«ο σιωπών δοκεί συναινείν», qui tacet consentire videtur (όπoιoς σιωπά φαίνεται ότι συναινεί)

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ
Ιωάννης ΒΡΥΖΑΣ
δικηγόρος - Δρ Νομικής - ΔΜΣ Ποινικού Δικαίου
Βασ. Ηρακλείου 37-39
τηλ. 2310-238435 κιν. 6977-813733
Ε-mail : vryzas-1@otenet.gr
546 24 Θεσσαλονίκη

Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015

Σαρωτικές αλλαγές στον ΚΠολΔ, υπέρ των μεγαλοσυμφερόντων ...-ΣΥΣΣΩΜΟΣ Ο ΝΟΜΙΚΟΣ (και όχι μόνο) ΚΟΣΜΟΣ ΑΝΤΙΤΙΘΕΤΑΙ ...

Επιστολή Κωνσταντοπούλου σε Παυλόπουλο και Τσίπρα



Με επιστολή της προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον πρωθυπουργό, μέσω της οποίας κάνει λόγο ως και για «βίαιη επίθεση» κατά της Δημοκρατίας, η κα Ζωή Κωνσταντοπούλου σήμερα όχι μόνο διεύρυνε την απόσταση την οποία τηρεί από την κυβέρνηση, αλλά και προσέδωσε στην διαφωνία της εξαιρετικά επιθετικό χαρακτήρα.
Η νέα παρέμβαση της Προέδρου της Βουλής εκδηλώθηκε με αφορμή τη συζήτηση του νέου νομοσχεδίου προαπαιτουμένων με την κατεπείγουσα διαδικασία.

«Ομολογώ ότι πολλαπλασιάζονται οι συνειδησιακά πολιτικά και προσωπικά οδυνηρές στιγμές που καλούμαστε να βιώσουμε σε αυτή τη βουλευτική περίοδο» άρχισε την ομιλία της στη  
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ
Ιωάννης ΒΡΥΖΑΣ
δικηγόρος - Δρ Νομικής - ΔΜΣ Ποινικού Δικαίου
Βασ. Ηρακλείου 37-39
τηλ. 2310-238435 κιν. 6977-813733
Ε-mail : vryzas-1@otenet.gr
546 24 Θεσσαλονίκη

συνεδρίαση κοινοβουλευτικών Επιτροπών η κα Κωνσταντοπούλου. Και αφού αποκάλυψε την ύπαρξη της επιστολή της προς τους κ. Πρ.Παυλόπουλο και Αλ. Τσίπρα,, σημείωσε ότι «υπό καθεστώς εξόφθαλμου εκβιασμού επιχειρείται ολοκλήρωση εκτροπής», μεταξύ άλλων ανέφερε: «Επιδιώκεται να ισοπεδωθούν η κυβέρνηση και οι ΚΟ που τη στηρίζουν. Δεν είναι «συμφωνία» όπως πολλοί την αποκαλούν. Είναι καταναγκασμός, εκβιασμός και επιχείρηση υποταγής μιας χώρας στις εντολές άλλων κυβερνήσεων και χωρών». 
Για να καταλήξει: «Ως βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορούσα ποτέ να ψηφίσω αυτό το νομοσχέδιο. Ως Πρόεδρος της Βουλής δεν θα μπορούσα ποτέ να νομιμοποιήσω αυτή την διαδικασία».

Αναλυτικά η επιστολή της Προέδρου της Βουλής:
«Από θεσμική υποχρέωση σας επισημαίνω ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες εισάγεται προς συζήτηση το νομοσχέδιο «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του Ν. 4334/2015», συνιστάμενο στο κατατεθέν τα μεσάνυχτα της 20ής προς 21ή Ιουνίου 2015, συνολικό κείμενο 977 σελίδων, συμπεριλαμβανομένων όλων των κειμένων που πρέπει να μελετήσουν και να λάβουν υπ’ όψιν τους οι βουλευτές προκειμένου να διαμορφώσουν άποψη και να ψηφίσουν με τη διαδικασία του κατεπείγοντος εντός της σήμερον, και το οποίο περιέχει:
1)     σε 1 άρθρο (Άρθρο 1) τα 1.008 άρθρα του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και εκείνα του Εισαγωγικού Νόμου του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και
2)     σε 1 επίσης άρθρο (Άρθρο 2) τα 130 άρθρα περί ενσωμάτωσης οδηγίας της Ε.Ε.

δεν εγγυώνται την τήρηση του Συντάγματος, τη θωράκιση της δημοκρατικής λειτουργίας, την άσκηση της νομοθετικής εξουσίας του Κοινοβουλίου ούτε την κατά συνείδηση ψήφο του βουλευτή.
Υπό καθεστώς εξόφθαλμου εκβιασμού  ο οποίος απευθύνεται από ξένες Κυβερνήσεις- μέλη της Ε.Ε. προς την Κυβέρνηση και τους βουλευτές, εισάγεται και, μάλιστα, με «έλλειψη δυνατότητας οποιασδήποτε τροποποίησης» ένα νομοθέτημα με το οποίο επιχειρείται μείζων παρέμβαση στη λειτουργία της Δικαιοσύνης και στην άσκηση των δικαιωμάτων των πολιτών, κατά τρόπο που καταλύει τόσο την λειτουργία της Ελληνικής Δημοκρατίας ως κοινωνικού κράτους δικαίου, στο οποίο λειτουργεί η διάκριση των εξουσιών, σύμφωνα με τα Συνταγματικώς οριζόμενα, όσο και την διαφύλαξη της αρχής της δίκαιης δίκης.
Το νομοθέτημα εξαναγκάζονται να εισαγάγουν Υπουργοί οι οποίοι δεν συμμερίζονται το περιεχόμενό του, αλλά αντιτάσσονται ευθέως σε αυτό, και εξαναγκάζονται να υπερψηφίσουν βουλευτές οι οποίοι επίσης αντιστρατεύονται το περιεχόμενό του.
Όλα αυτά υπό την ευθεία απειλή άτακτης χρεοκοπίας.
Πρόκειται για νομοθέτημα αναγόμενο στην προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο, κατατεθέν από τον προηγούμενο Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Χ. Αθανασίου, για το οποίο διενεργήθηκε, το Δεκέμβριο 2014, πανελλαδικό δημοψήφισμα των δικηγόρων υπό την αιγίδα της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων της Χώρας, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα την απόρριψη του νομοσχεδίου με ποσοστό μεγαλύτερο του 93%.
Εξάλλου, εναντίον του Νομοσχεδίου έχουν ταχθεί οι εκπρόσωποι της Δικαιοσύνης, οι Διοικητικές Ολομέλειες των Δικαστηρίων, συνολικά οι ενδιαφερόμενοι κοινωνικοί φορείς.  Αμφότερα τα συγκυβερνώντα κόμματα διέλαβαν ως προγραμματική τους δέσμευση την μη εισαγωγή του συγκεκριμένου νομοθετήματος και κανένα εκ των δύο δεν έχει μεταβάλει άποψη και θέση επί της ουσίας.
Το γεγονός ότι αυτό το νομοθέτημα επελέγη από ξένες κυβερνήσεις, συμμετέχουσες στο EuroSummit, ως «προαπαιτούμενο», δηλαδή ως προϋπόθεση για την έναρξη συνομιλιών προς εξεύρεση λύσης αποτυπώνει το μέγεθος της περιφρόνησης που επιδεικνύεται από τις ανωτέρω ξένες Κυβερνήσεις στις αρχές της κοινοβουλευτικής λειτουργίας, της λαϊκής κυριαρχίας και, τέλος, της δημοκρατίας.
Η θεσμική ευθύνη όλων είναι τεράστια. Αναλαμβάνοντας τη θεσμική μου ευθύνη ως Προέδρου της Βουλής, σας ζητώ να ενημερώσετε τους ομολόγους σας για την παρούσα επιστολή μου, την οποία θα κοινοποιήσω στη συνέχεια στους ομολόγους μου σε όλη την Ευρώπη, σε συνέχεια των προηγούμενων παρεμβάσεών μου, εισηγήσεών μου και της πρόσφατης επιστολής μου προς τον Πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου κ. Μάρτιν Σουλτς, η οποία κοινοποιήθηκε και στα μέλη του Ευρωκοινοβουλίου.
Αυτή η βίαιη επίθεση στη Δημοκρατία δεν μπορεί να συντελείται στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Και σίγουρα δεν μπορεί να συντελείται εν σιωπή».
Καθημερινή 22.07.2015 : 17:54

Προεδρικό «άδειασμα» στην Πρόεδρο- «προσωπικές σας απόψεις» τα περί επίθεσης στη Δημοκρατία λέει ο Παυλόπουλος στη Ζωή

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: ΤΑ ΝΕΑ 22/07/2015 21:54 |
Την άρνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας να ενημερώσει τους ομολόγους του για συντελούμενη στην Ελλάδα επίθεση προς τη Δημοκρατία εισέπραξε η Πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου. Η Πρόεδρο της Βουλής είχε ζητήσει νωρίτερα την Τετάρτη με επιστολή της από τον κ.Παυλόπουλο να ενημερώσει τους ομολόγους του, θέτοντάς τον προ «των θεσμικών του ευθυνών» για συντελούμενη επίθεση προς τη Δημοκρατία στην Ελλάδα.

Στην απαντητική του επιστολή που δημοσιοποιήθηκε το βράδυ της Τετάρτης, ο κ.Παυλόπουλος αδειάζει την κ.Κωνσταντοπούλου επισημαίνοντάς της ότι «στο πλαίσιο των κατά το Σύνταγμα καθηκόντων μου σας δεν έχω την θεσμική και πολιτική δυνατότητα ν’ ανταποκριθώ στο αίτημά σας περί ενημέρωσης Ομολόγων ».

Όπως προσθέτει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αυτό επιβάλλεται για δύο λόγους:

«Πρώτον, η επιστολή αυτή εκφράζει προσωπικές σας απόψεις, αφού δεν έχει ληφθεί απόφαση του Σώματος προς αυτή την κατεύθυνση. Ουδεμία διάταξη του Συντάγματος, αλλά ούτε και η διεθνής και ευρωπαϊκή πρακτική εν προκειμένω, μου επιτρέπουν να ενημερώνω σχετικώς Ομολόγους μου, πολλώ μάλλον όταν έχετε, όπως καλώς γνωρίζετε ως έγκριτη νομικός, την δυνατότητα απ’ ευθείας αλληλογραφίας μαζί τους.

· Δεύτερον, αλλά και αν ακόμη επρόκειτο για απόφαση του Σώματος και πάλιν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κατά το Σύνταγμα και την διεθνή και ευρωπαϊκή πρακτική, δεν θα είχε αρμοδιότητα και, άρα, δυνατότητα διαβίβασής της σε Ομολόγους του. Δοθέντος ότι και στην περίπτωση αυτή ουδόλως η Βουλή των Ελλήνων εμποδίζεται ν’ απευθύνεται ευθέως προς αυτούς».
Απαντώντας εμμέσως στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η κ. Κωνσταντοπούλου είπε το βράδυ της Τετάρτης ότι οι απόψεις που περιλαμβάνονται στην επιστολή της δεν είναι προσωπικές, αλλά διατυπώνονται στο πλαίσιο της υπηρέτησης και εκπλήρωσης των θεσμικών της καθηκόντων.

Στην επιστολή της η κ.Κωνσταντοπούλου, μεταξύ άλλων σημείωνε: «Το γεγονός ότι αυτό το νομοθέτημα (σ.σ. το νομοσχέδιο για τα προαπαιτούμενα) επελέγη από ξένες κυβερνήσεις, συμμετέχουσες στο EuroSummit, ως «προαπαιτούμενο», δηλαδή ως προϋπόθεση για την έναρξη συνομιλιών προς εξεύρεση λύσης αποτυπώνει το μέγεθος της περιφρόνησης που επιδεικνύεται από τις ανωτέρω ξένες Κυβερνήσεις στις αρχές της κοινοβουλευτικής λειτουργίας, της λαϊκής κυριαρχίας και, τέλος, της δημοκρατίας.

Η θεσμική ευθύνη όλων είναι τεράστια. Αναλαμβάνοντας τη θεσμική μου ευθύνη ως Προέδρου της Βουλής, σας ζητώ να ενημερώσετε τους ομολόγους σας για την παρούσα επιστολή μου, την οποία θα κοινοποιήσω στη συνέχεια στους ομολόγους μου σε όλη την Ευρώπη, σε συνέχεια των προηγούμενων παρεμβάσεών μου, εισηγήσεών μου και της πρόσφατης επιστολής μου προς τον Πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου κ. Μάρτιν Σουλτς, η οποία κοινοποιήθηκε και στα μέλη του Ευρωκοινοβουλίου.

Αυτή η βίαιη επίθεση στη Δημοκρατία δεν μπορεί να συντελείται στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και σίγουρα δεν μπορεί να συντελείται εν σιωπή».

Κατατέθηκε τα ξημερώματα το δεύτερο νομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα - ξεσηκώνονται οι δικηγόροι

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: τα νεα 21/07/2015 
Κατατέθηκε τα ξημερώματα το δεύτερο νομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα - ξεσηκώνονται οι δικηγόροι
Στη Βουλή κατατέθηκε τα ξημερώματα της Τρίτης το νομοσχέδιο με το δεύτερο πακέτο προαπαιτούμενων μέτρων, το οποίο περιλαμβάνει διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας καθώς και διατάξεις για τις τράπεζες.

Το κύριο σώμα του νομοσχεδίου περιλαμβάνει διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίες είχαν περιληφθεί στο νομοσχέδιο επί υπουργίας Χαράλαμπου Αθανασίου. Το νομοσχέδιο, φέρνει αλλαγές στο ακανθώδες θέμα των πλειστηριασμών.

Για τις αλλαγές στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας συγκαλείται εκτάκτως το μεσημέρι στην Αθήνα η συντονιστική επιτροπή των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας για να

καθορίσει τη στάση του δικηγορικού κόσμου.

Το σχέδιο του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που συντάχθηκε έχει προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις των Δικηγορικών Συλλόγων και ο δικηγορικός κόσμος απερίφραστα το έχει καταδικάσει με δημοψήφισμά του.Επίσης, με το νομοσχέδιο ενσωματώνεται η κοινοτική οδηγία BRRD, με την οποία απλώνεται δίχτυ προστασίας στα πρώτα 100.000 ευρώ ανά καταθέτη.


