«ο σιωπών δοκεί συναινείν», qui tacet consentire videtur (όπoιoς σιωπά φαίνεται ότι συναινεί)

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ
Ιωάννης ΒΡΥΖΑΣ
δικηγόρος - Δρ Νομικής - ΔΜΣ Ποινικού Δικαίου
Βασ. Ηρακλείου 37-39
τηλ. 2310-238435 κιν. 6977-813733
Ε-mail : vryzas-1@otenet.gr
546 24 Θεσσαλονίκη

Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013

Απεβίωσε ο Νικόλαος Ντερτιλής

Απεβίωσε ο Νικόλαος Ντερτιλής




Απεβίωσε στα 92 του χρόνια, στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός», όπου είχε μεταφερθεί με εγκεφαλικό επεισόδιο, στις αρχές του Δεκεμβρίου του 2012, ο τελευταίος κρατούμενος πραξικοπηματίας της Χούντας, Νικόλαος Ντερτιλής.Ο ισοβίτης, που είχε καταδικαστεί για τη δολοφονία του 20χρονου Μιχάλη Μυρογιάννη, στα γεγονότα του Πολυτεχνείου τη 18η Νοεμβρίου του 1973, ήταν έγκλειστος τα τελευταίο 38 χρόνια στην ΣΤ' Πτέρυγα του Κορυδαλλού, αρνούμενος «για λόγους αρχής» όπως δήλωνε ο ίδιος, να υπογράψει αίτημα αποφυλάκισης, το οποίο εδικαιούτο από τη νομοθεσία.
Υπενθυμίζεται ότι ο Νικόλαος Ντερτιλής, πριν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο, με τον θάνατο του 62χρονου γιου του και παρά το γεγονός ότι ο υπουργός Δικαιοσύνης, Αντώνης Ρουπακιώτης, είχε δώσει εντολή για διευκόλυνσή του σε περίπτωση που επιθυμούσε να παραστεί στη νεκρώσιμη ακολουθία, αρνήθηκε δηλώνοντας ότι δεν ήθελε να καταθέσει σχετικό αίτημα προς τη διεύθυνση των φυλακών.
ΠΗΓΗ:ΑΜΠΕ - Καθημερινή 28.1.2013


Στην τελευταία του κατοικία οδηγήθηκε σήμερα ο Νικόλαος Ντερτιλής, ο οποίος κηδεύτηκε στο Α’ Νεκροταφείο.
Έπειτα από αίτημα της οικογένειας, δεν υπήρξε κινητοποίηση της Χρυσής Αυγής, ενώ το «παρών»
στη νεκρώσιμο ακολουθία έδωσαν ο βουλευτής Επικρατείας της Χρυσής Αυγής, ο Ηλίας Παναγιώταρος, ο Ηλίας Κασιδιάρης, ο Παναγιώτης Ηλιόπουλος, ο αντιπρόεδρος του ΛΑΟΣ, Γιώργος Γεωργίου, και ο Κωνσταντίνος Πλεύρης.
Ανάμεσα στα στεφάνια ήταν αυτό του Στυλιανού Παττακού και της Δέσποινας Παπαδοπούλου.
Τη νεκρώσιμη ακολουθία τέλεσε ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος. Ο
Μητροπολίτης είπε ότι ο Ντερτιλής ήταν ήρωας σαν τον Κολοκοτρώνη και τον
Σωκράτη. «Ξέρω ότι τα ΜΜΕ θα με κατασπαράξουν και θα πουν ότι δεν
επιτρέπεται να μιλάω. Αφού είχαν αποφασίσει τα ΜΜΕ πριν το αποφασίσω εγώ
ότι θα τελέσω τη νεκρώσιμο ακολουθία, αποφάσισα να το κάνω», είπε
χαρακτηριστικά.
Τον επικήδειο εκφώνησε ο γνωστός χουντικός Θεοφιλογιαννάκος.
Δέκα με δεκαπέντε πυροβολισμοί ακούστηκαν κατά τη διάρκεια της νεκρώσιμης ακολουθίας από οπαδούς του Ντερτιλή.
Ο Ντερτιλής παρέμεινε αμετανόητος για τις θηριωδίες του χουντικού καθεστώτος και επί 36 χρόνια ήταν έγκλειστος στις φυλακές Κορυδαλλού.
Δεν υπέβαλλε ποτέ αίτηση αποφυλάκισης αντιθέτως καλούσε «την ελληνική πολιτεία να του ζητήσει συγγνώμη» δηλώνοντας ότι θα πεθάνει στη φυλακή «ως γνήσιος στρατιώτης και επαναστάτης».
Ο Ντερτιλής, είχε καταδικαστεί το 1975 σε ισόβια κάθειρξη, για τη δολοφονία του 20χρονου Μιχάλη Μυρογιάννη, στην εισβολή στο Πολυτεχνείο, τον Νοέμβριο του 1973.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ .... http://www.lesvosnews.net/articles/news-categories/koinonia/mihalis-myrogiannis-nekros-ntertilis-me-ti-mia-ton-petyha-sto

