακωνσταντίνου ρώτησε ήδη μια φορά αν θα ήταν δυνατό να μειωθεί το επιτόκιο.
Αλλά και μια αναδιάρθρωση του χρέους δεν γίνεται χωρίς κόστος.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις των οίκων αξιολόγησης, θα πρέπει να διαγραφεί τουλάχιστον το 50% του χρέους, για να μπορέσει να ορθοποδήσει η Ελλάδα. Σύμφωνα με υπολογισμούς του Ινστιτούτου Μακροοικονομίας και Ερευνας πραγματικής οικονομίας στο Ντίσελντορφ, μια τέτοια εξέλιξη θα επιβάρυνε τις γερμανικές τράπεζες με 25 δισ. ευρώ.

Ενα μέρος του κόστους θα κατέληγε στους φορολογούμενους, επειδή μάλλον δεν θα μπορούσαν να αντέξουν όλες οι τράπεζες αυτές τις απώλειες και το κράτος θα έπρεπε να ενισχύσει τα κεφάλαιά τους – τη στιγμή μάλιστα κυρίως οι δημόσιες τράπεζες κατέχουν ακόμα πολλά ελληνικά κρατικά ομόλογα και δεν έχουν διαγράψει ακόμα το μεγαλύτερο τμήμα των διαθεσίμων τους. Αλλά και οι επενδύσεις σε επιχειρήσεις και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της Ελλάδας θα πλήττονταν, επειδή πολλές ελληνικές τράπεζες θα κατέρρεαν, αν το κράτος δεν πληρώνει πλέον μέρος των χρεών του.

Σ’ αυτά προστίθενται άλλα 4,2 δισ. ευρώ από τις μέχρι τώρα καταβληθείσες δόσεις της δανειακής βοήθειας, που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως οι απαιτήσεις των ιδιωτών πιστωτών και γι’ αυτό θα περικόπτονταν επίσης κατά 50%. Επιπλέον, πλήγμα θα δεχόταν και η ΕΚΤ, επειδή αγόρασε ελληνικά ομόλογα και δέχεται ελληνικά αξιόγραφα ως ασφάλεια, όταν οι ελληνικές τράπεζες δανείζονται από αυτ

Κυριακή, 22 Μαΐου 2011

Youth Spanish Revolution 2011 / H εξέγερση των ισπανών νέων

αφθονο ζουμ με τον τροχό
Πανοραμική φωτογραφία της κατάληψης της πλατείας Puerta del Sol στη Μαδρίτη.

Zoom on it !!!
http://is.gd/OWsvzi

http://especiales.lainformacion.com/panoramicas/manifestacion-acampada-sol/

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2011

Θα εξακολουθήσει η εγγύηση καταθέσεων έως 100.000 Ε ;;;

Έκκληση του επιχειρηματικού κόσμου: "διασφαλίστε τις καταθέσεις"


Στην επιστολή της η ΓΣΕΒΕΕ τονίζει ότι απαιτείται άμεση παρέμβαση εκ μέρους του υπουργείου Οικονομικών, η οποία να υπογραμμίζει με σαφή και αδιαμφισβήτητο τρόπο ότι οι καταθέσεις σε ευρώ δεν διατρέχουν απολύτως κανένα κίνδυνο.

Ζητάει δε να υπάρξει το συντομότερο δυνατό νομοθετική παρέμβαση, πριν ακόμα λήξει η ισχύς του Ν. 3714/2008 (έως 31/12/2011), σύμφωνα με τον οποίο το κράτος εγγυάται καταθέσεις μέχρι ύψους 100.000 € ανά φυσικό πρόσωπο, ώστε να επιμηκυνθεί η περίοδος «προστασίας» που ορίζει ο εν λόγω νόμος για επιπλέον τρία έτη (έως 31/12/2014).

"Πρέπει, επίσης, να επεκταθεί η ισχύς του νόμου - για το ίδιο ύψος χρηματικού ποσού - και στους τραπεζικούς λογαριασμούς επιχειρήσεων. Η «αιμορραγία» των τραπεζικών καταθέσεων σε συνδυασμό με την ακατάσχετη φημολογία πρέπει να σταματήσει το συντομότερο", τονίζει η Συνομοσπονδία.

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011

Αθωώθηκε ο Σωκράτης μετά από 2.410 χρόνια !!!