Οι διατάξεις του σχεδίου νόμου

Όπως αναφέρεται στην έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, με τις διατάξεις του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του ν.4334/2015 (Α80)»:
Ι. Επέρχονται εκτεταμένες μεταβολές στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (Κ.Πολ.Δ), με την τροποποίηση, συμπλήρωση ή κατάργηση υφιστάμενων διατάξεων του π.δ. 503/1985. Μεταξύ άλλων, οι βασικές από δημοσιονομική άποψη μεταβολές εστιάζονται στα εξής σημεία:
1. Αυξάνονται οι χρηματικές ποινές που επιβάλλονται από το αρμόδιο δικαστήριο κατ' εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 204, 205, 232 και 607 του Κώδικα, οι οποίες αποτελούν εφεξής δημόσιο έσοδο. (Σήμερα, τα εν λόγω ποσά αποτελούν έσοδο του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολουμένων - Τομέα Ασφάλισης Νομικών/φορέας της Γενικής Κυβέρνησης).
2.α. Επανακαθορίζεται η σειρά κατάταξης των δανειστών στον πίνακα των γενικών προνομίων (άρθρο 975) και ορίζεται ότι κατατάσσονται στην τρίτη σειρά, οι απαιτήσεις του Δημοσίου από φόρο προστιθέμενης αξίας και τους λοιπούς παρακρατούμενους και επιρριπτόμενους φόρους με τις προσαυξήσεις κάθε φύσης, τους τόκους και τα πρόστιμα εκπρόθεσμης καταβολής που επιβαρύνουν τις απαιτήσεις αυτές. [Σήμερα, σύμφωνα με το άρθρο 61 του
ΚΕΔΕ, για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές από φόρο προστιθέμενης αξίας, με τις κάθε φύσεις προσαυξήσεις, το Δημόσιο κατατάσσεται στην δεύτερη σειρά του άρθρου 975 του Κ.Πολ.Δ. και πριν την ικανοποίηση των απαιτήσεων του άρθρου 976 (ειδικά προνόμια)].
β. Καταργείται η πρόβλεψη ότι η διαίρεση του πλειστηριάσματος σε ποσοστά, σύμφωνα με το άρθρο 977 (συρροή γενικών και ειδικών προνομίων), διενεργείται μετά την ικανοποίηση των απαιτήσεων της τρίτης τάξης του άρθρου 975, στις οποίες περιλαμβάνονται και οι απαιτήσεις των φορέων κοινωνικής ασφάλισης αρμοδιότητας της γενικής γραμματείας κοινωνικών
ασφαλίσεων.
γ. Στη διαίρεση του πλειστηριάσματος κατάργηση το νέο άρθρο 977, ποσοστό 10% διατίθεται για την ικανοποίηση μη προνομιούχων απαιτήσεων, μειώνοντας αντίστοιχα τα ποσοστά των μεν ειδικών προνομίων σε 65% (από 66,6%) και των γενικών προνομίων σε 25% (από 33,33%). Στην περίπτωση που δεν υπάρχουν μη προνομιούχες απαιτήσεις, η διαίρεση του πλειστηριασματος μεταξύ γενικών και ειδικών προνομίων εξακολουθεί να έχει
ως σήμερα (1/3 και 2/3 αντίστοιχα). Επίσης, καθορίζεται ο τρόπος ικανοποίησης σε περίπτωση συρροής δύο εκ των τριών κατηγοριών απαιτήσεων.
δ. Ως τιμή πρώτης προσφοράς για τον πλειστηριασμό ακινήτου ορίζεται η εμπορική του αξία, όπως αυτή προσδιορίζεται κατάργηση το χρόνο της κατάσχεσης. (Σήμερα, ορίζεται η αξία που προκύπτει από τον προσδιορισμό της αξίας του ακινήτου με αντικειμενικά κριτήρια. σύμφωνα με το ν. Ι249/Ι982, όπως ισχύει). (άρθρο Ι)
ΙΙ. Ενσωματώνεται στην εσωτερική έννομη τάξης η οδηγία 2014/59/ΕΕ, που θεσπίζει το ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο για την ανάκαμψη και εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων, με τις εξής κατάργηση βάση κατηγορίες ρυθμίσεων:
α. Σχεδιασμός, υλοποίηση και αξιολόγηση της διαδικασίας ανάκαμψης και της διαδικασίας εξυγίανσης των οριζόμενων οντοτήτων του χρηματοοικονομικού και χρηματοπιστωτικού τομέα, σε αντιστοιχία με τα μακροοικονομικά δεδομένα της εκάστοτε οικονομικής συγκυρίας.
β. Ενδοομιλική χρηματοδοτική στήριξη.
γ. Μέτρα έγκαιρης παρέμβασης και εξουσἱες αρμόδιων αρχών για τη λήψη τους.
δ. Εξουσίες αρχής εξυγίανσης και αρμοδιότητες Υπουργού Οικονομικών (παροχή σύμφωνης γνώμης στις οριζόμενες περιπτώσεις καθώς και για κάθε απόφαση της αρχής εξυγίανσης που έχει άμεσο δημοσιονομικό αντίκτυπο ή συστημικἑς συνέπειες).
ε. Προϋποθέσεις ισχύος της δυνατότητας εξυγίανσης ιδρύματος, προσδιορισμός διαδικασίας και κριτηρίων αξιολόγησης της δυνατότητας εξυγίανσης και αντιμετώπιση/εξάλειψη των ενδεχόμενων εμποδίων στη δυνατότητα εξυγίανσης με εφαρμογή κατάλληλων μέτρων.
στ. Προϋποθέσεις για την εφαρμογή ενεργειών εξυγίανσης σε ένα πιστωτικό ή χρηματοδοτικό ίδρ1›μα, ή σε μία εταιρία συμμετοχών.
ζ. Μέτρα εξυγίανσης στα οποία μπορεί να προβεί μεμονωμένα ή
συνδυαστικά η αρχή εξυγίανσης [εντολή μεταβίβασης, σύσταση μεταβατικού ιδρύματος, διαχωρισμός περιουσιακών στοιχείων (συνδυαστικά με άλλο μέτρο) και αναδιάρθρωση παθητικού, στο πλαίσιο της οποίας η αρχή εξυγίανσης ασκεί εξουσίες απομείωσης και μετατροπής των κεφαλαιακών μέσων σε μετοχές ή άλλους τίτλους ιδιοκτησίας των ιδρυμάτων και οντοτήτων].
η. Αναγκαίες διασφαλίσεις των δικαιωμάτων των μετόχων και πιστωτών κατάργηση την εφαρμογή των μέτρων εξυγίανσης.
θ. Προϋποθέσεις:
- συμμετοχής του Δημοσίου στην ανακεφαλαιοποίηση ιδρύματος ή
οντότητας με δημόσια κεφαλαιακή στήριξη έναντι κοινών μετοχών κ.α..
Επιπλέον, καθορίζεται ότι η διοίκηση και διαχείριση του ιδρύματος ή οντότητας που μετέχει το Δημόσιο ασκείται με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, εφόσον αυτό επιτρέπεται από το ύψος συμμετοχής του στο μετοχικό κεφάλαιο αυτών, και ότι η συμμετοχή του Δημοσίου μεταφέρεται στον ιδιωτικό τομέα αμέσως μόλις το επιτρέψουν οι εμπορικές και χρηματοπιστωτικές συνθήκες,
- θέσης, ενός ιδρύματος ή οντότητας υπό προσωρινό δημόσιο έλεγχο με την έκδοση μίας ή περισσότερων εντολών μεταβίβασης μετοχών, με εκδοχέα εντολοδόχο του Δημοσίου ή εταιρεία που ανήκει και ελέγχεται πλήρως από αυτό. Ομοίως ισχύουν εδώ τα προαναφερθέντα για την άσκηση διοίκησης και διαχείρισης του ιδρύματος ή οντότητας που τίθεται υπό προσωρινό δημόσιο έλεγχο, καθώς και για τη μεταβίβαση της συμμετοχής του Δημοσίου.
ι. Υποχρεώσεις πιστωτικών ιδρυμάτων (πλήρωση ανά πάσα στιγμή της ελάχιστης απαίτησης ιδίων κεφαλαίων και επιλἑξιμων υποχρεώσεων με προσδιορισμό του τρόπου υπολογισμού τους).
ια. Συγκρότηση Σωμάτων Αρχών Εξυγίανσης και Ευρωπαϊκού Σώματος
Εξυγίανσης για τις οριζόμενες περιπτώσεις.
ιβ. Ορισμός ως Ταμείου Εξυγίανσης για τα πιστωτικά ιδρύματα του Σκέλους Εξυγίανσης του Ταμείου Εγγύησης Καταθέσεων και Επενδύσεων (ΤΕΚΕ) και για τις επιχειρήσεις επενδύσεων του Σκἑλους Εξυγίανσης του Συνεγγυητικού Κεφαλαίου Εξασφάλισης Επενδυτικών Υπηρεσιών. Το Ταμείο Εξυγίανσης χρησιμοποιεί τους επαρκείς χρηματοδοτικούς πόρους που πρέπει να διαθέτει μετά από απόφαση της αρχής εξυγίανσης και μόνο στο βαθμό που είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί αποτελεσματική εφαρμογή των μέτρων
εξυγίανσης κ.λπ. (άρθρο 2)
Σύμφωνα πάντα με την έκθεση του ΓΛΚ, από τις προτεινόμενες διατάξεις επέρχονται τα ακόλουθα αποτελέσματα:
Ι. Επί του κρατικού προϋπολογισμού
Ενδεχόμενη δαπάνη από την εφαρμογή της δυνατότητας παροχής δημόσιας κεφαλαιακής συμμετοχής σε ίδρυμα ή οντότητα, ή της θέσης αυτών υπό προσωρινό δημόσιο έλεγχο, το ύψος της οποίας εξαρτάται από τις συντρέχουσες, κατάργηση τη δεδομένη χρονική στιγμή, πραγματικές συνθήκες.
Στην περίπτωση αυτή, το χαρτοφυλάκιο του Ελληνικού Δημοσίου θα
αυξηθεί ισόποσα της αξίας συμμετοχής του στο μετοχικό κεφάλαιο του ιδρύματος ή οντότητας. [άρθρο 2 (άρθρα 57-58 της Οδηγίας)Ι
ΙΙ. Επί του κρατικού προϋπολογισμού και των προϋπολογισμών
Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ν.π.δ.δ. επιχορηγούμενα από τον κρατικό προϋπολογισμό – φορείς Γενικής Κυβέρνησης)
Ενδεχόμενη απώλεια εσόδων του Δημοσίου και των φορέων κοινωνικής ασφάλισης αρμοδιότητας της γενικής γραμματείας κοινωνικών ασφαλίσεων, λόγω της αποδυνάμωσης των ισχυόντων σήμερα προνομίων τους στις διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης. | άρθρο 1 (άρθρο 957 του Κ.Πολ.Δ.)|


Εκτός οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και η φορολόγηση αγροτών

Το νομοσχέδιο, το οποίο αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της Βουλής, αναμένεται να ψηφιστεί την Τετάρτη.

Οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και η φορολόγηση των αγροτών δεν περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο.

Η κυβέρνηση δεν συμπεριέλαβε αυτά τα δυο καυτά θέματα για να μετριάσει, όπως εκτιμάται, τις απώλειες κατά την ψηφοφορία της Τετάρτης.

Είναι άγνωστο το πότε θα έρθουν για ψήφιση στη Βουλή, αν και ορισμένες πληροφορίες κάνουν λόγο για την πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου.
ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΡΓΟΥΝ ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ;

ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΝΟΜΟΘΕΤΟΥΝ, ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΑΠΕΡΓΟΥΝ

Του Κώστα Παπαδάκη*

Ι. ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ;


1. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΑΠΟ ΛΙΓΟΥΣ ΓΙΑ ΛΙΓΟΥΣ


Η απεργία των δικηγόρων, που για πρώτη φορά μετά από χρόνια ξεκινούν τριήμερη αποχή 19 έως 21-11-2014 και από ό,τι φαίνεται θα ακολουθήσει συνέχεια, δεν είναι άσχετη με τη γενικότερη κατάσταση στην οικονομία και την κοινωνία και τον ξεσηκωμό που επίσης βρίσκεται σε εξέλιξη ενόψει της πανεργατικής απεργίας στις 27-11-2014, όπου άλλωστε στους απεργούς ήδη προστίθενται και τα μέλη των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας. 


Η αιτία της απεργίας έχει τις ρίζες της στην ίδια πολιτική, που πλήττει πρώτα τους πολίτες και μετά τους δικηγόρους, τον περιορισμό δηλαδή της έννομης προστασίας και την προσθήκη οικονομικών και γραφειοκρατικών εμποδίων στην πρόσβαση των πολιτών στα δικαστήρια, τα οποία εδώ και χρόνια λειτουργούν πολύ περισσότερο ως μηχανισμός καταστολής παρά ως μηχανισμός παροχής έννομης και δικαστικής προστασίας στον πολίτη. Πολύ περισσότερο δε τα τελευταία χρόνια που οι μνημονιακές πολιτικές έρχονται να αποτελειώσουν την εκθεμελίωση ενός υποτυπώδους κράτους πρόνοιας, το οποίο στην Ελλάδα δεν περιέλαβε ποτέ την έννοια του κράτους δικαίου, δεδομένου ότι η δωρεάν πρόσβαση στην έννομη προστασία υπήρξε πάντα ανύπαρκτη.



Έτσι, για την εκάστοτε κυβέρνηση τα δικαστήρια ήταν ένα μαγαζί το οποίο έφερνε μεγάλα έσοδα, που όμως καθόλου δεν ίδρωνε να δαπανά τα αντίστοιχα για τον εξοπλισμό των υποδομών της, και κυρίως τις προσλήψεις του απαιτούμενου αριθμού δικαστών, γραμματέων, τεχνικών και υπαλλήλων ώστε να μπορεί στοιχειωδώς να ανταποκρίνεται στις ανάγκες λειτουργίας της. Αντίθετα, τα κονδύλια που διατίθενται όλο και περισσότερα φαίνεται να εξαντλούνται κυρίως στην πολυδάπανη ανέγερση νέων φυλακών υψίστης ασφαλείας, τύπου Γ’, αλλά όχι στην πρόσληψη γιατρών και τον εκσυγχρονισμό του νοσοκομείου των φυλακών και στην ανέγερση πολυτελών δικαστικών κτιρίων που στην πράξη δεν εξυπηρετούν κανέναν και κάνουν δυσκολότερη τη ζωή όσων κυκλοφορούν σε αυτά.


2. ΒΟΗΘΕΙΑ, ΟΙ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΕΣ !!!



Αντίθετα, στο επίπεδο των στοιχειωδών υποδομών η κατάσταση παραμένει τόσο τραγική ώστε ακόμη και στα Πταισματοδικεία και τις άλλες προανακριτικές αρχές να μην υπάρχουν ακόμα ηλεκτρονικοί υπολογιστές, με αποτέλεσμα οι καταθέσεις των μαρτύρων και κατηγορουμένων να γίνονται χειρόγραφες, όπως επίσης χειρόγραφες «καθαρογράφονται» και οι ποινικές αποφάσεις, και να βασανίζουν επί πολλά χρόνια τα μάτια των αναγνωστών τους. Θα αρκούσαν λίγες χιλιάδες ευρώ μόνο. Αλλά η σκέψη και το όραμα όλων των μαθητευόμενων επί χρόνια «μεταρρυθμιστών» του Υπουργείου Δικαιοσύνης, ούτε μέχρι εκεί δεν έφτασε !!! Και όλα αυτά στην εποχή της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και του ηλεκτρονικού εκσυγχρονισμού των δικαστικών διαδικασιών.



Πέρα από όλα τα παραπάνω, η επικέντρωση των κυβερνητικών πολιτικών τα τελευταία χρόνια στο πεδίο της οικονομίας φαίνεται ότι έχει αφήσει όλους τους εκάστοτε υπουργούς και γενικούς γραμματείς του πολύπαθου Υπουργείου Δικαιοσύνης να παριστάνουν με ξένα κόλλυβα τον μεταρρυθμιστή, να συγκροτούν νομοπαρασκευαστικές επιτροπές και να αλλάζουν κάθε λίγο και λιγάκι, όχι πάντα για σαφή αιτία και λόγο, κείμενα βασικών νομικών κωδίκων (Αστικός Κώδικας, Ποινική Δικονομία, Πολιτική Δικονομία, Ποινικός Κώδικας κτλ.), που είναι νομοθετήματα διαχρονικά και δομικά και που οι αλλαγές τους πρέπει να γίνονται μέσα από μία συντεταγμένη, συνολική φιλοσοφία και σοβαρές διαβουλεύσεις, ιδίως ανάμεσα σε όσους έχουν την εμπειρία της καθημερινής τους εφαρμογής.

Αντί αυτών όμως, κάθε υπουργός συγκροτεί νομοπαρασκευαστικές επιτροπές με σκοπό να εκπληρώσει τη φιλοδοξία της υστεροφημίας του, αυταπατώμενος ότι θα μείνει στην ιστορία επειδή τροποποίησε και αυτός κάποιον Κώδικα (τον οποίο, πριν προλάβει να εγκαταλείψει το υπουργείο του, ο διάδοχός του θα μεταρρυθμίσει εκ νέου) κ.ο.κ. Ετσι, η προμήθεια των σχετικών κωδίκων ακολουθεί ρυθμούς αγοράς εφημερίδων λόγω των συνεχών, σχεδόν καθημερινών τροποποιήσεων. Και αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η επαύξηση της ανασφάλειας δικαίου που επικρατεί, ανάμεσα σε πολλά άλλα πράγματα, τα τελευταία χρόνια, καθώς είναι δύσκολο πραγματικά να γνωρίζει κανένας ποιος νόμος ισχύει και ποιος έχει τροποποιηθεί, πολύ περισσότερο όταν η σχέση του όγκου νομοθετικής ύλης ανάμεσα στην Ελλάδα και τις πρώτες 15 χώρες – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει προσμετρηθεί εδώ και 20 χρόνια ότι βρίσκεται στο 40:1, χαρακτηριστικό της πολυνομίας που υπάρχει στην Ελλάδα. 



Φαίνεται ότι όμως όλα αυτά δεν ενδιαφέρουν το νομοθέτη ο οποίος, αντί να κάνει τα δύσκολα απλά, επιμένει να κάνει τα απλά δύσκολα και κυρίως αυτή του η επιμονή έχει ένα ταξικό πρόσημο: τα κάνει δύσκολα για τους εργαζόμενους και το λαό, απλά για τις τράπεζες και τους οικονομικά ισχυρούς.



Το προτεινόμενο νομοσχέδιο, εμφανώς τραπεζικής εμπνεύσεως κατά τις μείζονες αλλαγές, και ταξικών μνημονιακών επιλογών κατά τις υπόλοιπες μιλάει μόνο του.Οσο για τα μέλη της συγκεκριμένης νομοπαρασκευαστικής επιτροπής διερωτάται εύλογα κανείς ποιόν εκπροσωπούν ; Οι δύο αρεοπαγίτες που συμμετείχαν μειοψήφισαν οικτρά στη Διοικητική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου στην προσπάθειά τους να υπερασπίσουν το ν/σ. Οι δικαστές επίσης διαφωνούν, όπως και οι συμβολαιογράφοι και οι δικαστικοί επιμελητές. Οι εκπρόσωποι του Δ.Σ.Α. (η αναζήτησή μας δεν ανακάλυψε κανένα κείμενο διαφωνίας τους) συμμετείχαν στη σύνταξη ενός σχέδιου νόμου που βρίσκει αντίθετους τους δικηγορικούς συλλόγους και όλους τους λοιπούς φορείς «του χώρου της δικαιοσύνης».Οι πολίτες (συνδικάτα, ενώσεις καταναλωτών, σύλλογοι δανειοληπτών κλπ), ούτως ή άλλως, όπως πάντα, δεν ρωτήθηκαν.



Ποιόν λοιπόν εκφράζουν οι προτεινόμενες προς ψήφιση τροποποιήσεις ;



ΙΙ. ΤΟ «BIG BANK» ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ :



Το νομοσχέδιο με τίτλο «Τροποποιήσεις στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας», το οποίο αιφνιδιαστικά και χωρίς να ολοκληρωθούν οι όποιες διαβουλεύσεις κατατέθηκε στη Βουλή προς ψήφιση τις προηγούμενες μέρες, περιέχει μία σωρεία διατάξεων οι οποίες ανατρέπουν προς το δυσμενέστερο σειρά ρυθμίσεων του προηγούμενου Κώδικα, καθιστώντας χειρότερη τη θέση των διαδίκων και των δικηγόρων, επισφαλή την απονομή δικαιοσύνης, υψηλό το κόστος πρόσβασης σε αυτή κτλ. 



Οι κυριότερες κατευθύνσεις στις οποίες κινείται το νομοσχέδιο είναι οι εξής : 



1. Κατάργηση της αμεσότητας της δίκης. 



Καθιερώνεται η δίκη δι’ αλληλογραφίας στην τακτική διαδικασία (άρθρα 237, 238) και, αντί της εμμάρτυρης απόδειξης, προβλέπεται η προσκόμιση ενόρκων βεβαιώσεων μαρτύρων, οι οποίες μάλιστα αυξάνονται από 3 σε 5 τον αριθμό για κάθε διάδικο στο πρώτο στάδιο, συν 3 για την προσθήκη, συνολικά 8 για κάθε διάδικο.



Και μόνο κατ’ εξαίρεση το δικαστήριο, αν κρίνει ότι τα έγγραφα δεν αρκούν για τη διαλεύκανση της αλήθειας, μπορεί να διατάξει σε ειδική δικάσιμο την εξέταση ενός μόνο μάρτυρα από κάθε πλευρά και, αν το δικαστήριο αυτό είναι πολυμελές, πράγμα σπάνιο όπως θα δούμε παρακάτω, ο μάρτυρας εξετάζεται από ένα μόνο μέλος της σύνθεσης του δικαστηρίου.



