«ο σιωπών δοκεί συναινείν», qui tacet consentire videtur (όπoιoς σιωπά φαίνεται ότι συναινεί)

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ
Ιωάννης ΒΡΥΖΑΣ
δικηγόρος - Δρ Νομικής - ΔΜΣ Ποινικού Δικαίου
Βασ. Ηρακλείου 37-39
τηλ. 2310-238435 κιν. 6977-813733
Ε-mail : vryzas-1@otenet.gr
546 24 Θεσσαλονίκη

Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

Ο θάνατος της ΜΕΣΑΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ... στη δύση !

ΟΟΣΑ: Η μεσαία τάξη της Δύσης συρρικνώθηκε μέσα σε μια 30ετία

ΑΠΕ-ΜΠΕ
Σε ορισμένες πλούσιες χώρες όπως στις ΗΠΑ, τη Γαλλία, τον Καναδά ή την Αυστρία, η αύξηση των ανισοτήτων τα τελευταία 30 χρόνια οδήγησε στη συρρίκνωση της μεσαίας τάξης, σημειώνεται σε μια έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα. Η έκθεση του ΟΟΣΑ, που τιτλοφορείται "Για μια ανάπτυξη χωρίς κοινωνικούς αποκλεισμούς", υπενθυμίζει ότι από την αρχή της δεκαετίας του '80 τα οφέλη της ανάπτυξης επιμερίστηκαν άνισα, μεταξύ των πιο υψηλών εισοδημάτων. Έτσι, το 2010 στις χώρες του ΟΟΣΑ το μέσο εισόδημα του 10% των πιο πλούσιων ήταν κατά 9,5 φορές υψηλότερο
από εκείνο του 10% των φτωχότερων κατοίκων. Πριν από 25 χρόνια το εισόδημα τους ήταν 7 φορές υψηλότερο.
 Αυτή η αύξηση των ανισοτήτων προκάλεσε τη συρρίκνωση της μεσαίας τάξης σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Αυστραλία, ο Καναδάς και η Γαλλία καθώς το εισόδημά της μειώθηκε με το πέρασμα του χρόνου. Ως μεσαία τάξη νοείται το τμήμα του πληθυσμού μεταξύ του 20% των πλουσιότερων και του 20% των φτωχότερων κατοίκων. Σε ορισμένες περιπτώσεις το φαινόμενο της συρρίκνωσης της μεσαίας τάξης συνοδεύτηκε από "σημαντική αύξηση" των πλουσίων, όπως για παράδειγμα στην Ελβετία και τη Δανία.
 Αντιθέτως, η ανάπτυξη στις αναδυόμενες ή αναπτυσσόμενες χώρες είχε ως αποτέλεσμα τη διεύρυνση της μεσαίας τάξης, δηλαδή των ανθρώπων που κερδίζουν καθημερινά μεταξύ 10-100 δολαρίων. Ωστόσο, αυτή η μεσαία τάξη παραμένει ιδιαίτερα ευπαθής. Στην Αφρική, επί παραδείγματι, 300 εκατομμύρια άνθρωποι που θεωρείται ότι ανήκουν στη μεσαία τάξη κινδυνεύουν να αντιμετωπίσουν ξανά συνθήκες ακραίας φτώχειας στην περίπτωση θανάτου ενός μέλους της οικογένειάς τους ή αν παρουσιαστεί κάποια κρίση, προειδοποιεί ο ΟΟΣΑ.

και από την ΕΦ-ΣΥΝΤ :

ΟΟΣΑ: Το χάσμα πλούσιων – φτωχών αυξάνεται και τελειώνει τη μεσαία τάξη

     
Καμπανάκι για το αυξανόμενο χάσμα μεταξύ φτωχών και πλουσίων χτυπά και ο ΟΟΣΑ. Στην έκθεσή του «All on Board. Making inclusive growth happen» που έδωσε χθες στη δημοσιότητα, ο διεθνής οργανισμός διαπιστώνει ότι οι πλούσιοι ήταν η τάξη που καρπώθηκε κυρίως τα οφέλη της συνεχούς ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας τα τελευταία 30 χρόνια. Το 2010 το μέσο εισόδημα του πλουσιότερου 10% του πληθυσμού του πλανήτη ήταν 9,5 φορές μεγαλύτερο από αυτό του φτωχότερου 10%, ενώ είκοσι πέντε χρόνια νωρίτερα ήταν 7 φορές μεγαλύτερο.

Στις ΗΠΑ το πλουσιότερο 1% καρπώθηκε το 47% της συνολικής αύξησης του εισοδήματος μεταξύ 1976 και 2007, στον Καναδά το 37%, ενώ στη Βρετανία και την Αυστραλία το 20%. Αλλά και στις Γερμανία, Σουηδία, Νορβηγία το χάσμα των πλουσίων αυξήθηκε από 5 προς 1 στη δεκαετία του ’80 σε 6 προς 1 σήμερα.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε αντίθεση με τη μεταπολεμική περίοδο ώς το 1970, όταν η ψαλίδα μεταξύ πλουσίων και φτωχών έκλεινε. Είναι προφανές έτσι ότι το χάσμα μεγάλωσε στα χρόνια που ακολούθησαν, όταν δηλαδή το νεοφιλελεύθερο οικονομικό δόγμα κυριάρχησε στην παγκόσμια οικονομία.

Η μεγέθυνση αυτή επιταχύνθηκε μάλιστα μετά το κραχ του 2008 και οδηγεί σε συρρίκνωση της μεσαίας τάξης προς όφελος των πολύ πλούσιων. Το 1980 σε καμία χώρα του ΟΟΣΑ το πλουσιότερο 1% δεν απολάμβανε περισσότερο από το 8% του συνολικού εισοδήματος. Το 2010 όμως αυτό το 1% κατείχε πάνω από το 10% στις 9 από τις 10 χώρες του για τις οποίες υπάρχουν στοιχεία, ενώ στις ΗΠΑ πάνω από το 20%.

Η μελέτη του ΟΟΣΑ υπογραμμίζει ακόμη τη σύνδεση μεταξύ εισοδηματικής ανισότητας, εκπαίδευσης και υγείας. Ετσι, οι φτωχοί φοιτητές δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τους πλουσιότερους, τονίζει για παράδειγμα, ενώ -ακόμη χειρότερα- οι σημερινοί 30χρονοι που έχουν καλύτερη εκπαίδευση εκτιμάται ότι θα ζήσουν 6 χρόνια περισσότερο από τους υπόλοιπους. Η έκθεση προτείνει ως αντίδοτο οικονομικές πολιτικές που θα ενισχύουν την ισότητα και την ανάπτυξη με έμφαση στην εκπαίδευση. Και ζητά μεταξύ άλλων από τις κυβερνήσεις δημοσιονομικές πολιτικές -όπως η κλιμακωτή φορολόγηση- που θα μεγεθύνουν την αναδιανομή του εισοδήματος.

Mπάμπης Μιχάλης