H κατάθεση του   Αντώνη Αγριτέλλη , οδηγός  του Ντερτιλή
Είδα τον Ν. Ντερτιλή να βγάζει το περίστροφό του και να σκοτώνει ένα νεαρό στην οδό Πατησίων. Μια κόκκινη λιμνούλα από αίμα σχηματίστηκε γύρω από το κεφάλι του νεαρού στην άσφαλτο και μια ακόμα μικρότερη άσπρη από χυμένα μαλλιά.» Η ένορκη βεβαίωση που κατατέθηκε στο Δικαστήριο έχει ως εξής: «Ήμουνα προσωπικός οδηγός του Συνταγματάρχη Ντερτιλή.
Την Παρασκευή το απόγευμα (16ης Νοεμβρίου) τον παρέλαβα από το σπίτι του και τον μετέφερα με το τζιπ στην Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών στην οδό Σταδίου 10, γύρω στις 7 το βράδυ. Κατά τις 10 η ώρα βγήκε ο Ντερτιλής μαζί με κάποιον ανώτερο αξιωματικό της Αστυνομίας και έφυγαν. Πότε επέστρεψαν δεν τους αντελήφθην. Στις 4 ή 4:30 ξημερώνοντας Σάββατο παρέλαβα τον Ντερτιλή και τον μετέφερα από την ΑΣΔΕΝ στο Πολυτεχνείο με το τζιπ. Σταμάτησα κοντά στην κατεστραμμένη πύλη, ο Ντερτιλής κατέβηκε και συζητούσε με κάποιον αξιωματικό της Αστυνομίας.
Ξαφνικά αντελήφθην φασαρία και φωνές προς τη μεριά της διασταύρωσης Πατησίων και Στουρνάρα. Παρετήρησα ότι αστυφύλακες έδερναν έναν νεαρό. Ξαφνικά αυτός κατόρθωσε να αποσπασθεί από τους αστυφύλακες. Τότε ο Ντερτιλής, που μόλις είχε αντιληφθεί το επεισόδιο, έβγαλε από το μπουφάν του το περίστροφό του και πυροβόλησε χωρίς να πολυσκεφθεί. Ο νεαρός έπεσε σαν κοτόπουλο. Έμεινε επί τόπου ακριβώς στην διασταύρωση Πατησίων και Στουρνάρα, προς την πλευρά της Ομόνοιας. Εγώ φαντάστηκα ότι του έριξε στα πόδια και περίμενα να κινηθεί. Όταν όμως είδα να σχηματίζεται μια λίμνη από αίμα και μια μικρή άσπρη λιμνούλα από μυαλά, κατάλαβα ότι τον πυροβόλησε στο κεφάλι και ήταν ήδη νεκρός.
Μετά, σαν να μη συνέβαινε τίποτα, μπήκε στο τζιπ και κτυπώντας με στην πλάτη, μου είπε “με παραδέχεσαι ρε; Σαράντα πέντε χρονών άνθρωπος και με τη μια τον πέτυχα στο κεφάλι”. Εγώ τα είχα χάσει και ήμουνα φοβερά ταραγμένος και φοβισμένος. Συνεχίσαμε προς την Πατησίων και φθάσαμε στο Μουσείο. Εκεί κάποιος υπάλληλος των τρόλεϋ ήταν μπλοκαρισμένος και οι αστυφύλακες του φώναζαν και τον έσπρωχναν.