Η ρύθμιση αυτή καταργεί την αμεσότητα της δίκης, γραφειοκρατικοποιεί την πολιτική δίκη, προσομοιώνοντάς τη με τη διοικητική, καθιστά την παρουσία του δικηγόρου ακόμα περισσότερο απαραίτητη στο διάδικο, του οποίου τη δική του παρουσία αχρηστεύει παντελώς και προνομιοποιεί ένα αποδεικτικό μέσο εντελώς υποβαθμισμένο, του οποίου η χρήση γεννήθηκε νομοθετικά για εντελώς άλλους σκοπούς.



Πράγματι, αξίζει τον κόπο εδώ μία ιστορική αναδρομή στο θεσμό των ενόρκων βεβαιώσεων. Καθιερώθηκαν με το ν. 1540/1944 ως υποκατάστατο πιστοποιητικών και βεβαιώσεων δημοσίων υπηρεσιών που, επειδή η σύντομη έκδοσή τους ήταν αδύνατη υπό τις συνθήκες των εποχών εκείνων, ο νόμος έδινε την ευθύνη στους ενδιαφερομένους να βεβαιώνουν υπεύθυνα το γεγονός από το οποίο εξαρτάται η έκδοση μιας τέτοιας βεβαίωσης, προκειμένου να προχωρούν οι υποθέσεις τους και να μην μπλοκάρουν στα γρανάζια της γραφειοκρατίας. 



Αργότερα τη θέση των ενόρκων βεβαιώσεων για το σκοπό αυτό πήραν οι υπεύθυνες δηλώσεις του ν. 105/1969 και μετέπειτα 1599/1986. 



Όμως ο νόμος περί ενόρκων βεβαιώσεων διατηρήθηκε σε ισχύ και εντάχθηκε στους Κώδικες Πολιτικής Δικονομίας, προκειμένου να λειτουργήσει συμπληρωματικά προς την εξέταση μαρτύρων στο ακροατήριο, στην οποία ο Κώδικας (εντελώς ανεξήγητα και αναιτιολόγητα) έθετε πάντα τον περιορισμό, υπό την κρίση του δικαστηρίου βέβαια, του ενός μόνο μάρτυρα που εξετάζεται στο ακροατήριο. Η ρύθμιση αυτή είχε σαν αποτέλεσμα να είναι ελάχιστοι οι δικαστές οι οποίοι λαμβάνουν υπόψη και παίρνουν σοβαρά τις ένορκες βεβαιώσεις, και καλά κάνουν άλλωστε, αφού είναι γνωστό ότι συντάσσονται από τους δικηγόρους και ότι οι μάρτυρες απλώς καλούνται να τις υπογράψουν και να επιβεβαιώσουν το περιεχόμενό τους, χωρίς να υποβάλλονται στη βάσανο των ερωτήσεων από τον πρόεδρο ή από τον αντίδικο δικηγόρο. Αντίθετα, οι μάρτυρες οι οποίοι εξετάζονται στο ακροατήριο και υποβάλλονται σε αντίστοιχες ερωτήσεις θεωρούνταν, και σωστά, περισσότερο αξιόπιστοι.


Όμως, αντί να καταργηθούν, με το άρθρο 36 ν. 3994/2011 οι ένορκες βεβαιώσεις αναβαθμίστηκαν και κατέστησαν αυτοτελές αποδεικτικό μέσο.



Αντί να κινείται λοιπόν η Πολιτική Δικονομία στην κατεύθυνση της ενίσχυσης της αμεσότητας της δίκης και της αναβάθμισης των αποδεικτικών στοιχείων που είναι αξιόπιστα, πράττει εντελώς το αντίθετο. Η επιλογή αυτή είναι διαστροφική για τη λειτουργία της δικαιοσύνης, αλλά και αλλοτριωτική για την ίδια τη λειτουργία του δικηγόρου. 



Ο δικηγόρος δεν είναι, ούτε πρέπει να είναι, συντάκτης ενόρκων βεβαιώσεων ή καθοδηγητής των μαρτύρων ως προς το τι θα καταθέσουν. Ούτε καν συντάκτης δικογράφων, σε πρώτο πρόσωπο διατυπωμένων. Δεν ταυτίζεται με τον εντολέα του, ούτε ρόλος του είναι να διαμορφώνει, αλλά να υπερασπίζει τη θέση του. Γίνεται εκ των πραγμάτων προς υπεράσπιση του διαδίκου τον οποίο εκπροσωπεί. Όμως η αναγωγή του σε κύριο συντάκτη του περιεχομένου των ενόρκων βεβαιώσεων, για τις οποίες μάλιστα ήδη εδώ και χρόνια τα Ειρηνοδικεία απαιτούν τη γελοιότητα να υποβάλλεται εκ των προτέρων συνημμένο στη σχετική αίτηση του διαδίκου ολόκληρο το περιεχόμενό τους, έτσι ώστε να πιστοποιείται ότι αυτό είναι γνωστό σε εκείνον που ζητά να γίνουν, προτού αυτές διατυπωθούν, συνιστά προφανή παρέκκλιση από το ρόλο του δικηγόρου – υπερασπιστή και προσιδιάζει περισσότερο προς το ρόλο του ηθικού αυτουργού ψευδών ή, κατά περίπτωση, συκοφαντικών κειμένων προς εξυπηρέτηση του διαδίκου. 



Επιπλέον, ο πληθωρισμός αυτός των ενόρκων βεβαιώσεων, που όπως προαναφέρθηκε αυξάνονται σε 8 συνολικά (βλ. άρθρο 422 παρ. 3, όπως διαμορφώνεται) σημαίνει τον πολλαπλασιασμό του όγκου της πληρωμένης, για όσους διαδίκους έχουν λεφτά, ή απλήρωτης, για όσους δικηγόρους δεν μπορούν να επιβάλουν την αμοιβή τους στον πελάτη τους, υπερεργασίας του δικηγόρο και την υπερσυσσώρευση του γραφειοκρατικού μέρους της αστικής δίκης, το οποίο μοιάζει περισσότερο με γραφειοκρατική αλληλογραφία και υποβολή φακέλων παρά με ζώσα διαδικασία, εξέταση μαρτύρων ή και διαδίκων στο ακροατήριο και μάλιστα από όλους τους δικαστές. 



Αντί το μοντέλο της αστικής δίκης να πλησιάζει προς το μοντέλο προφορικότητας και αμεσότητας της ποινικής, που είναι αναμφισβήτητα το πλέον επιτυχημένο από τα τρία συστήματα δικονομικής διαδικασίας στην Ελλάδα, απομακρύνεται και πλησιάζει προς το διοικητικό. Ο λόγος φυσικά δεν είναι ότι αποτελεί μία αφόρητη τυπικότητα η εμμάρτυρη απόδειξη και η ζωντανή δίκη, όπως θρασύτατα διατυπώνει η αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου. Αυτό είναι το πρόσχημα. Η πραγματική αιτία είναι οι επιθυμητές περικοπές στα έξοδα λειτουργίας των δικαστηρίων και η απροκάλυπτη πίεση στους διαδίκους για αποσυμφόρησή τους. Αυτή ήδη προ πολλού εκφράζεται με το θεσμό της διαμεσολάβησης (ιδιωτικής απονομής αστικής δικαιοσύνης), τον οποίο σταδιακά όλοι οι οικονομικά ισχυροί θα μπορούν να επιβάλλουν ως ρήτρα παρέκτασης δικαιοδοσίας με σχετικούς συμβατικούς όρους προς τους αντισυμβαλλομένους τους, καθώς επίσης και με τη δυνατότητα του δικαστηρίου να προτείνει στους διαδίκους την προσφυγή σε διαδικασία διαμεσολάβησης, αν κατά την κρίση του αυτό ενδείκνυται (άρθρο 214Γ του νομοσχεδίου), χωρίς νόμος να προβλέπει ποιος πληρώνει τη διαμεσολάβηση και γιατί. 



2. Τα πολυμελή δικαστήρια σχεδόν καταργούνται ολοκληρωτικά.




Στο αρχικό σχέδιο υπήρχε μία τάση μερικής επαναφοράς της αρμοδιότητας των πολυμελών δικαστηρίων, ιδίως για τις εφέσεις. Προβλεπόταν οι εφέσεις κατά αποφάσεων ειρηνοδικείων να δικάζονται από πολυμελή πρωτοδικεία και οι εφέσεις κατά αποφάσεων μονομελών πρωτοδικείων να δικάζονται από τριμελή εφετεία, όπως πριν τον ν. 3994/2011. Ακόμα, να μειωθεί στις 150.000 € το όριο της ανώτατης καθ ύλην αρμοδιότητας των μονομελών στην τακτική διαδικασία και στις 15.000 ε το όριο της κατώτατης.



Όλα αυτά εγκαταλείφθηκαν στο υπό ψήφιση ν/σ.



Η διεύρυνση της αρμοδιότητας των μονομελών δικαστηρίων, κατά κανόνα ή κατ’ εξαίρεση και ανεξαρτήτως του ύψους του ποσού της επίδικης διαφοράς, διευρύνεται σε τόσο επικίνδυνο σημείο, ώστε μονομελή δικαστήρια να εκδικάζουν πλέον :

α) Όλες τις λεγόμενες περιουσιακές διαφορές, ανεξαρτήτως ύψους ποσού, δηλαδή όλες τις ειδικές διαδικασίες.

β) Όλες τις διαφορές τακτικής διαδικασίας μέχρι ποσού 250.000 ευρώ.

γ) Ακόμη και τις σοβαρότερες γαμικές διαφορές, όπως είναι η προσβολή πατρότητας (17 παρ. 1 συνδ. με 592 αρ. 3) κτλ.



Αν συνεκτιμηθεί ότι μονομελείς συνθέσεις δικάζουν τις ίδιες διαφορές και σε δεύτερο βαθμό, ήδη από την περίοδο θέσπισης του ν. 3994/2011, φτάνουμε στο τραγικό συμπέρασμα ότι υπάρχουν υποθέσεις οι οποίες σε όλη τη διαδρομή των βαθμών δικαιοδοσίας ουσίας τους κρίνονται από μονομελείς συνθέσεις. 



Τα μονομελή δικαστήρια όμως αφενός είναι η αποθέωση της δικαστικής αυθαιρεσίας, αφού ένας μόνος δικαστής μπορεί να αυθαιρετεί χωρίς να δίνει λόγο και να ελέγχεται από κανέναν, ενώ ένα συλλογικό δικαστήριο, όπως και μία συλλογική επιτροπή σε οποιοδήποτε χώρο του διοικητικού δικαίου, είναι προφανές ότι λειτουργεί αποτελεσματικότερα, αφού προλαμβάνει λάθη, ελέγχει τον εισηγητή κ.ο.κ. 



Συνεπώς ο κίνδυνος επισφαλούς απονομής της δικαιοσύνης με την επιπόλαιη διεύρυνση της αρμοδιότητας των μονομελών δικαστηρίων, όπως δυστυχώς κατά τρόπο καταγέλαστο έχει γίνει και στον χώρο της ποινικής δικαστικής εξουσίας, όπου σε μονομελή δικαστήρια πλέον έχουν ανατεθεί ακόμη και κακουργήματα, εγκυμονεί σοβαρό κίνδυνο, πηγάζει από τον ποταπό λόγο της περικοπής κονδυλίων για μισθούς δικαστές, αλλά περιέχει επικίνδυνη κλιμάκωση της δικαστικής αυθαιρεσίας και του κινδύνου έκδοσης εσφαλμένων αποφάσεων.



3. Περιορισμός έννομης προστασίας.




Με το νέο νόμο καταργείται η δυνατότητα αυτοπρόσωπης παράστασης των διαδίκων χωρίς πληρεξούσιο δικηγόρο στο Ειρηνοδικείο (εκτός αν πρόκειται για περίπτωση μικροδιαφορών), αλλά και στα ασφαλιστικά μέτρα και στην εκούσια και στις εργατικές διαφορές (παλιό άρθρο 665). 



Μόνο στις μικροδιαφορές πλέον επιτρέπεται παράσταση χωρίς δικηγόρο, η οποία όμως είναι δώρο άδωρο :

α) με την κατάργηση της δυνατότητας προφορικής άσκησης αγωγής (468)

β) με την απαγόρευση εκπροσώπησης του διαδίκου από συγγενείς (472) και

γ) με την υποχρέωση κατάθεσης προτάσεων από τον - χωρίς δικηγόρο παριστάμενο - διάδικο κατά τη συζήτηση και όχι αργότερα (άρθρο 468 νομοσχεδίου), καθώς και για την αόριστη περίπτωση της αποτροπής κινδύνου. 

Έτσι, οι πολίτες στερούνται της δυνατότητας να υπερασπίσουν τον εαυτό τους μόνοι τους και χωρίς δικηγόρο, όπως αποτελεί επιλογή τους σε μια αστική υπόθεση, ακόμα και ήσσονος σημασίας (π.χ. αρμοδιότητας Ειρηνοδικείου), τη στιγμή κατά την οποία τους επιτρέπεται να εμφανίζονται σε τριμελή πλημμελειοδικεία ή τριμελή εφετεία πλημμελημάτων χωρίς δικηγόρο. 



Πρόκειται για μία ακόμα υποκρισία του συστήματος της αστικής έννομης τάξης, την οποία οφείλουμε να καταγγείλουμε. Οι δικηγόροι δεν έχουν ανάγκη από καμία συντεχνιακή κατοχύρωση παραστάσεων που δεν είναι συναλλακτικά ώριμες και κοινωνικά αναγκαίες, είτε σε συναλλαγές είτε σε δίκες. Ούτε θα καταδεχτούν να γίνουν οι ακριβοπληρωμένοι παραστάτες των φτωχών, όταν οι πλούσιοι τους έχουν επιφυλάξει το ρόλο του φτωχού συγγενή. Τα αιτήματα για αναδιάταξη της δικηγορικής ύλης που θέταμε εδώ και μία εικοσαετία δεν εισακούστηκαν ποτέ, με αποτέλεσμα να μην καθιερωθούν υποχρεωτικές παραστάσεις δικηγόρων σε τομείς που πραγματικά δεν είναι δυνατό να διεκπεραιωθούν χωρίς νομική εργασία (όλως ενδεικτικά ιδιωτικές συμβάσεις υψηλού οικονομικού περιεχομένου, διοικητικές διαδικασίες ενστάσεων προμηθειών διαγωνισμών, τραπεζικά δάνεια κτλ.).



Πέρασαν τα χρόνια και η απώλεια σοβαρών πεδίων δικηγορικής ύλης μεγάλης αιχμής παλιότερα, πχ αγοραπωλησίες ακινήτων, προσημειώσεις, παραστάσεις σε εταιρικά συμβόλαια κτλ., σε συνδυασμό με την όλη οικονομική κρίση, την έλλειψη ρευστότητας και την έλλειψη οικονομικής ανάπτυξης, έφεραν τους δικηγόρους σε απόλυτο οικονομικό και επαγγελματικό αδιέξοδο, με το κόστος της καθημερινής δικηγορίας να αυξάνεται (υποδομές, παράβολα, μεγαρόσημα κτλ.) χωρίς να μπορεί να μετακυλιστεί στον ανήμπορο οικονομικά πελάτη και τους χρόνους εκδίκασης των υποθέσεων να αυξάνονται. 



Όμως η απάντηση δεν είναι η συντεχνιακή διεκδίκηση παραστάσεων περιττών για τον κόσμο, όπως αυτές που μας προσφέρει σαν δόλωμα το νέο σχέδιο νόμου του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (βλ. άρθρο 94), αλλά η διεκδίκηση των δικαιωμάτων των διαδίκων να μπορούν να έχουν άμεση πρόσβαση στη δικαιοσύνη, χωρίς υποχρεωτικές παραστάσεις και την καθιέρωση των υποχρεωτικών δικηγορικών παραστάσεων εκεί που είναι συναλλακτικά ώριμες και κοινωνικά αναγκαίες. 



Από το κράτος οφείλουμε να απαιτήσουμε την εκπλήρωση της υποχρέωσής του για παροχή έννομης και δικαστικής προστασίας που απορρέει από το άρθρο 20 του Συντάγματος και από σειρά υπερσυνταγματικής διάταξης νομοθετικών κειμένων διεθνών συμβάσεων (Ε.Σ.Δ.Α., Διεθνές Σύμφωνο για τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα κτλ.), δικαίωμα το οποίο φαλκιδεύει, υπονομεύει και καταργεί με όλα τα διαδοχικά νομοσχέδια τα οποία θεσπίζει.



4. Τα παράβολα … αυγατίζουν.




Το νομοσχέδιο διατηρεί το υψηλό κόστος πρόσβασης στη δικαιοσύνη, καθώς δεν επιχειρεί καμία ρύθμιση είτε για την κατάργηση της υποχρέωσης καταβολής δικαστικού ενσήμου στις αναγνωριστικές αγωγές, που κατά τρόπο αυθαίρετο και παράλογο επέβαλε πριν 3 χρόνια με το ν. 3994/2011, ούτε για την κατάργηση των παραβόλων που θεωρεί υποχρεωτικά προαπαιτούμενα για την άσκηση ενδίκων μέσων. 



Αντίθετα, προσθέτει κατά το δοκούν παράβολα, όπως π.χ. στο άρθρο 571 το οποίο προβλέπει ότι για να συζητηθεί αναίρεση η οποία σε πρώτο στάδιο κρίνεται ως αβάσιμη από τριμελές Συμβούλιο του Αρείου Πάγου, εκτός από το παράβολο των 300 ευρώ που έχει δώσει για την άσκησή της, πρέπει να καταβάλει παράβολο έως και 900 ευρώ επιπλέον, αν θέλει να την προχωρήσει σε συζήτηση, συν φυσικά τις δικαστικές δαπάνες τις οποίες θα καταβάλει σε περίπτωση δικονομικής ήττας.