Αθώος ο Σωκράτης

Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Νέας Υόρκης αθώωσε το Σωκράτη μετά από 2,410 χρόνια. Σε μια ιστορική δίκη, με αρχαιοελληνικά στοιχεία και συνάμα με σύγχρονες αντιλήψεις, δοσμένες με νομικές εκφάνσεις και χιούμορ, εκατοντάδες θεατές είχαν την ευκαιρία να βιώσουν μια εκπληκτική «παράσταση» της αλήθειας, του νόμου και της ελληνικής κληρονομιάς. Τη μεταφορά της δίκης του Σωκράτη, σε μια από τις πιο αντιπροσωπευτικές δικαστικές αίθουσες της Αμερικανικής Δικαιοσύνης, ανέλαβε το Ίδρυμα Αλέξανδρος Ωνάση, καταφέρνοντας να πετύχει τη συμμετοχή κορυφαίων δικαστών και διαπρεπών δικηγόρων της νεοϋορκέζικης νομικής ελίτ.

Το δικαστικό σώμα διχάστηκε μπροστά σε χείμαρρο επιχειρημάτων και ρητορικών λόγων από τις δυο πλευρές, αναδεικνύοντας παράλληλα το διαχρονικό σκεπτικισμό για την πολύκροτη δίκη του Σωκράτη, που προβληματίζει κάθε φορά που μεταφέρεται ο χρόνος, ο τόπος και η επικρατούσα κατάσταση της τότε εποχής. Στη δίκη του Μανχάταν, η οποία ουσιαστικά δεν αποτελούσε αναπαράσταση, αλλά μια νέα εκδοχή, εξετάστηκαν όλες οι κατηγορίες που βάρυναν το Σωκράτη το 399 π. χ., με σκοπό να αποφανθούν οι Αθηναίοι αν είναι «ένοχος» ή «αθώος», κατηγορούμενος για «ασέβεια προς τους Θεούς» και για «διαφθορά των νέων».

Κατά τη δίκη, ο Σωκράτης επέδειξε θάρρος, είχε χιούμορ και σε μερικές περιπτώσεις προκαλούσε το δικαστήριο. Η κατηγορούσα αρχή υποστήριξε ότι οι ιδέες του διαφθείρουν τους νέους και αποσταθεροποιούν τους θεσμούς της Πολιτείας, ενώ οι συνήγοροι υπεράσπισης στήριξαν τα επιχειρήματά τους σε κλασσικά ντοκουμέντα και με σύγχρονες διατυπώσεις.

Οι τρεις δικαστές ήταν ο Ντένις Τζέικομπς (πρόεδρος του δεύτερου ομοσπονδιακού εφετείου ΗΠΑ), ο οποίος προήδρευσε, η Λορέτα Πρέσκα (πρόεδρος ομοσπονδιακού δικαστηρίου της νότιας περιφέρειας Νέας Υόρκης) και η Κάρολ Μπέγκλεϊ Έιμον (πρόεδρος ομοσπονδιακού δικαστηρίου της ανατολικής περιφέρειας Νέας Υόρκης). Οι δυο πρώτοι ψήφισαν υπέρ της αθώωσης του Σωκράτη και η τρίτη τον καταδίκασε. Δημόσιοι κατήγοροι, εκπροσωπώντας την Πόλη των Αθηνών, ήταν ο δικηγόρος, οικονομολόγος και πρόεδρος του Ιδρύματος Αλέξανδρος Ωνάση, Αντώνης Παπαδημητρίου και ο έφεδρος συνταγματάρχης και νυν αναπληρωτής εισαγγελέας στη Νέα Υόρκη, Μάθιου Μπογδάνος. Συνήγορος υπεράσπισης ήταν ο Έντι Χέις και την Απολογία του Σωκράτη έκανε ο Μπενζαμίν Μπράφμαν. Και οι δυο είναι διακεκριμένοι ποινικολόγοι.

Πριν το άκουσμα της ετυμηγορίας του δικαστηρίου, ο γνωστός συγγραφέας και καθηγητής του πανεπιστημίου Πρίνστον Αλέξανδρος Νεχαμάς έδωσε μια εικόνα της ακαδημαϊκής πλευράς για τη δίκη του Σωκράτη. Με την απόφαση του δικαστηρίου συμφώνησαν 185 θεατές-ένορκοι, διαφώνησαν 29 και πολλοί άλλοι δεν συμμετείχαν στην ψηφοφορία.