Ο Ντερτιλής κατέβηκε απ’ το τζιπ, κόλλησε το περίστροφό του στο στομάχι του ανθρώπου και τον φοβέριζε ότι θα τον σκοτώσει αν δεν εξαφανιστεί. Μετά προχωρήσαμε προς τον ΟΤΕ όπου ευρίσκοντο αρκετοί πολίτες. Ο Ντερτιλής έβγαλε το περίστροφό του και άρχισε να πυροβολεί χωρίς να μπορώ να διαπιστώσω αν χτυπήθηκε κανείς. Από τον ΟΤΕ γυρίσαμε πίσω και φθάσαμε στα Χαυτεία ακριβώς έξω από τον ΜΠΡΑΒΟ. Ενώ δεν είχαμε σταματήσει ακόμη, ο Ντερτιλής αντελήφθη πάνω από τον Κινηματογράφο “Αλάσκα” πολίτες που είχαν αποκλεισθεί. Κατέβηκε αμέσως από το αυτοκίνητό του και διέταξε τους ΛΟΚατζήδες να κάνουν έφοδο και να τους πιάσουν.
Ο ίδιος έδινε διαταγές με το περίστροφο στο χέρι λέγοντας: “Βαράτε στο ψαχνό, πέντε παληόπαιδα θα μας κάνουν ό,τι θέλουν;” Μετά από λίγο, οι ΛΟΚατζήδες κατέβασαν τριάντα περίπου άτομα και τους έβαλαν επάνω σε καμιόνια και τους πήραν. Από το σημείο εκείνο φύγαμε και πήγαμε στην οδό Γ΄ Σεπτεμβρίου και Μάρνη, σε μια υπηρεσία της Χωροφυλακής. Το διεπίστωσα αυτό, γιατί μόλις κατέβηκε ο Ντερτιλής έτρεξαν οι Χωροφύλακες και τον υποδέχτηκαν. Αυτός όμως τους είπε, σαν να τους μάλωνε, “τι φοβάστε ρε; Βαράτε στο ψαχνό, εγώ έκανα την αρχή.”. Τότε κατάλαβα ότι είχε μαθευτεί η πράξις του Ντερτιλή. Μετά από μέρες με ρώτησε ο Ντερτιλής: “Θυμάσαι ρε, αυτόν που πυροβόλησα στο Πολυτεχνείο; Ε, τη γλύτωσε τελικά.” Φυσικά ήταν προφανής ο σκοπός του, ήθελε να απαλύνει την τρομερή εντύπωση που μου είχε δημιουργήσει με τον φόνο που έκανε εν ψυχρώ και να τον λησμονήσω. Αλλά το φοβερό αυτό γεγονός θα το θυμάμαι σ’ όλη μου τη ζωή. Έκανα πως τον πίστεψα αλλά δεν είχα την παραμικρή αμφιβολία ότι ο νεαρός ήταν νεκρός. Πράγμα που το διάβασα αργότερα στις εφημερίδες. Μετά από αρκετές μέρες μ’ έδιωχναν με δυσμενή μετάθεση στο Πολύκαστρο.
Με κάλεσε ο Ντερτιλής και μου είπε: “Παιδί μου, δεν πρέπει να ξεχνάς ένα πράγμα, ότι στην Υπηρεσία μας ό,τι ακούμε και ό,τι βλέπουμε μένει για την Υπηρεσία, δεν το λέμε αυτό ούτε στην μάνα μας.” Κατάλαβα τι εννοούσε. Η μετάθεσή μου στο Πολύκαστρο γινόταν επειδή ήμουν προσωπικός οδηγός του Ντερτιλή. Την δικαιολόγησαν όμως ότι είχα σπάσει τον καθρέπτη του αυτοκινήτου του και για τιμωρία έπαιρνα την μετάθεση αυτή. Επίσης, θέλω να προσθέσω ότι κατά την διάρκεια των γεγονότων του Πολυτεχνείου ο Ντερτιλής έλεγε συνεχώς σε όποιον συναντούσε, “βαράτε στο ψαχνό”. Έλεγε ακόμη σε μερικούς άλλους ότι: “Όταν δείτε τέσσερα, άτομα τον έναν να τον σκοτώνετε και τους τρεις να τους βάζετε στο καμιόνι”.»