5. Το νομοσχέδιο καταργεί στην πράξη τα προνόμια των εργατικών απαιτήσεων,


τροποποιώντας το άρθρο 977 Κ.Πολ.Δ., στο οποίο αντικαθιστά την προτεραιότητα των απαιτήσεων του άρθρου 975 παρ. 3 ουσιαστικά με ποσοστώσεις οι οποίες καταργούν τον προνομιακό χαρακτήρα των εργατικών απαιτήσεων, οι οποίες ενώ από χρόνια μοιράζονται το προνόμιό τους με σωρεία άλλων απαιτήσεων, οι οποίες μπαίνουν στην ίδια τάξη, π.χ. απαιτήσεις Δημοσίου, απαιτήσεις Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης κτλ., εξακολουθούν να διατηρούν τον προνομιακό τους χαρακτήρα μόνο υπό τον περιορισμό ότι έχουν προκύψει την τελευταία διετία πριν από την πτώχευση ή τον αρχικό πλειστηριασμό, περιορισμός ο οποίος δεν υπάρχει σε καμία άλλη απαίτηση. Στην πράξη καμμία εργατική απαίτηση δεν προλαβαίνει να διατηρεί τον προνομιακό της χαρακτήρα μέχρι την πτώχευση η τον πλειστηριασμό.



Προνομιοποιεί τις απαιτήσεις των εμπραγμάτως εξασφαλισμένων πιστωτών, π.χ. τράπεζες, αντιστρέφοντας την κατανομή του πλειστηριάσματος, που πλέον περιέρχεται κατά 65% σε αυτές, κατά 25% στις απαιτήσεις του άρθρου 975 (εργαζόμενοι) και κατά 10% στις …… μη προνομιούχες απαιτήσεις, διαστρεβλώνοντας κάθε έννοια προνομίου και κατοχύρωσης των απαιτήσεων των εργαζομένων.



6. Το νομοσχέδιο διαμορφώνει τη βάση για τον κρατικό και φορολογικό έλεγχο - υπέρ της τρόϊκας τελικά - όλων των ιδιωτικών δικών και απαιτήσεων, 


με την υποχρεωτική αναγραφή του Α.Φ.Μ. των διαδίκων στα δικόγραφα.



7. Το νομοσχέδιο καθιερώνει επισφαλείς τρόπους γνωστοποιήσεων 


(e-mail κτλ.), κατά τρόπο ασαφή και με αδιαφανείς διαδικασίες χάριν μείωσης του κόστους (προς όφελος ποιών ;) που περιέχει σοβαρούς κινδύνους, π.χ. ηλεκτρονική ειδοποίηση για δικασίμους, ηλεκτρονική ειδοποίηση οφειλετών (!!!) για αποφάσεις σχετικές με πλειστηριασμούς κ.τ.λ., επιδόσεις διαταγών πληρωμών κατά προσώπων αγνώστου διαμονής η κατοίκων εξωτερικού σε τυχαίους αντίκλητους, επιδόσεις σε ανήλικους συνοίκους (128) κ.λ.π.



8. Το νομοσχέδιο περιέχει την ψευδή υπόσχεση επιτάχυνσης της διεξαγωγής της δίκης στην τακτική διαδικασία εντός πέντε μηνών από την κατάθεση της αγωγής,


αλλά είναι γνωστό ότι για την επιτάχυνση δεν αρκεί η πρόβλεψη με ατελείς νομοθετικές διατάξεις της διεξαγωγής δικών ή της έκδοσης αποφάσεων εντός μιας ορισμένης προθεσμίας, αλλά απαιτείται αφενός η υποδομή για να μπορεί να γίνει αυτό, κυρίως σε έμψυχο δυναμικό δικαστών και γραμματέων, καθώς επίσης και οι κυρώσεις σε όσους παραβιάζουν τις προθεσμίες. 



Ο σημερινός υπουργός Δικαιοσύνης πριν χρόνια ως πρόεδρος της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων. επαιρόταν με έγγραφά του ότι χάρη στις ενέργειές του αχρήστευσε τις πειθαρχικές κυρώσεις που προβλέπονταν εναντίον δικαστών οι οποίοι καθυστερούσαν την έκδοση αποφάσεων τακτικής διαδικασίας, η οποία μάλιστα από τον υπουργό Δικαιοσύνης κ. Παπαληγούρα είχε οριστεί σε 8 μήνες, διπλασιάζοντας το όριο του Γ. Κουβελάκη (ΠΑΣΟΚ, 1993) που είχε καθιερώσει προθεσμία τετράμηνη. 



Είναι προφανές λοιπόν ότι καμία εγγύηση δεν υπάρχει γι’ αυτό, ενώ στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας εξακολουθούν να υπάρχουν ακόμα διατάξεις – ευχολόγια (π.χ. 672 Α στη σημερινή, αλλά και την προγενέστερη μορφή του), τα οποία τάζουν σύντομη προθεσμία έκδοσης αποφάσεων που δεν τηρείται ποτέ. Πρόκειται για άλλο ένα δόλωμα κενό περιεχομένου.



Σύντομες πραγματικά δικάσιμοι υπάρχουν μόνο για μεγάλους εργοδότες που ζητούν να κηρύσσονται απεργίες παράνομες και καταχρηστικές. Για αυτούς και μόνο τα δικαστήρια δουλεύουν μέρα νύχτα και Σαββατοκύριακα. Και τους δικαιώνουν πάντα. [σημ. δική μου ή π.χ. ... όταν πρέπει να προστατευτεί καταγγελόμενος για απόπειρα δωροδωκίας βουλευτή, βλ. υπόθεση Χαϊκάλη-Αποστολόπουλου σε άλλη στήλη του Blog κτό]



9. Η αναγκαστική εκτέλεση διαμορφώνεται στα μέτρα των τραπεζών :




- Αναδιάταξη προνομίων υπέρ των Τραπεζών (975 – 977), 



- Απαγόρευση αναγγελιών μετά τον πλειστηριασμό και περιορισμός τους πέντε μέρες πριν από αυτό (972) που σημαίνει επίσπευση των καταγγελιών τραπεζικών δανείων, σπουδή και μέριμνα για δαπάνες χαμένες αν ο πλειστηριασμός δεν επακολουθήσει.



- Πολλαπλές κατασχέσεις κινητών (958), άρα ανταγωνισμός δανειστών (ποιός θα αντέξει ;) πολλαπλά έξοδα που δεν είναι βέβαιο ότι θα συμπεριληφθούν στα προαφαιρούμενα από τον πίνακα κατάταξης (975) έξοδα εκτέλεσης, ιδίως αν έγιναν από επισπεύδοντα που δεν ολοκλήρωσε την εκτέλεση..



- Περιορισμός ενδίκων μέσων κατά αποφάσεων σε δίκες εκτέλεσης (933 επ., 971)



- Δικαίωμα άμεσης καταγγελίας μισθώσεων (ακόμα και επαγγελματικών) σε πλειστηριαζόμενα ακίνητα από υπερθεματιστές και επέλευση εννόμων συνεπειών σε δύο μήνες (1009).



10. Και άλλα πολλά. 




Ολως ενδεικτικά και όσο επιτρέπει η επισκόπηση των τρεχουσών ημερών, το νομοσχέδιο :



- Καταργεί την υπάρχουσα δομή, αρίθμηση και κεφαλαιοποίηση του Κ.Πολ.Δ. και χωρίζει τις ρυθμίσεις για τις δίκες (πλήν της εκουσίας που παραμένει) σε δύο κατηγορίες, την τακτική και την «ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών», στην οποία ενσωματώνει όλες τις ως τώρα ειδικές; διαδικασίες



- Διευρύνει τις ευθύνες των δικηγόρων απέναντι στους εντολείς τους και την υπόθεση γενικά, αφού τους καθιστά υποχρεωτικά εσαεί αντίκλητους των εντολέων τους όχι μέχρι την έκδοση οριστικής, όπως ίσχυε μέχρι τώρα, αλλά μέχρι την έκδοση αμετάκλητης απόφασης πλην εναντίας γνωστοποίησης (άρθρο 143). 



- Πλήττει την αρχή του φυσικού δικαστή, αφού απαγορεύει την προσβολή απόφασης η οποία έχει ληφθεί από δικαστήριο διαφορετικό του καθ’ ύλην αρμοδίου (άρθρο 47).



- Προβλέπει την εξέταση μαρτύρων με τηλεδιάσκεψη, επιτρέποντας δηλαδή στους μάρτυρες ουσιαστικά να αναγιγνώσκουν καταθέσεις ή να λειτουργούν με την παρουσία υποβολέα.



- Επιβάλλει σωρεία ενεργειών, κόπων και δαπανών πριν τη δίκη (κατάθεση προτάσεων και αποδεικτικών εγγράφων, ένορκων βεβαιώσεων έως και οκτώ ανά διάδικο, προσθήκη - αντίκρουσης κλπ) άσκοπων (και συχνά απλήρωτων) εφόσον δεν επακολουθήσει η δίκη.



- Καταργεί την ανταγωγή, αφού επιβάλλει την άσκησή της με χωριστό δικόγραφο, άρα ουσιαστικά με αυτοτελή αγωγή (άρθρο 268).



- Καταργεί την άσκηση αντέφεσης και πρόσθετων λόγων με τις προτάσεις και καθιερώνεται με ποινή απαραδέκτου η προβολή τους με ιδιαίτερο δικόγραφο (591). 



- Καταργεί την προφορική άσκηση πρόσθετης παρέμβασης στο ειρηνοδικείο (215 παρ. 2).



- Καθιστά υποχρεωτική την κατάθεση προτάσεων και στο ειρηνοδικείο (115).



- Περιορίζει το δικαίωμα άσκησης κύριας παρέμβασης μόνο στον πρώτο βαθμό (978).



- Επιβάλλει συμβολαιογραφικό (αντί ιδιωτικό) πληρεξούσιο ακόμα και στις εργατικές διαφορές (94)



- Καταργεί την ελεύθερη εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων, αναδιατυπώνοντας την πρόβλεψη του άρθρου 340, αλλά και την εμμάρτυρη απόδειξη για υπόθεση αξίας αντικειμένου άνω των 30.000 ευρώ.



- Υποβαθμίζει σε κατ εξαίρεση, αντί σε κάθε περίπτωση, την επιτρεπτή απόδειξη με μάρτυρες (άρθρα 393, 394).



- Δυσχεραίνει την αυτεπάγγελτη διαδικασία διόρθωσης απόφασης (317 παρ. 3).



- Μειώνει την προθεσμία έφεσης σε 2 αντί για 3 χρόνια από τη δημοσίευση της απόφασης (άρθρο 518), καθώς και της αναίρεσης (άρθρο 564), η οποία μάλιστα αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης που περατώνει τη δίκη και όχι από τότε που καθίσταται τελεσίδικη.



- Επιτρέπει στο Άρειο Πάγο να εξετάζει αυτεπαγγέλτως, χωρίς να απαιτείται πλέον πρόταση του εισηγητή (και σωστά) αλλά χωρίς και να προβλέπεται η ενημέρωση των διαδίκων προκειμένου να υπερασπίζουν τις θέσεις τους, αυτεπαγγέλτων λόγων αναίρεσης για τις περιπτώσεις αναιρετικών λόγων που προβλέπονται κα ι τώρα.



- Προβλέπει τη δυνατότητα έκδοσης διαταγής πληρωμής ακόμη και με απόφαση ασφαλιστικών μέτρων η οποία εκδίδεται μετά από ομολογία ή αποδοχή της αίτησης του οφειλέτη, παρέχοντας με αυτό τον τρόπο στις τράπεζες και σε κάθε οικονομικά ισχυρό, που θα μπορεί να σέρνει αυτοστιγμή στα δικαστήρια τον οφειλέτη, να εξοπλίζεται με δικαστικό τίτλο εναντίον του.



- Διατηρεί την απαγόρευση προσωρινής εκτέλεσης αποφάσεων κατά του Δημοσίου, των Δήμων και των Κοινοτήτων (άρθρο 909), ενώ δεν εντάσσει στα άρθρα 908-909 περί υποχρεωτικής εκτελεστότητας τις αξιώσεις από αμοιβές, ούτε προωθεί στο άρθρο 910 (υποχρεωτική προσωρινή εκτελεστότητα) τις εργατικές διαφορές.



- Διατηρεί την άχρηστη πρόβλεψη της εγγραφής στο πινάκιο.



- Καταργεί το δικαίωμα αναίρεσης επί δικών για ανακοπές κατά αναγγελίας πιστωτών (άρθρο 971 παρ. 2).



- Επιτρέπει την πολλαπλή κατάσχεση κινητών (958) με ό,τι αυτό συνεπάγεται όσον φορά τη σύγχυση στην εκτέλεση.



- Διατηρεί τον θεσμό της προσωπικής κράτησης ως μέσον αναγκαστικής εκτέλεσης (άρθρο 1047), έστω και περιορισμένα, και τον υπαγάγει στην (απλούστερη) ειδική αντί της τακτικής διαδικασίας όταν ζητείται αυτοτελώς.



Η κατάργηση της αμεσότητας της δίκης, η κατάργηση της εμμάρτυρης απόδειξης, η εξέταση μαρτύρων με τηλεδιάσκεψη, οι επισφαλείς γνωστοποιήσεις και επιδόσεις, καθώς και η κατάργηση της αυτοπρόσωπης παράστασης άμεσα και έμμεσα συντείνουν και στην κατάργηση ενός άλλου συνταγματικού αγαθού, που είναι η αρχή της δημοσιότητας της δίκης, που δεν αποβλέπει φυσικά στην παροχή θεαμάτων για τους πολίτες, αλλά στον κοινωνικό έλεγχο της ορθότητας της συμπεριφοράς και της κρίσης της δικαιοσύνης που απονέμεται. 



Δημοσιότητα δεν υπάρχει φυσικά ούτε μέσα από τις τηλεδιασκέψεις, ούτε μέσα από την αλληλογραφία των εκατέρωθεν προτάσεων, αποδεικτικών μέσων και αντικρούσεων. 



Επιτέλους, έλεος !



ΙΙΙ. ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ : ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ



Η απάντησή μας στο νομοσχέδιο οφείλει πρώτα απ’ όλα να δοθεί μέσα από μια ξεκάθαρη οπτική γωνία του τι ζητάμε από αυτό που ονομάζεται αστική δικαιοσύνη. 



Αυτό που ζητάμε δεν μπορεί να είναι τίποτα λιγότερο, παρά η πλήρης και ανεμπόδιστη, αδάπανη εξασφάλιση του δικαιώματος δικαστικής και έννομης προστασίας προς όφελος των πολιτών που προσφεύγουν στα δικαστήρια και ιδιαίτερα των κοινωνικά αδύνατων (εργαζόμενων, δικαιούχων διατροφής κτλ.), χωρίς κόστος, αφού η φορολόγηση υποτίθεται ότι γίνεται για να καλύπτεται το κόστος των κοινωνικών υποδομών, ανάμεσα στις οποίες προεξάρχουσα είναι η απονομή δικαιοσύνης, χωρίς γραφειοκρατικά εμπόδια, με ταχύτητα και με αποτελεσματικότητα. 



Συνεπώς, η απάντησή μας δεν πρέπει απλά και μόνο να αρκείται στην κατ’ άρθρο αντιμετώπιση του νομοσχεδίου. Ούτε να περιμένει την κυβέρνηση πότε θα ετοιμάσει το επόμενο. Απαιτείται η εκπόνηση ενός διεκδικητικού επιθετικού προγραμματικού πλαίσιου. 



Πρέπει πρώτα απ’ όλα να προτάσσονται κατευθύνσεις οι οποίες εξασφαλίζουν την παροχή του δικαιώματος έννομης προστασίας και συχνά βαδίζουν μακρύτερα από την συγκεκριμένη αντιπαραβολή και αντιπαράθεση διατάξεων. Οι δικηγορικοί σύλλογοι δεν φαίνεται να τις έχουν. Η αντίθεσή τους στο ν/σ (όχι συνολική για όλους), αν και ξεκινά από σωστή αφετηρία δεν έχει την ανάλογη κατεύθυνση και αντιπρόταση. Κάνουν λόγο για ανάγκη ενίσχυσης της διαμεσολάβησης και αποσυμφόρησης των δικαστηρίων. Αναμασούν δηλαδή τις κυρίαρχες κατευθύνσεις για ιδιωτικοποίηση της δικαιοσύνης και ελάφρυνση των δικαστηρίων, που την τελευταία εικοσαετία όλες οι κυβερνήσεις υποστηρίζουν. Οι κατευθύνσεις αυτές έχουν τη βάση τους στην ιστορικά εσφαλμένη πεποίθηση ότι τα δικαστήρια γεμίζουν από τη «δικομανία των Ελλήνων» και όχι από τη δικομανία του νομοθέτη και ότι η προσφυγή των πολιτών στην δικαστική εξουσία είναι συνιστά συμπεριφορά ενοχλητικών πελατών, που την αποσπούν από τον βασικό της ρόλο, αυτόν της καταστολής (στον οποίον όντως διαπρέπει τα τελευταία χρόνια) αντί να λύνουν πληρώνοντας (διαμεσολαβητές η μπράβους) τις ιδιωτικές τους διαφορές η να τις ξεχνούν και να εθίζονται στην ανοχή της αδικίας. Τέτοιους όντως υπηκόους θέλει σήμερα η εξουσία.



Σκεφθείτε τι θα γινόταν αν οι ιατρικοί σύλλογοι συντάσσονταν με την κατεύθυνση να αποσυμφορηθούν τα νοσοκομεία (έστω και αν ο κόσμος είναι άρρωστος) και να μπαίνει όποιος πληρώνει, αλλιώς να πηγαίνει σε κλινικές.



Η αποδοχή συνεπώς τέτοιων «προτεραιοτήτων» ενισχύει ιδεολογικά την κυβέρνηση, αποπροσανατολίζει την κοινωνία, εξυπηρετεί αυτούς που θέλουν τα δικαστήρια παραμάγαζο των τραπεζών και οπλίζει το χέρι της κυβέρνησης και του κάθε ψευτομεταρρυθμιστή του Υπουργείου, με την αγαστή σύμπραξη των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων να κάνουν απρόσιτη την πρόσβαση στη δικαστική προστασία, να νομοθετούν ερήμην της κοινωνίας, να θεσπίζουν νόμους αρνησιδικίας, να αυξάνουν κόστος και ταλαιπωρία, να υποβαθμίζουν τον θεσμικό και κοινωνικό ρόλο του δικηγόρου, δημιουργώντας του συνεχώς τριβές με τους εντολείς του.



Οι δικηγόροι οφείλουν να διεκδικήσουν μαζί με την κοινωνία ανάμεσα στα άλλα τη μονομερή διαγραφή του χρέους και την κρατικοποίηση των τραπεζών, που θα εξασφαλίσουν αφενός τους αναγκαίου πόρους για τη λειτουργίας των κοινωνικών υποδομών και αφετέρου το τέλος των κόκκινων δανείων και των ψιλών γραμμάτων και την αποδέσμευση από την ασφυκτική οικονομική εξάρτηση από τις τράπεζες που στέκεται αιτία και της μη επίλυσης άλλων ιδιωτικών διαφορών.



Και να αντιτάξουν στο νομοσχέδιο όχι μόνο την απαίτηση πλήρους απόσυρσής του, αλλά και κατευθύνσεις διεκδικήσεων που να αποκαθιστούν, κατοχυρώνουν και διευρύνουν το πολλαπλά τραυματισμένο συνταγματικό δικαίωμα της έννομης και δικαστικής προστασίας και τα αντίστοιχα στην αξιοπρεπή διαβίωση, εργασία, υγεία κλπ



Τέτοιες είναι, εντελώς ενδεικτικά, μεταξύ άλλων



1) Η καθιέρωση ανακριτικού συστήματος αντί του συζητητικού σε υποθέσεις αυξημένης κοινωνικής σημασίας, όπως είναι τα εργατικά, οι διατροφές και οι αμοιβές, έτσι ώστε να πάψει να αποτελεί καθήκον και ιδιωτική υποχρέωση του διαδίκου που προκαλεί τη δίκη η αναζήτηση της αλήθειας, αλλά να γίνεται και αυτεπάγγελτη υποχρέωση του δικαστή, ξεπερνώντας τα όρια της συμπεριφοράς των αντιδίκων.



2) Η είσπραξη των ποσών που επιδικάζονται στις παραπάνω περιπτώσεις από το κράτος και εκχώρηση των απαιτήσεών του κατά των οφειλετών προς αυτό. Κράτος δικαίου δεν σημαίνει απλώς και μόνο η παροχή δικαστηρίων και μάλιστα με υψηλό κόστος και τρομερό χρόνο καθυστέρησης, αλλά και η αποτελεσματική ικανοποίηση του δανειστή, όπως γίνεται με το Ι.Κ.Α. όταν προσφεύγει ο ασφαλισμένος σε βάρος του εργοδότη του. Ο ασφαλισμένος αποκτά τα αντίστοιχα συνταξιοδοτικά δικαιώματα, ανεξάρτητα εάν το Ι.Κ.Α. εισπράξει ή όχι τις εισφορές από τον εργοδότη του.



3) Αποδυνάμωση του γραφειοκρατικού μοντέλου, ενίσχυση των μορφών αμεσότητας της αστικής δίκης, προφορικότητα και δημοσιότητα της διαδικασίας, απλοποίηση διαδικασιών, απογραφειοκρατικοποίηση, ιδιωτικά και όχι συμβολαιογραφικά πληρεξούσια, κατάργηση περιορισμών στην εξέταση μαρτύρων στο ακροατήριο, ελεύθερη αποδεικτική εκτίμηση και ει δυνατόν έκδοση απόφασης σε μία δικάσιμο μετά από διάσκεψη και μελέτη και των εγγράφων. Γενίκευση της ηχογράφησης στην τήρηση των πρακτικών σε όλες τις αστικές και ποινικές δίκες.



4) Κατάργηση όλων των παραβόλων για την άσκηση ή τη συζήτηση ενδίκων μέσων, κατάργηση του δικαστικού ενσήμου, τουλάχιστον για όλες τις αναγνωριστικές αγωγές, αλλά και για τις αγωγές διατροφής, εργατικών, αμοιβών κτλ.



5) Αποκατάσταση αρμοδιοτήτων πολυμελών δικαστηρίων και κατάργηση της αποκλειστικής αρμοδιότητας των μονομελών σε κάθε διαδικασία, τακτική και ειδική.



6) Προσαρμογή των δικαστικών δαπανών στο πραγματικό κόστος διεξαγωγής μίας δίκης και όχι μόνο στα ανώτατα δικαστήρια προς αποφυγή ενοχλητικών διαδίκων.



7) Κατάργηση της διαμεσολάβησης, της διαιτησίας και κάθε μορφής ιδιωτικής δικαιοσύνης και, σε κάθε περίπτωση, παροχή με νόμο αναγκαστικού δικαίου δικαιώματος του αντισυμβαλλομένου να αμφισβητεί τη ρήτρα αυτή που έχει υπογράψει κατά τη συνομολόγηση της σύμβασης μέσα σε εύλογο χρόνο από τη λήξη της.



8) Αποκατάσταση της αποκλειστικότητας των προνομίων όλων των εργατικών απαιτήσεων χωρίς τον περιορισμό της διετίας απέναντι σε κάθε άλλη απαίτηση.



9) Αποκατάσταση της παράστασης διαδίκων χωρίς δικηγόρο σε ειρηνοδικεία, ασφαλιστικά μέτρα, εργατικές διαφορές.



Ο αγώνας στα χέρια των δικηγόρων, μαζί με την κοινωνία και τους εργαζόμενους.


Αθήνα, 20/11/2014
*Ο Κώστας Παπαδάκης είναι Δικηγόρος, πρώην μέλος του Δ.Σ. του Δ.Σ.Α.
ΠΗΓΗ : http://aristeriantepithesi.blogspot.gr/2014/11/blog-post_62.html
ΣΥΣΣΩΜΟΣ Ο ΝΟΜΙΚΟΣ (και όχι μόνο) ΚΟΣΜΟΣ ΑΝΤΙΤΙΘΕΤΑΙ ...

Θεσσαλονίκη: Υπέρ της αποχής διαρκείας ψήφισαν οι δικηγόροι





Του Βασίλη Κυριακούλη

Πάνω από το 50% των μελών του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης συμμετείχε στο πανελλαδικό δημοψήφισμα που διοργανώθηκε για τις τροποποιήσεις στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και τις μελλοντικές κινητοποιήσεις που έχουν αποφασιστεί από τους εκπροσώπους του κλάδου.
Συγκεκριμένα στις κάλπες που στήθηκαν σήμερα και χθες στο ισόγειο του δικαστικού μεγάρου στη Θεσσαλονίκη προσήλθαν 3.384 δικηγόροι από τους συνολικά 6.235 που είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα του Δικηγορικού Συλλόγου.
Οχι στις τροποποιήσεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας είπαν 3.157 δικηγόροι ποσοστό που ξεπερνά το 94% αυτών που συμμετείχαν στο δημοψήφισμα. Ναι στη μεταρρύθμιση που θέλει να προωθήσει το υπουργείο Δικαιοσύνης είπαν 188 δικηγόροι, ποσοστό 5,62 των ψηφισάντων. Στις κάλπες επίσης βρέθηκαν 34 άκυρα και λευκά ψηφοδέλτια.
Οσον αφορά στις κινητοποιήσεις 1.831 δικηγόροι (54,71%) ψήφισαν να συνεχιστούν οι κινητοποιήσεις με αποχή διαρκείας ενώ 1.128 (33,72%) τάχθηκαν υπέρ των στοχευμένων κινητοποιήσεων. Καμία θέση σχετικά με τη μορφή των μελλοντικών κινητοποιήσεων πήραν 198 δικηγόροι (5,92%) που συμμετείχαν στο δημοψήφισμα.
Το δημοψήφισμα διεξήχθη σε 59 από τους 63 Δικηγορικούς Συλλόγους της χώρας, καθώς μετά από αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων τους δεν διεξάγεται δημοψήφισμα στους Δικηγορικούς Συλλόγους Αιγίου, Άρτας και Μεσολογγίου. Συνολικά στις κάλπες κλήθηκαν 41.710 δικηγόροι.
ΑΝΑΛΟΓΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΒΛ.ΕΔΩ http://dsagallop.e-parametros.net/


Ανακοίνωση της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδoς

Ανακοίνωση της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδoς
Οι Δικηγόροι, με αίσθημα ευθύνης έναντι του λειτουργήματός τους, αλλά και του θεσμικού τους ρόλου,  αντιλέγουν σε βασικές διατάξεις του νομοσχεδίου του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που κατατέθηκε πρόσφατα στη Βουλή. Ενός νομοσχεδίου που αφορά τον κάθε πολίτη, συνεπάγεται επιπτώσεις στην άσκηση θεμελιωδών δικαιωμάτων του, επιδρά καθοριστικά στην πραγμάτωση του δικαίου. Σχετικά υπογραμμίζουν:
1. Αγνοήθηκαν πλήρως οι εμπεριστατωμένες παρατηρήσεις και προτάσεις της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας, η ομόφωνη σχεδόν απόφαση της Διοικητικής Ολομέλειας του Αρείου, οι ανάλογου περιεχομένου αποφάσεις των διοικητικών Ολομελειών των μεγάλων Δικαστηρίων της χώρας, επί του νομοσχεδίου κατά το στάδιο της "δημόσιας διαβούλευσης". Μια "διαβούλευση" που ήταν τελικώς άκρως προσχηματική.
2. Με τις προτεινόμενες αλλαγές στη διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης και τους πλειστηριασμούς ακινήτων καταργούνται βασικά ένδικα μέσα και προβλέπονται ασφυκτικές προθεσμίες. Ενισχύονται τα προνόμια των Τραπεζών και περιορίζονται τα  δικαιώματα εργαζομένων, δημοσίων υπαλλήλων, ασφαλιστικών οργανισμών κ.α. Ειδικότερα, ο επανακαθορισμός της σειράς κατάταξης των δανειστών στον πίνακα γενικών προνομίων και η κατάργηση της ισχύουσας πρόβλεψης για τη διαίρεση του πλειστηριάσματος σε ποσοστά, ευνοεί αποκλειστικά τις Τράπεζες, σε βάρος κάθε άλλου δανειστή, συμπεριλαμβανομένου του Δημοσίου και των φορέων κοινωνικής ασφάλισης.
Η ανωτέρω διαπίστωση περί της προνομιακής μεταχείρισης των Τραπεζών απαντά σαφώς και στην έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους: «Από τις προτεινόμενες διατάξεις ενδέχεται να προκληθεί απώλεια εσόδων του Δημοσίου και των φορέων κοινωνικής ασφάλισης, λόγω της αποδυνάμωσης των ισχυόντων σήμερα προνομίων τους στις διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης»!  Τούτο ομολογούν δημόσια  και οι αρμόδιοι Υπουργοί Οικονομικών και Δικαιοσύνης: «Η εν λόγω απώλεια εσόδων θα αναπληρώνεται από άλλες πηγές εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού και των ανωτέρω φορέων κατά περίπτωση»! Δηλ. δίδονται προνόμια στις Τράπεζες και στη συνέχεια αναζητείται η κάλυψη αυτής της συνειδητής δημοσιονομικής απώλειας πάλι μέσω, προδήλως, νέων φορολογικών ρυθμίσεων σε βάρος του πολίτη.
Πρόκειται για ρυθμίσεις που έρχονται σε συνέχεια σειράς βαρύτατα δυσμενών μέτρων κατά της μικρής και μεσαίας τάξης καθώς και της μικρής ιδιοκτησίας της χώρας!
3. Με τις προτεινόμενες αλλαγές στην τακτική διαδικασία ενώπιον των πρωτοβάθμιων δικαστηρίων, η προφορική συζήτηση της υπόθεσης, η εξέταση μαρτύρων στο ακροατήριο, κατ’ αρχάς, καταργείται. Αυτή η βουβή συζήτηση γίνεται χωρίς την παρουσία μαρτύρων, διαδίκων και  πληρεξουσίων δικηγόρων! Έτσι, εισάγεται ένα "πρότυπο δίκης", όπου αναιρούνται οι θεμελιώδεις αρχές της αμεσότητας και της προφορικότητας που διέπουν την πολιτική δίκη. Καθίσταται άνευ ουσιαστικού περιεχομένου η αποδεικτική διαδικασία και κάθε έννοια δίκαιης δίκης. Οι εν λόγω ρυθμίσεις θα προκαλέσουν σειρά σοβαρών προβλημάτων στην πράξη για όλους (πολίτες-διαδίκους, δικηγόρους, δικαστικούς λειτουργούς). Και είναι βέβαιο ότι θα επιφέρουν περαιτέρω επιβράδυνση στην απονομή της δικαιοσύνης.
4. Με τη διατήρηση των υψηλών παραβόλων και της καταβολής δικαστικού ενσήμου (ακόμη κι αν το αίτημα είναι αναγνωριστικό) επαναλαμβάνονται τα ήδη διαπιστωθέντα προβλήματα και παραβιάζεται το δικαίωμα, ιδίως  των οικονομικά αδύναμων πολιτών, να έχουν πρόσβαση στη δικαιοσύνη.
5. Η αδιάλλακτη στάση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης στις παραπάνω ρυθμίσεις συνιστά απρόκλητη επίθεση όχι μόνον κατά της νομικής κοινότητας, αλλά και της ελληνικής κοινωνίας, η οποία συνεχίζει να βάλλεται. Η νομική κοινότητα ομονοεί ότι εν λόγω νομοσχέδιο δεν συμβάλλει στην επιτάχυνση της πολιτικής δίκης, όπως εξαγγέλλεται.  Αφενός ευνοεί υπέρμετρα τις Τράπεζες και αφετέρου θα προκαλέσει στην πράξη σοβαρά προβλήματα εφαρμογής, ανασφάλεια δικαίου και εν τέλει έλλειμμα δικαιοσύνης.
6. Για τους λόγους αυτούς, το Δικηγορικό Σώμα οργανώνει πανελλαδικό δημοψήφισμα στις 2 και 3 Δεκεμβρίου. Για πρώτη φορά, καλούνται όλοι οι Δικηγόροι της Ελλάδας να πάρουν θέση για ένα νομοσχέδιο που βάλει ευθέως κατά της κοινωνίας και των δικαιωμάτων των πολιτών. Γνώμονας της πρωτοβουλίας αυτής είναι όχι μια κακώς εννοούμενη διεκδίκηση ιδίων επαγγελματικών συμφερόντων, αλλά η προάσπιση της ορθής και δίκαιης απονομής της δικαιοσύνης στο πεδίο του ιδιωτικού δικαίου.

ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΔΗΣΗ

Απόφαση Ολομέλειας για συνέχιση της αποχής Δικηγόρων


 Η Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων της Ελλάδας αποφάσισε την αποχή των δικηγόρων όλης της χώρας από τις 25.11.14 έως και 5/12.14, εναντίον της ψήφισης των διατάξεων του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που επιχειρείται από την Κυβέρνηση και σύγκλιση Ολομέλειας στις 5.12.14.
 Η απόφαση ελήφθη με 42 ψήφους υπέρ και 16 κατά.

 Η πρόταση που μειοψήφησε ήταν για αποχή στις 25,26 και 27 Νοεμβρίου και 2,3 και 4 Δεκεμβρίου με σύγκλιση Ολομέλειας στις 5.12.14


Επίσης αποφασίσθηκε να στηθούν κάλπες σε όλους τους Δικηγορικούς Συλλόγους της χώρας στις 2 και 3 Δεκεμβρίου όπου θα κληθούν να ψηφίσουν οι δικηγόροι εάν είναι σύμφωνοι ή αντίθετοι με την επιχειρούμενες τροποποιήσεις του ΚΠολΔ.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΣΤΟ ΔΣΑ 19.11.2014


ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
19/11/2014

Η συνέντευξη Τύπου των Δικηγόρων για το νομοσχέδιο του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας
Παρουσία της ηγεσίας όλων των Δικαστικών Ενώσεων της χώρας, 
των Συμβολαιογράφων 
και των δικαστικών επιμελητών 
καθώς και εκπροσώπων των κορυφαίων συνδικαλιστικών οργανώσεων, 
όπως της ΓΣΕΕ, 
της ΑΔΕΔΥ 
και της ΓΣΕΒΕΕ, 
πραγματοποιήθηκε στα γραφεία του Δικηγορικού Συλλόγου της Αθήνας, η συνέντευξη τύπου του Προέδρου της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος Βασίλη Αλεξανδρή. Αντικείμενο της συνέντευξης ήταν η ενημέρωση για τους λόγους της αντίθεσης που εκφράζει το Δικηγορικό Σώμα καθώς και το σύνολο του νομικού κόσμου της χώρας στο νομοσχέδιο του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.

Στη συνέντευξη παρέστησαν, η πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, ο Πρόεδρος της Ένωσης Δικαστικών Λειτουργών Συμβουλίου της Επικρατείας Ευθ. Αντωνόπουλος, η Πρόεδρος της Ενωσης Διοικητικών Δικαστών Ειρήνη Γιανναδάκη, ο πρόεδρος της Ενωσης Εισαγγελέων Ελλάδος Κων. Τζαβέλλας, η Πρόεδρος της Ένωσης Δικαστικών λειτουργών Ελεγκτικού Συνεδρίου Ανδρονίκη Θεοτοκάτου, ο Πρόεδρος της Ένωσης μελών του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Κων. Βαρδακαστάνης, ο Γενικός γραμματέας της Ένωσης Αντ. Αντωνίου και ο αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας Χρ. Κοραντζάνης.

Το «παρών» έδωσαν επίσης ο Πρόεδρος της Συντονιστικής Επιτροπής των Συμβολαιογραφικών Συλλόγων της χώρας Κων. Βλαχάκης, ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Δικαστικών Επιμελητών Ευθ. Πρεκετές και ο Γενικός Γραμματέας Ν. Αντωνίου και ο πρόεδρος του Συλλόγου Δικαστικών Επιμελητών Γ. Μήτσης.

Παρέστη επίσης το μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ, Γρηγόρης Καλομοίρης ενώ την ΓΣΕΕ εκπροσώπησε ο προϊστάμενος της Νομικής Υπηρεσίας Θ. Δεληγιαννάκης και τον πρόεδρο της ΓΣΕΒΕΕ, ο νομικός σύμβουλος Νικ. Δήμας.

Στην εισαγωγική του τοποθέτηση, ο κ. Αλεξανδρής επεσήμανε ότι το υπό ψήφιση νομοσχέδιο "αφορά κάθε πολίτη, συνεπάγεται επιπτώσεις στην άσκηση θεμελιωδών δικαιωμάτων του και επιδρά καθοριστικά στην πραγμάτωση του δικαίου σε κάθε ατομική περίπτωση».

Όπως υπογράμμισε, «η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης αγνόησε πλήρως, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, τις εμπεριστατωμένες θέσεις του συνόλου της νομικής κοινότητας. Και διατήρησε τις προτεινόμενες μεταλλαγές της δομής και φιλοσοφίας δύο βασικών τομέων, δηλαδή της τακτικής διαδικασίας ενώπιον των πρωτοβαθμίων δικαστηρίων και της αναγκαστικής εκτέλεσης».

«Θεμελιώδης αντίλογος», συνέχισε ο κ. Αλεξανδρής, «είναι το απρόσφορο της επίτευξης του φερόμενου σκοπού της επιτάχυνσης της πολιτικής δίκης μέσω των προτεινόμενων ρυθμίσεων καθώς και το εξ αυτών προκαλούμενο έλλειμμα δικαιοσύνης».

Ειδικότερα, όσον αφορά τις αλλαγές στην τακτική διαδικασία τόνισε πως «ουσιαστικά αναιρούνται οι θεμελιώδεις αρχές της αμεσότητας και της προφορικότητας που διέπουν μέχρι σήμερα την πολιτική δίκη». Καταληκτικά επεσήμανε ότι «οι προτεινόμενες διατάξεις θα προκαλέσουν σειρά σοβαρών προβλημάτων για όλους (πολίτες-διαδίκους, δικηγόρους, δικαστικούς λειτουργούς). Και είναι βέβαιο ότι θα επιφέρουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επικαλούνται οι συντάκτες του ότι επιδιώκουν».

Στη συνέχεια, αναφερόμενος στις προτεινόμενες αλλαγές της ισχύουσας διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης, ο κ. Αλεξανδρής υπογράμμισε ότι «η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν μπορεί να επιτευχθεί έναντι οιουδήποτε τιμήματος, πολύ δε περισσότερο σε βάρος της ορθότητας και δικαιότητάς της, της τήρησης θεμελιωδών δικαιωμάτων του οφειλέτη, σ΄αυτή τη περίοδο της δυσμενούς οικονομικής κρίσης που βιώνουμε.(..) Και ακόμη κάτι επιπλέον σημαντικό: Δεν μπορεί όλα αυτά να επιβάλλονται προς όφελος μιας μόνο μερίδας δανειστών, όπως εν προκειμένω των Τραπεζών". Και μάλιστα σε βάρος κάθε άλλου δανειστή, "συμπεριλαμβανομένου του Δημοσίου και των φορέων κοινωνικής ασφάλισης».

«Η διαπίστωση αυτή, απαντά», σημείωσε ο Πρόεδρος της Ολομέλειας, «και στην έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους όπου αναφέρεται επί λέξει: ‘Από τις προτεινόμενες διατάξεις ενδέχεται να προκληθεί απώλεια εσόδων του Δημοσίου και των φορέων κοινωνικής ασφάλισης λόγω της αποδυνάμωσης των ισχυόντων σήμερα προνομίων τους στις διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης’. Τούτο ομολογούν δημόσια και οι αρμόδιοι Υπουργοί Οικονομικών και Δικαιοσύνης, όταν σημειώνουν: ‘Η εν λόγω απώλεια εσόδων θα αναπληρώνεται από άλλες πηγές εσόδων του κρατικού προυπολογισμού και των ανωτέρω φορέων κατά περίπτωση"! Δίνουν δηλαδή προνόμια στις Τράπεζες και στη συνέχεια αναζητείται η κάλυψη αυτής της συνειδητής δημοσιονομικής απώλειας πάλι μέσω προδήλως νέων φορολογικών ρυθμίσεων σε βάρος του πολίτη αυτής της χώρας».

Κλείνοντας την ομιλία του, ο κ. Αλεξανδρής στάθηκε επίσης σε δύο πολύ σοβαρά νομικά ζητήματα. Στην διατήρηση των υψηλών παραβόλων και της καταβολής του δικαστικού ενσήμου κατά την συζήτηση της αγωγής ακόμη κι αν το αίτημα είναι αναγνωριστικό, με αποτέλεσμα να επαναλαμβάνονται τα προβλήματα που ήδη ανακύπτουν στην πράξη και να εμποδίζεται η πρόσβαση των πολιτών στη δικαιοσύνη. Όσον αφορά την προτεινόμενη επαναφορά της επιβολής της προσωρινής κράτησης και κατά εμπόρων για εμπορικές απαιτήσεις, παρατήρησε ότι, "παρά την πρόβλεψη εξαίρεσης, σε περίπτωση που-πάντως- αποδεικνύεται η αδυναμία εκπλήρωσης της χρηματικής οφειλής, η προτεινόμενη διάταξη, ως κανόνας, είναι αμφίβολης συμβατότητας με την ΕΣΔΑ».

«Συμμεριζόμαστε τις αντιρρήσεις και τους προβληματισμούς της Ολομέλειας των δικηγορικών Συλλόγων της χώρας. Και είμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα τους», τόνισε από τη πλευρά της η Πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου. Και συμπλήρωσε: «Ο κ. Αλεξανδρής έχει απευθύνει δημόσια και κατ’ επανάληψη την πρόταση να ζητήσουμε από κοινού οι Δικαστικές ενώσεις και οι Δικηγορικοί Σύλλογοι την θεσμοθέτηση ενός ενιαίου οργάνου από εκλεγμένα μέλη, το οποίο θα επεξεργάζεται και θα κάνει προτάσεις για τα νομοθετήματα που αφορούν την Δικαιοσύνη. Και ενώ βλέπουμε πολύ θετικά την πρόταση αυτή, εξέφρασα εξ αρχής την επιφύλαξη ότι και αν ακόμη η κυβέρνηση αποδεχθεί και θεσμοθετήσει το όργανο αυτό, είμαι σχεδόν βεβαία ότι οι προτάσεις του δεν θα λαμβάνονται υπόψη».

Η ίδια πρόσθεσε πως η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων εξέφρασε τους ίδιους έντονους προβληματισμούς όπως και οι Ολομέλειες των μεγάλων Δικαστηρίων, για την κατάργηση της εξέτασης μαρτύρων ενώπιον του δικάζοντος δικαστή, τους οποίος απέστειλε στο υπουργείο Δικαιοσύνης. «Εν τούτοις, οι προτάσεις όλων αγνοήθηκαν», υπογράμμισε.

Τέλος η κ. Θάνου κάλεσε τη κυβέρνηση να σεβασθεί τον θεσμό της Δικαιοσύνης και κατήγγειλε «για άλλη μια φορά την από μέρους της κυβέρνησης παραβίαση της συνταγματικής υποχρέωσης να εφαρμόζει τις δικαστικές αποφάσεις και να καταλύει έτσι το κράτος δικαίου».

«Σεβασμό στις δικαστικές αποφάσεις ζήτησε και η πρόεδρος της Ενωσης Διοικητικών Δικαστών Ειρήνη Γιανναδάκη, η οποία τόνισε ότι «η νομοθετική εξουσία μονίμως κωφεύει σε αιτήματα δικαστικών ενώσεων και δικηγόρων».

Από τη πλευρά του ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης Νικ. Βαλεργάκης, επεσήμανε ότι το Δικηγορικό σώμα είναι ενωμένο, χαρακτήρισε δίκαια και ορθά τα αιτήματα του, τα οποία αφορούν την κοινωνία και πρόσθεσε ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης πρέπει να καταλάβει ότι το νομοσχέδιο με τη σημερινή του μορφή δεν μπορεί να προχωρήσει.

Για στοχευμένες τροποποιήσεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, που έχουν σχέση με την εμμάρτυρη απόδειξη και την φυσική παρουσία στο Δικαστήριο, έκανε λόγο ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά, Γεώργιος Σταματογιάννης.

Στην συνέντευξη τύπου, έλαβαν το λόγο και εξέφρασαν τη διαφωνία τους σε διατάξεις του νομοσχεδίου, ο Πρόεδρος της Συντονιστικής Επιτροπής των Συμβολαιογραφικών Συλλόγων Κ. Βλαχάκης, ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Δικαστικών Επιμελητών Ε. Πρεκετές και ο Πρόεδρος του Συλλόγου Δικαστικών Επιμελητών Γ. Μήτσης.

Τέλος ο κ. Γ. Καλομοίρης από την Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ, εξέφρασε την στήριξη της Ομοσπονδίας στα δίκαια και τεκμηριωμένα, όπως είπε, αιτήματα του Δικηγορικού Σώματος τα οποία αφορούν τους πολίτες και πρότεινε συμπόρευση με τους δικηγορικούς συλλόγους και τις δικαστικές ενώσεις σε κοινό αγώνα για την υπεράσπιση των κοινωνικών αγαθών, της Παιδείας, της Δικαιοσύνης και των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Υπενθυμίζεται ότι οι Δικηγόροι βρίσκονται σε τριήμερη πανελλαδική αποχή από τα καθήκοντα τους, έως και την Παρασκευή 21/11/2014, εκφράζοντας με τον τρόπο αυτό την αντίθεσή τους στις επίμαχες ρυθμίσεις του νομοσχεδίου. Την Παρασκευή στις 12 το μεσημέρι, συγκαλείται εκτάκτως η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων στα γραφεία του ΔΣΑ, προκειμένου να καθορίσει την περαιτέρω στάση του Δικηγορικού Σώματος, ενώ το Σάββατο συνεδριάζει και το Διοικητικό Συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου της Αθήνας.

.................. 

Ο κ. Αθανασίου τόνισε, ότι με τις αλλαγές στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας γίνεται μια προσπάθεια επιτάχυνσης και αποτελεσματικότερης εκδίκασης των πολιτικών υποθέσεων, που αποτελούν τροχοπέδη για τις επενδύσεις.
Ειδικότερα, κατά τον υπουργό, με το νομοσχέδιο, καταργούνται οι δίκες στο ακροατήριο και όλη η διαδικασία θα γίνεται εγγράφως, με εξαίρεση τις υποθέσεις που ο δικαστής θα κρίνει πως απαιτείται εξέταση μαρτύρων ενός από κάθε πλευρά. Ακόμη, υπολογίζεται πως η διαδικασία θα διαρκεί από την κατάθεση της αγωγής μέχρι την έκδοση της απόφασης, περίπου 6- 8 μήνες, δηλαδή στο 1/3 του χρόνου, που απαιτείται σήμερα για την έκδοση πρωτόδικης απόφασης. Ωστόσο, ο κ. Αθανασίου έσπευσε να διευκρινίσει ότι δεν καταργείται, εντελώς, η εμμάρτυρη απόδειξη.
Σύμφωνα, με τον νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας προβλέπονται
δύο μόνο στάδια για την εκδίκαση των αστικών διαφορών: Πρώτο είναι της κατάθεσης της αγωγής και το δεύτερο της έκδοσης της απόφασης.
Παράλληλα, η διαδικασία στο ακροατήριο, με την εξέταση των μαρτύρων, τις αντεγκλήσεις και τις πολλές αναβολές, καταργείται, καθώς πλέον προβλέπεται πως όλη η διαδικασία, ή το μεγαλύτερο μέρος της, θα διεξάγεται μόνον εγγράφως.
Σύμφωνα με τις νέες ρυθμίσεις:
α. Μόλις θα κατατίθεται η αγωγή για οποιαδήποτε αστική ή εμπορική διαφορά, οι ενδιαφερόμενοι θα έχουν συνολικά χρονικό διάστημα περίπου 130 ημερών για να καταθέσουν όλα τους τα έγγραφα, να αντικρούσουν αυτά που υποστηρίζει ο αντίδικός τους και να προσκομίσουν ό,τι νομίζουν ότι θα συμβάλει στη διεκδίκησή τους για παροχή έννομης προστασίας.
β. Δίκη στο ακροατήριο δεν θα γίνεται. Μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και αν ο δικαστής, που θα χρεώνεται την υπόθεση, κρίνει ότι απαιτείται η εξέταση και κάποιου μάρτυρα, θα τον καλεί σε ορισμένη ημέρα και χώρο για να τον εξετάσει.
γ. Μόλις ο φάκελος της υπόθεσης συμπληρωθεί από τους διαδίκους, ο δικαστής θα μελετά το υλικό που έχουν προσκομίσει και σε συγκεκριμένο χρόνο θα εκδίδει την απόφαση.
δ. Η κατάργηση της συζήτησης στο ακροατήριο κρίθηκε αναγκαία από την αρμόδια νομοπαρασκευαστική επιτροπή που ανέλαβε το τιτάνιο έργο βελτίωσης του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, καθώς η μακρόχρονη εφαρμογή του ισχύοντος έως σήμερα συστήματος κατέδειξε πως μόνο καθυστερήσεις προκαλούσε και στην ουσία δεν διευκόλυνε τη γρήγορη και ουσιαστική επίλυση των χιλιάδων αστικών διαφορών που φθάνουν κάθε χρόνο στα ελληνικά δικαστήρια.
Επισημαίνεται, πως οι αλλαγές που επιφέρει ο νόμος στο στάδιο της αναγκαστικής εκτέλεσης, ουσιαστικά καταργούν ή τουλάχιστον αφήνουν στη κρίση των δικαστηρίων την προσωποκράτηση για ιδιωτικές διαφορές. Δηλαδή, το δικαστήριο όπου θα οδηγηθεί ο οφειλέτης θα κρίνει αν είναι σε θέση να πληρώσει και θα προστατεύει τους οικονομικά αδύναμους από τη φυλάκιση.
Εκτενέστερα, η νέα νομοθετική διάταξη καταργεί την προσωποκράτηση για αστικά και εμπορικά χρέη για όλους όσους μπορούν να αποδείξουν ότι αδυνατούν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Το μέτρο παραμένει σε ισχύ μόνο για εκείνους που, ενώ διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα ικανοποίησης του αντιδίκου τους, δεν το κάνουν εσκεμμένα, αποκρύπτοντας τα οικονομικά μέσα τους ή αρνούνται να συμμορφωθούν προς δικαστικές αποφάσεις.
Επίσης, ο κ. Αθανασίου τόνισε ότι θα υπάρξουν ουσιαστικές αλλαγές και στους πλειστηριασμούς ακινήτων σε μια προσπάθεια, όπως χαρακτηριστικά δήλωσε «να εξουδετερώσουμε τα κοράκια». Ενώ, σύμφωνα με το νομοσχέδιο όλες οι πράξεις κατά της αναγκαστικής εκτέλεσης θα συγκεντρώνονται σε μια πράξη, ανακοπή, για την άσκηση της οποίας προβλέπονται πλέον μόνο δύο στάδια, ένα πριν και ένα μετά τον πλειστηριασμό.
Παράλληλα, προβλέπεται συγκεκριμένος προσδιορισμός του πλειστηριασμού το αργότερο εντός 8 μηνών από την ημέρα της κατάσχεσης, ενώ απλοποιείται και το σύστημα υποβολής προσφορών στον πλειστηριασμό.
Αναφορικά με τις τιμές των ακινήτων κατά τον πλειστηριασμό, αυτές θα είναι στα 2/3 της αντικειμενικής αξίας, στο δεύτερο στάδιο θα είναι στο 1/2 και μετά στο 1/3.
Ακόμη, ο κ. Αθανασίου επισήμανε ότι οι πλειστηριασμοί συντόμως θα γίνονται ηλεκτρονικά και θα εξασφαλίζουν την πλήρη διαφάνεια και το αποκλεισμό της χειραγώγησης.
Τέλος, ο υπουργός Δικαιοσύνης διευκρίνισε ότι δεν θα ψηφιστεί το νομοσχέδιο με τη διαδικασία των κωδίκων, δηλαδή σε μία συνεδρίαση της Βουλής, αλλά θα συζητηθεί κατ' άρθρον και αφού προηγουμένως ακούσει τις απόψεις των εμπλεκομένων φορέων (Δικηγορικοί Σύλλογοι, κλπ).
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
  

ΕΠΙΣΗΣ ΛΆΒΑΜΕ και ΑΝΑΡΤΟΥΜΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΙΜΕΙΛΣ - Δ.Τ. 

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΠΡΟΕΔΡΩΝ
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ
ΕΛΛΑΔΟΣ
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΉ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

15/11/2014

Αποφάσεις της Συντονιστικής Επιτροπής των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας κατά την έκτακτη συνεδρίαση της στις 15/11/2014-Τριήμερη αποχή από Τετάρτη 19/11/2014 έως και Παρασκευή 21/11/2014

Η Συντονιστική Επιτροπή των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας συνεδρίασε σήμερα έκτακτα μετά την αιφνίδια κατάθεση του σχεδίου νόμου για την τροποποίηση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας από τον Υπουργό Δικαιοσύνης,  χθες στη Βουλή.

Από την ανάγνωση του εν λόγω νομοσχεδίου καθίσταται –δυστυχώς- σαφές ότι η εξαγγελία περί διαλόγου με τη νομική κοινότητα (δικαστές, δικηγόρους, συμβολαιογράφους, δικαστικούς επιμελητές) ήταν άκρως προσχηματική. Αγνοήθηκαν πλήρως οι εμπεριστατωμένες παρατηρήσεις και προτάσεις επί των άρθρων του σχεδίου του ΚΠΔ, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί και γνωστοποιηθεί –ήδη τον Αύγουστο- από την Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας. Παραγνωρίστηκε η ομόφωνη σχεδόν απόφαση της Διοικητικής Ολομέλεια του Αρείου Πάγου ότι οι προτεινόμενες ρυθμίσεις είναι –στην πλειονότητά τους- ατυχείς και σε κάθε περίπτωση απρόσφορες προς επίτευξη των σκοπών που τις συνοδεύουν. Δεν ελήφθησαν υπόψη οι ανάλογου περιεχομένου αποφάσεις των διοικητικών Ολομελειών των μεγάλων Δικαστηρίων της χώρας.

Είναι δε γνωστό ότι στο σχέδιο τροποποίησης του ισχύοντος Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας εισάγονται διατάξεις, με τις οποίες:

α) Επανακαθορίζεται το σύνολο των ρυθμίσεων, αλλά και της όλης φιλοσοφίας της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης, με δραματική φαλκίδευση των δικαιωμάτων των οφειλετών των Τραπεζών, ιδίως αναφορικά με τα ζητήματα πλειστηριασμών ακινήτων και την ενίσχυση των προνομίων των Τραπεζών και τον περιορισμό των εν γένει δικαιωμάτων εργαζομένων, δημοσίων υπαλλήλων, ασφαλιστικών οργανισμών, εγχειρόγραφων δανειστών, υπέρ των προνομίων των εμπραγμάτων προνομιούχων, ήτοι των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Πρόκειται για ρυθμίσεις που έρχονται σε συνέχεια σειράς βαρύτατα δυσμενών μέτρων κατά της μικρής και μεσαίας τάξης ή της μικρής ιδιοκτησίας.

β) Καταργείται η εμμάρτυρη απόδειξη, με αποτέλεσμα να καθίσταται άνευ ουσιαστικού περιεχομένου η αποδεικτική διαδικασία και να αναιρείται κάθε έννοια δίκαιης δίκης.

γ) Διατηρείται η καταβολή εξοντωτικών παραβόλων και η επέκταση του αγωγώσιμου, που έχουν οδηγήσει σε οιονεί αρνησιδικία, ενόψει της δραματικής οικονομικής κατάστασης των πολιτών.

Είναι ευνόητο ότι η κατά ως άνω αδιάλλακτη στάση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης συνιστά απρόκλητη επίθεση όχι μόνον κατά της νομικής κοινότητας, αλλά και της ελληνικής κοινωνίας, η οποία συνεχίζει να βάλλεται. Ουσιαστική στόχευση των ρυθμίσεων δεν είναι η ορθή και ταχεία απονομή της δικαιοσύνης , αλλά η εξυπηρέτηση συμφερόντων των Τραπεζών.

Η νομική κοινότητα ομονοεί ότι εν λόγω νομοσχέδιο όχι μόνον δεν συμβάλλει στην επιτάχυνση της πολιτικής δίκης, αλλά αντίθετα επιτείνει στην επιβράδυνση της πολιτικής δίκης. Θα προκαλέσει στην πράξη σοβαρά προβλήματα εφαρμογής, ανασφάλεια δικαίου και εν τέλει έλλειμμα δικαιοσύνης.

Κατόπιν των ανωτέρω, η Συντονιστική Επιτροπή των Δικηγορικών Συλλόγων αποφάσισε ομόφωνα:


  1. Προειδοποιητική αποχή από τα καθήκοντα των δικηγόρων, από την Τετάρτη 19.11.2014 έως και την Παρασκευή 21.11.2014.
  2. Ταυτόχρονη συνεδρίαση των Διοικητικών Συμβουλίων κάθε Δικηγορικού Συλλόγου της χώρας την Τρίτη 18.11.2014.
  3. Συνέντευξη τύπου την Τετάρτη 19.11.2014 στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΔΣΑ, με πρόσκληση  σε συμμετοχή των εκπροσώπων των Ενώσεων των δικαστικών λειτουργών και των κοινωνικών φορέων (όπως ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΓΣΒΕ, ΤΕΕ, Επιμελητήρια, Σύλλογοι συμβολαιογράφων και δικαστικών επιμελητών κ.α) για την ανάπτυξη των θέσεών μας επί του επίμαχου σχεδίου ΚΠΔ.
  4. Συνάντηση με τις κοινοβουλευτικές ομάδες των κομμάτων για την επεξήγηση των θέσεών μας επί του εν λόγω σχεδίου ΚΠΔ.
  5. Σύγκληση έκτακτης Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων την Παρασκευή 21.11.2014, στις 12 το μεσημέρι, στα γραφεία του ΔΣΑ.

Το πλαίσιο της χορήγησης αδειών έχει ως εξής:


  • Συμπλήρωση ορίου προσωρινής κράτησης
  • Κρατούμενοι (Ποινικά) – Αντιρρήσεις (Διοικητικά)
  • Παραγραφές - Προθεσμίες
  • Αναστολές πλειστηριασμών
  • Αιτήσεις Προσωρινών Διαταγών-Συζήτηση υποθέσεων όπου έχει χορηγηθεί προσωρινή διαταγή
  • Για τις ποινικές υποθέσεις στα Πλημμελήματα όταν συντρέχει περίπτωση παραγραφής, ήτοι για πλημμελήματα που από τον χρόνο τελέσεως της πράξεως έχει συμπληρωθεί εξαετία σε α' βαθμό και επταετία σε β' βαθμό .

Δεν απαιτείται άδεια στην κατάθεση προτάσεων (20ήμερο) και προσθήκης.

Αναβολές:

Για την διευκόλυνση όλων κατά τη διάρκεια της αποχής θα επιτρέπεται στους συναδέλφους η παράσταση ενώπιον των δικαστηρίων για την υποβολή αιτήματος αναβολής, με την υποχρέωση – στην περίπτωση μη παράστασης της πλευράς του αντιδίκου – να προβαίνουν αμελλητί και με κάθε πρόσφορο μέσο στην ενημέρωση του συναδέλφου που εκπροσωπεί την πλευρά του αντιδίκου για την ημερομηνία της νέας δικασίμου.

Για το κλείσιμο των φακέλων θα εκδοθεί χωριστή ανακοίνωση.  

 ΣΧΕΤΙΚΟ Δ.Τ.

Αναστέλλεται η αποχή διαρκείας των Δικηγόρων από 31-12-2014 




ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΠΡΟΕΔΡΩΝ

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ

                                                           ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

                                                                                            30-12-2014

Απόφαση της Ολομέλειας για αναστολή της αποχής των Δικηγόρων από 31-12-2014

Η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας συνεδρίασε εκτάκτως στα γραφεία του Δικηγορικού Συλλόγου της Αθήνας, μετά την διάλυση της Βουλής και τη προκήρυξη εθνικών εκλογών για τις 25 Ιανουαρίου 2015 και αποφάσισε ομόφωνα:

  • Αναστολή από αύριο, Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2014, της αποχής διαρκείας των Δικηγόρων για το νομοσχέδιο του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.
  • Συνάντηση αντιπροσωπείας της Συντονιστικής Επιτροπής της Ολομέλειας με εκπροσώπους των πολιτικών κομμάτων, στους οποίους θα τεθούν όλα τα κρίσιμα προβλήματα του Δικηγορικού Σώματος.
 ..............................
.....................................................
......................................................................

ΑΠΟ ΤΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΛΆΒΑΜΕ και ΑΝΑΡΤΟΥΜΕ ΣΧΕΤΙΚΟ ΙΜΕΙΛ - Δ.Τ.



Φτάνει πια…

Συνάδελφισσες/οι
Την ώρα που αδυνατούμε να καταβάλλουμε τις εισφορές στα ασφαλιστικά μας ταμεία, οι παροχές των οποίων, άλλωστε, όλο και μειώνονται ενώ, μετά το κούρεμα των αποθεματικών τους για τη διάσωση των τραπεζών, είναι αμφίβολη και η ίδια η ύπαρξή τους.
Την ώρα που αδυνατούμε να εξυπηρετήσουμε τις φορολογικές μας υποχρεώσεις, που αυξάνονται χωρίς κανένα στοιχείο φορολογικής δικαιοσύνης (κατάργηση του αφορολόγητου ορίου, φορολόγηση από το πρώτο ευρώ με 26%, ΦΠΑ στο 23%, τέλος επιτηδεύματος, εισφορά αλληλεγγύης, ΕΝΦΙΑ κλπ).
Την ώρα που αντιμετωπίζουμε την κατάσχεση των (όποιων) περιουσιακών στοιχείων μας απέμειναν.
Την ώρα  που τα δικηγορικά γραφεία κλείνουν το ένα μετά το άλλο.
Την ώρα που οι πολιτικές της μνημονιακής συγκυβέρνησης έχουν οδηγήσει σε οικονομικό στραγγαλισμό και απόγνωση την πλειονότητα των εργαζόμενων και εν γένει της ελληνικής κοινωνίας (τους εν δυνάμει εντολείς μας),  μετατρέποντας (εξαιτίας και του αυξημένου κόστους) σε άπιαστο όνειρο την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, ιδίως για τους αδύναμους που, εξ ορισμού, την έχουν μεγαλύτερη ανάγκη.
Την ώρα που τάχιστα μετατρεπόμαστε σε «επισφαλείς εργαζόμενους» με απαράδεκτες συνθήκες εργασίας και εξευτελιστικές αμοιβές.

Την ώρα αυτή η συγκυβέρνηση επέλεξε προκλητικά να καταθέσει το σχέδιο νόμου για τον νέο ΚΠολΔ, όπου προβλέπονται αλλαγές πολλών διατάξεων. Οι βασικότερες αφορούν κατ’ αρχάς το άρθρο 237, αφού αφήνεται πιά ανοιχτή η εν τοις πράγμασι κατάργηση της ζωντανής διαδικασίας στο ακροατήριο, ενώ η εμμάρτυρη απόδειξη επιδιώκεται να αντικατασταθεί πλήρως από πληθώρα ένορκων βεβαιώσεων (μέχρι 8). Καταργείται, μάλιστα το δικαίωμα αναβολής. Προβλέπονται δε, νέες προθεσμίες (π.χ. 100 ημέρες για κατάθεση προτάσεων από άσκηση της αγωγής, 15 ημέρες για ορισμό δικαστή, 30 ημέρες από τότε για ορισμό συζήτησης, 15 ημέρες για επανάληψη συζήτησης, 8 ημέρες για προσθήκη κ.λπ.). Παράλληλα, προβλέπεται η δυνατότητα μόνο δύο ανακοπών για το σύνολο της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης, η μείωση της τιμής πρώτης προσφοράς στο 1/3 της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου μετά τη μη επίτευξη δύο πλειστηριασμών, η δυνατότητα προσωποκράτησης σε αστικές διαφορές εφόσον κρίνει το δικαστήριο.  
Η νέα νομοθετική πρωτοβουλία αποσκοπεί, σύμφωνα με τους εμπνευστές της, στην «επιτάχυνση» απονομής της δικαιοσύνης. Ο στόχος αυτός χρησιμοποιείται ως ιδεολογικό επικάλυμμα της περιστολής δικαιωμάτων, ενώ συνιστά σαφή εμμονή στην κανονικότητα που διαμορφώνεται από τον μνημονιακό τρόπο διαχείρισης της κρίσης, αναγκαίο μέρος του οποίου είναι το χτύπημα νομικών κατακτήσεων. Προηγούμενα σχετικά παραδείγματα σε άλλα πεδία είναι τα Μονομελή Εφετεία ή ο περιορισμός του δικαιώματος ενδίκων μέσων σε βουλεύματα κ.α. Άλλωστε, ενόψει των ελλείψεων σε δικαστικούς λειτουργούς, γραμματείς, δικαστικές αίθουσες κλπ, ο χρόνος προσδιορισμού δικασίμων και η συρρίκνωση της δικαστικής διαδικασίας δεν μπορούν να διασφαλίσουν και την ταχεία έκδοση των ίδιων των αποφάσεων.

Οι ανομολόγητοι στόχοι της επιχειρούμενης νομοθετικής πρωτοβουλίας είναι:

- Η περαιτέρω αποδόμηση του υπάρχοντος συστήματος απονομής δικαιοσύνης  προς όφελος των τραπεζών, των ασφαλιστικών εταιριών και των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων και εις βάρος των οικονομικά ασθενέστερων τάξεων.
- Η αμφισβήτηση του θεσμικού ρόλου του δικηγόρου, αφού η βασική πτυχή του, το «συνηγορείν» στο Δικαστήριο, είναι κατά τους εμπνευστές του σχεδίου επικουρική/εξαιρετική και όχι κατά κανόνα αναγκαία, γεγονός που είναι εξόχως αρνητικό ήδη και για την ίδια την ουσία της απονομής της δικαιοσύνης.
- Η «πριμοδότηση» των  μεγάλων δικηγορικών γραφείων: η κατάργηση της διαδικασίας στο ακροατήριο και η αντικατάστασή της με την έγγραφη, θα διευκολύνει την πρόσβασή τους στα Δικαστήρια όλης της χώρας, εις βάρος των συμφερόντων των μαχόμενων δικηγόρων που το πολύ θα μετατραπούν σε καθημερινούς επισκέπτες των γραμματειών προς αναζήτηση της πορείας υποθέσεων, με τα συνεπακόλουθα ταλαιπωρίας, απώλειας παραγωγικού χρόνου και περαιτέρω φόρτου για τους ίδιους και τις γραμματείες των δικαστηρίων.

Συναδέλφισσες/οι
Ήλθε η ώρα να αντιληφθούμε ότι η στάση «αναμονής» και «ανάθεσης» επιταχύνει τον επαγγελματικό (και όχι μόνο) αφανισμό μας.
Ήλθε η ώρα να αντιληφθούμε ότι ο «μυστικοσυνδικαλισμός» και ο «συνδικαλισμός των διαδρόμων» δεν μπορεί να φέρει κανένα αποτέλεσμα.
Ήλθε η ώρα να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας

Απαιτούμε να αποσυρθούν από το σχέδιο ΚΠολΔ, ιδίως, οι διατάξεις :
-       που φαλκιδεύουν την επ’ ακροατηρίω διαδικασία
-       που επιτρέπουν την πολλαπλή κατάσχεση
-       που καταργούν τη δυνατότητα άσκησης όλων των ενδίκων μέσων κατά των αποφάσεων που εκδίδονται  επί των ανακοπών του άρθρου 933
-       που μειώνουν στο 1/3 της αντικειμενικής αξίας την τιμή προσφοράς για πλειστηριασμό ακινήτων
-       που τροποποιούν (προς το χειρότερο) την προβλεπόμενη στο άρθρο 975 προνομιακή κατάταξη των εργατικών και δικηγορικών απαιτήσεων προς όφελος (κυρίως) των τραπεζών
-       που διευκολύνουν την προσωπική κράτηση για εμπορικές απαιτήσεις
-       που επιβάλλουν την προσκόμιση συμβολαιογραφικού πληρεξουσίου και στις εργατικές διαφορές ενώπιον του Αρείου Πάγου

Ζητούμε άμεσα σύγκληση ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ για την πληρέστερη ενημέρωση και τη λήψη απόφασης δυναμικής και πρόσφορης αντίδρασης του Συλλόγου μας στα παραπάνω όπως και για το συντονισμό του σε κοινές δράσεις με άλλους δικηγορικούς συλλόγους και επαγγελματικούς /συνδικαλιστικούς φορείς, ενόψει μάλιστα της προκηρυχθείσας αποχής, στις 19-20-21/11/2014, που καλούμαστε να στηρίξουμε εντάσσοντάς τη άμεσα σε έναν οργανωμένο και αποτελεσματικό αγώνα.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

 
ΕΠΙΣΗΣ ΛΆΒΑΜΕ και ΑΝΑΡΤΟΥΜΕ ΣΧΕΤΙΚΟ ΙΜΕΙΛ - Δ.Τ.

 παράταξη ΕΠΙΛΟΓΗ ΠΡΑΞΗΣ


Η παράταξή μας εργάσθηκε σκληρά για την παραγωγή εμπράγματων εναλλακτικών λύσεων στα προτεινόμενα από το Υπουργείο Δικαιοσύνης για την τροποποίηση του Κ.Πολ.Δ., οι οποίες υιοθετήθηκαν στο σύνολό τους από το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου μας, τον εκπροσώπησαν στην Ολομέλεια και περιλήφθηκαν στις προτάσεις του σώματος προς το Υπουργείο. Ωστόσο η κυβέρνηση όχι μόνο αγνόησε γενικά τα προτεινόμενα, αλλά, μετά τις «επιτυχίες» της στα άλλα μέτωπα, εμμένει στο να ανατρέψει τα αυτονόητα και στη Δικαιοσύνη. Συνεπώς η δόκιμη και ισοσθενής αντίδραση από την πλευρά μας πρέπει να είναι κατά τη γνώμη μας η ακόλουθη:

Να εξηγήσουμε στους πολίτες με απλά και λίγα λόγια τι ακριβώς σημαίνει γιʼ αυτούς η ψήφιση του Νομοσχεδίου και ποιόν συμφέρει, καθώς και ότι αυτή τη φορά οι Δικηγόροι ενεργούν όχι για τα οικονομικά τους συμφέροντα αλλά για την κοινωνία, ομόθυμα και ομόφωνα, έχοντας μάλιστα στο πλευρό τους και τους Δικαστές όλων των βαθμίδων, συμπεριλαμβανομένων και αυτών του Αρείου Πάγου, καθώς και το Πανεπιστήμιο, και είναι οι πρώτοι που ενδιαφέρονται για την επιτάχυνση της Δικαιοσύνης και προτείνουν ουσιαστικές λύσεις, αρνούμενοι να συναινέσουν στην μετατροπή της σε ποσοτικό μηχανισμό για την εξυπηρέτηση των μνημονιακών υποχρεώσεων.


Και τούτο διότι όλος ο νομικός κόσμος ανεξαιρέτως μέμφεται και εξεγείρεται για τις «ιδέες» του Υπουργείου Δικαιοσύνης:


α) για δίκες χωρίς μάρτυρες που θα αποδίδουν αποφάσεις στηριζόμενες σε ένορκες βεβαιώσεις, (η «συγγραφή» των οποίων και οι απαντήσεις σε αυτές των αντιδίκων, θα αποτελέσει πλέον κύριο αντικείμενο της ενασχόλησης των γραφείων μας), και

β) για πλειστηριασμούς Fast Track με τη διάσπαση της αρχής της μιας κατάσχεσης και το επιτρεπτό των πολλαπλών, ώστε να εξυπηρετηθούν οι τράπεζες και να καταστεί πολυδάπανη και δυσχερής τόσο η άμυνα του οφειλέτη ο οποίος, σε εξαιρετικά πολλές περιπτώσεις πλέον, είναι θύμα της οικονομικής κρίσης όσο και η παρακολούθηση των παράλληλα εξελισσόμενων εκτελεστικών διαδικασιών, από τους δανειστές του με μικρή ή ανύπαρκτη οικονομική δύναμη, όπως είναι οι εργαζόμενοι.

Να χρησιμοποιήσουμε επαγγελματικούς τρόπους ισχυρής έντασης για να γνωστοποιήσουμε το μήνυμά μας στην κοινωνία γιατί αλλιώς, αν περιοριστούμε μόνον στην αποχή, δε θα ακουστούμε, όπως η πικρή πείρα του παρελθόντος μας έχει διδάξει και ο αγώνας μας θα πάει χαμένος, παρότι θα «ματώσουμε» οι ίδιοι. Η αποχή ούτως ή άλλως αντικειμενικά δε μπορεί να τραβήξει πολύ χωρίς να εξουθενωθούμε οικονομικά, στις παρούσες πολύ δύσκολες συνθήκες, πράγμα που θα έχει ως αποτέλεσμα την παραίτηση των συναδέλφων από κάθε διάθεση άμυνας. Στην κατεύθυνση αυτή εισηγούμαστε την έκδοση απόφασης της Oλομέλειας :

1ον] Για άμεση χρηματοδότηση:

α) της άμεσης παραγωγής (εντός μιας εβδομάδας) από αξιόπιστο παραγωγό σχετικού video - μηνύματος και της προβολής του από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα κανάλια της τηλεόρασης τις ώρες μεγάλης τηλεθέασης και

β) της καταχώρησης στις εφημερίδες στις σελίδες υψηλής αναγνωσιμότητας σχετικής ανακοίνωσής μας. Η δαπάνη λόγω της μεγάλης κρίσης που πλήττει και τις εφημερίδες και τα κανάλια μπορεί με μια καλή διαπραγμάτευση να είναι βατή και σε αυτή πρέπει να συμμετάσχουν αναλογικά όλοι οι Σύλλογοι ώστε το κόστος να μη «φανεί» σε κανέναν.

2ον] Για πορείες την ίδια ώρα σε όλες τις πόλεις της χώρας που έχουν δικαστήρια η έναρξη και η λήξη των οποίων θα προσδιορίζεται επακριβώς χρονικά ώστε να ταλαιπωρηθούν όσο το δυνατόν λιγότερο οι πολίτες.

Ο Σύλλογός μας πρέπει το συντομότερο να καλέσει τα μέλη του σε Γενική Συνέλευση η οποία επιβάλλεται να γίνει αυτή τη φορά στο αίθριο του δικαστικού μεγάρου, που είναι ο φυσικός μας χώρος, ώστε να εξασφαλιστεί η μαζικότητα της συμμετοχής. Δηλώνουμε δε διαθεσιμότητα για τη συμμετοχή σε όλες τις δράσεις του Συλλόγου από την πιο μικρή μέχρι την ποιο μεγάλη με το σύνολο του δυναμικού της παράταξής μας, συμπεριλαμβανομένης και της επαφής με τους βουλευτές της συμπολίτευσης των νομών της Βόρειας Ελλάδας, προκειμένου να τους καταστήσουμε καθαρό ότι αν δεν συγκρατήσουν την κυβέρνηση και ψηφίσουν τους παραλογισμούς του νομοσχεδίου του Υπουργείου Δικαιοσύνης δε θα υπάρχει πιο μαύρο από το μαύρο που θα εισπράξουν στις εκλογές από το νομικό κόσμο και τις οικογένειές του καθώς και το πλήθος των πολιτών στο οποίο εκτείνεται η επιρροή μας, όποτε κι αν γίνουν αυτές.

Γιατί αυτόν τον αγώνα, που αφορά την ουσία του δικαϊικού συστήματος, πρέπει να τον διεξαγάγουμε με τρόπο που μπορούμε να τον κερδίσουμε και όχι για την τιμή των όπλων.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΠΡΑΞΗΣ ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ

Α. Μπιλίσης
Ηλ. Σαρακενίδης

ΕΠΙΣΗΣ ΛΆΒΑΜΕ και ΑΝΑΡΤΟΥΜΕ ΣΧΕΤΙΚΟ ΙΜΕΙΛ - Δ.Τ.

 παράταξη
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ
Για το νέο σχέδιο του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας

Για τρίτη φορά μέσα σε διάστημα τεσσάρων μόλις χρόνων, κατατέθηκεπριν από λίγες ημέρες από τον Υπουργό Δικαιοσύνης σχέδιο νόμου μεεκτεταμένες τροποποιήσεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠολΔ), δηλαδή της«πολιτικής δίκης», το οποίο υποτίθεται ότι περιλαμβάνει «ριζοσπαστικές» αλλαγές, σύμφωνα την αιτιολογική έκθεση, στο όνομα – και πάλι – της επιτάχυνσης της δικαιοσύνης!

Οι δήθεν «ριζοσπαστικές» αυτές αλλαγές, στην πραγματικότηταεκφράζουν την προσπάθεια προσαρμογής της αστικής δικαιοσύνης στιςανάγκες του μεγάλου κεφαλαίου για γρήγορη, φθηνή και αποτελεσματική για τα συμφέροντάτου επίλυση των διαφορών, καθώς και στην εξοικονόμηση πόρων από τοκράτος, σε βάρος των δικαιωμάτων (και των δικονομικών) των εργαζομένων και των λαϊκώνστρωμάτων, που εμπλέκονται ή αναγκάζονται να προσφεύγουν σ’ αυτήν. Ηκατεύθυνση αυτή προωθείται γενικότερα μέσα από την ενίσχυση των εξωδικαστικών μορφώνεπίλυσης των διαφορών (διαμεσολάβηση, διαιτησία κ.λπ.) - δηλαδή μορφώνιδιωτικοποίησης της δικαιοσύνης, το υψηλό κόστος προσφυγής στη Δικαιοσύνη με τα κάθεείδους παράβολα, την υποχρηματοδότησή της και την υποτίμηση τωνυποδομών της με τα τεράστια κενά στις θέσεις των δικαστών και κυρίως των δικαστικώνυπαλλήλων, που μάλιστα απειλούνται με τα αντεργατικά μέτρα τηςαξιολόγησης, των διαθεσιμοτήτων και των απολύσεων στο δημόσιο τομέα. Αυτοί είναι οιδιακηρυγμένοι στόχοι του μεγάλου κεφαλαίου, της κυβέρνησης και τηςτρόικας για τη Δικαιοσύνη και, στη βάση αυτή, αναμένονται και άλλες τροποποιήσειςστο επόμενο διάστημα, όχι μόνο στην πολιτική δίκη αλλά και συνολικότερα.

Ειδικότερα, το συγκεκριμένο σχέδιο περιλαμβάνει διατάξειςπου εμφανώς υπηρετούν την προστασία του τραπεζικού κεφαλαίου και τωνμεγάλων δικηγορικών εταιρειών και προετοιμάζουν το έδαφος για κατασχέσεις καιπλειστηριασμούς στη λαϊκή περιουσία, ενώ ξανά, για ακόμη μια φορά, ηπρονομιακή ικανοποίηση των εργατικών απαιτήσεων, μετά απόπλειστηριασμό, δέχεται σοβαρό πλήγμα.

Το γεγονός ότι είναι εξαιρετικά αμφίβολη η καταλληλότητα τωνπροτεινόμενων ρυθμίσεων για την επιτέλεση του σκοπού της επιτάχυνσης καιπρακτικά δύσκολο να προχωρήσουν στη ζωή, όπως άλλωστε επισήμαναν οι δικηγορικοί σύλλογοικαι οι ενώσεις δικαστών στο στάδιο της δημόσιας διαβούλευσης, δεναναιρεί τη σοβαρότητα και την επικινδυνότητα των προτεινόμενων στοχεύσεων καιαλλαγών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι πρόσφατες αλλαγές στηναρμοδιότητα των Ειρηνοδικείων, που οδήγησαν στην υπερφόρτωση των πινακίων και σεδικασίμους σε ορισμένα μεγάλα περιφερειακά Ειρηνοδικεία της Αττικής γιατο 2024 (π.χ. Περιστέρι)! Με το προτεινόμενο σχέδιο ΠολΔ, αναγκάζονται ναεπαναφέρουν τις υποθέσεις της εκουσίας δικαιοδοσίας από τα Ειρηνοδικείαστα Μονομελή Πρωτοδικεία, προσπαθώντας να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα πουδημιουργήθηκε. Παράλληλα, και μετά από την επιβεβαίωση των έντονωναντιδράσεων για την ασφάλεια της δικανικής κρίσης και την αύξηση του φόρτου εργασίας κύρια τωνΠρωτοδικών, καταργούνται οι μονομελείς συνθέσεις στα δευτεροβάθμιαδικαστήρια και επανέρχεται το προηγούμενο καθεστώς.

Οι νομοθετικές παλινωδίες και συνεχείς αλλαγές στην Πολιτική Δικονομία δείχνουν ότιη επιτάχυνση δεν μπορεί να επιτευχθεί με άλλον τρόπο, παρά μόνομε νέες προσλήψεις υπαλλήλων με σταθερή δουλειά και πλήρη εργασιακά καιασφαλιστικά δικαιώματα, με την ενίσχυση και χρηματοδότηση των υποδομών καιτου υλικοτεχνικού εξοπλισμού των δικαστηρίων.

Πιο συγκεκριμένα, οι πιο σημαντικές αλλαγές που προωθούνται καιέχουν αντιλαϊκό και αντιδραστικό προσανατολισμό, είναι οι εξής:

Πλήρης αναμόρφωση της τακτικής διαδικασίας, με τηνκαθιέρωση έγγραφης διαδικασίας, η οποία θεωρείται «πιο ευέλικτη, απλήκαι χρονικά συντομότερη». Κατ’ εξαίρεση και εφόσον το κρίνει ο χρεωμένος την υπόθεσηδικαστής, θα ακολουθείται η προφορική διαδικασία και η εμμάρτυρηαπόδειξη. Επίσης :

α) επέρχεται σημαντική σύντμηση διαφόρων προθεσμιών για την άσκησησειράς δικονομικών δικαιωμάτων (αντίκρουση αγωγής, συλλογή αποδεικτικούυλικού, άσκηση παρεμβάσεων κ.λπ.)

β) αφαιρούνται δικονομικά δικαιώματα, όπως η δυνατότητα προβολήςοψιγενών ισχυρισμών στον πρώτο βαθμό, η επιλογή των μερών για ματαίωσητης συζήτησης της υπόθεσης χωρίς, όμως, άρση των συνεπειών από την εκκρεμοδικία(προβλέπεται διαγραφή της αγωγής ως μη ασκηθείσα, εφόσον δεν ακολουθήσεινέα κλήση για συζήτηση εντός 60 ημερών από τη ματαίωση) κ.ά.

γ) αυξάνεται το κόστος για την ουσιαστική απόδειξη των ισχυρισμώνκάθε διαδίκου, επιβάλλοντας στην πράξη τη μεγάλη επέκταση των ενόρκωνβεβαιώσεων, για τη λήψη των οποίων απαιτούνται συχνά αρκετές επιδόσεις σε περίπτωσηπολλών αντιδίκων.

Στην πραγματικότητα, οι αλλαγές αυτές ωφελούν τις μεγάλες επιχειρήσεις, πουδιαθέτοντας το κατάλληλο προσωπικό, χρήμα και μηχανισμούς, μπορούν νατηρούν πλήρη μηχανογραφικά συστήματα και μεγάλο αρχείο εγγράφων και ναανταποκρίνονται στο δικονομικό καθήκον της έγγραφης απόδειξης καιμάλιστα μέσα σε σύντομες και ανελαστικές προθεσμίες. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται σε σχετική κριτική του Αρείου Πάγου:οι νέες ρυθμίσεις φαίνεται να βασίζονται στην προϋπόθεση ότι όλοι οι «διάδικοι είναι οργανωμένες επιχειρήσεις με νομικούς συμβούλουςκαι συγκροτημένα λογιστήρια, που έχουν ως εκ τούτου τακτοποιημένα καιευχερώς διαθέσιμα τα στοιχεία που αφορούν κάθε υπόθεση». Έτσι, το οικονομικά ασθενέστερο μέρος, δηλαδή ο μέσος φτωχόςδιάδικος που, σπάνια διαθέτει τέτοια εργαλεία, βρίσκεται αντικειμενικάσε δυσμενέστερη θέση.

Εκτεταμένες αλλαγές στη διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος κυρίως του οφειλέτη:

α) με την αφαίρεση από τον οφειλέτη ένδικων βοηθημάτων για την προσβολή της εκτέλεσης στα διάφορα στάδια και τηνκαθιέρωση πλέον δύο μόνο χρονικών σταδίων για την άσκηση ανακοπής, ένα πριν και ένα μετά τον πλειστηριασμό

β) Νέα πρόβλεψη για ικανοποίηση και των μη προνομιούχων απαιτήσεων στον πίνακα κατάταξης και συνακόλουθημείωση του ποσοστού ικανοποίησης των εργατικών απαιτήσεων στο 25% όταν συντρέχουν με εμπραγμάτως εξασφαλισμένες απαιτήσεις και απαιτήσεις χωρίς προνόμιο, περίπτωση που κατ’ εξοχήν συμβαίνει.

γ) Δυνατότητα επιβολής πολλαπλών κατασχέσεων στην κατάσχεση της κινητής και της ακίνητης περιουσίας του οφειλέτη.

δ)Πλειστηριασμοί με βάση την εμπορική και όχι την αντικειμενικήαξία των ακινήτων, διευκολύνοντας την απόκτηση και συγκέντρωση τωνακινήτων σε όφελος των μεγάλων πιστωτών, π.χ. των τραπεζών, σε χαμηλές τιμές.

ε) Κατάργηση της περίληψης κατασχετήριας έκθεσης, μειώνοντας τοκόστος υπέρ των τραπεζών που κατ’ εξοχήν επισπεύδουν τη διαδικασία τηςεκτέλεσης, σύμφωνα άλλωστε με πάγια απαίτησή τους εδώ και χρόνια.

στ) Περιορισμός των ενδίκων μέσων στις αποφάσεις επί ανακοπών κατάτην εκτέλεση με δυνατότητα μόνο άσκησης έφεσης, καθώς και περιορισμόςτου πεδίου αιτήσεων αναστολής. Σύντμηση σειράς προθεσμιών κατά την εκτελεστικήδιαδικασία σε όφελος του επισπεύδοντα.

ζ) Δικαίωμα καταγγελίας της εμπορικής μίσθωσης του εκπλειστηριασθέντος ακινήτου από τον υπερθεματιστή.

Επιπλέον, στο σχέδιο νόμου του νέου ΚΠολΔ περιλαμβάνονται διάσπαρτες αρκετές αρνητικές και αντιλαϊκές ρυθμίσεις, όπως ενδεικτικά:

α) Καθιέρωση της υποχρεωτικής παράστασης με δικηγόρο σε όλες τις υποθέσειςκαι στο Ειρηνοδικείο, με εξαίρεση τις μικροδιαφορές και για την αποτροπή άμεσου κινδύνου, με αποτέλεσμα το κόστος τηςπροσφυγής στη δικαιοσύνη να γίνεται για πολλούς εργαζόμενους και λαϊκούςανθρώπους ακόμη πιο αβάσταχτο, όταν μάλιστα πρόκειται για διαφορές με μικρό οικονομικόαντικείμενο.

β) Περιορισμός του δικαιώματος άσκησης κύριας παρέμβασης μόνο στον πρώτο βαθμό.

γ) Σύντμηση των καταχρηστικών προθεσμιών για την άσκηση έφεσης και αναίρεσηςσε δύο (από τρία) χρόνια μετά από τη δημοσίευση της απόφασης, με προφανείς αρνητικές επιπτώσεις στο διάδικο που ενδεχομένως αγνοείτη σχετική δημοσίευση, αφού η απόφαση δεν του επιδόθηκε ποτέ.

δ) Αλλαγές στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, όπως:

1) Συνοπτική αιτιολόγηση των αποφάσεων ασφαλιστικών μέτρων, χωρίς το «εμπόδιο» της ανάγκης για πλήρη και εμπεριστατωμένηαιτιολογία, όπως για παράδειγμα για την προσωρινή επιδίκασηδεδουλευμένων ή επιστροφής στην εργασία μετά από παράνομη απόλυση!

2) Δυνατότητα λήψης ασφαλιστικών μέτρων και για μέλλουσα απαίτηση, ρύθμιση που θα ωφελήσει ποικιλοτρόπως τους μεγαλοδανειστές με την εξασφάλιση ασφαλιστικών μέτρων ακόμα και για μη ληξιπρόθεσμες οφειλές.

3) Νέα πρόβλεψη για δυνατότητα εγγραφής προσημείωσης υποθήκης και επιβολής συντηρητικής κατάσχεσης όχι μόνο με διαταγή πληρωμής, αλλάκαι με οριστική απόφαση.

στ) Αφαίρεση πόρων από το Ταμείο Νομικών με τη μεταφορά είσπραξης διαφόρων χρηματικών ποινών (π.χ. για παρελκυστική διεξαγωγή δίκης) στο δημόσιο ταμείο με ταυτόχρονη ενημέρωση του Υπουργείου Οικονομικών.

Το σχέδιο νόμου του νέου ΚΠολΔ, ανεξάρτητα από επιμέρους βελτιώσεις,έχει συνολικά αντιλαϊκό χαρακτήρα, εξασφαλίζοντας τα συμφέροντα τωνμεγάλων μονοπωλιακών ομίλων και των τραπεζών σε βάρος των εργαζομένων καιτων λαϊκών στρωμάτων, που είναι πάντα το ασθενέστερο οικονομικά μέρος, οασθενέστερος οφειλέτης στην πολιτική δίκη και τη διαδικασία της αναγκαστικήςεκτέλεσης. Επιπλέον, η υλοποίηση των προτεινόμενων ρυθμίσεων στρέφεταισε βάρος της πλειοψηφίας των μαχόμενων δικηγόρων με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα,που θα αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στην καθημερινή ταλαιπωρία και τοκυνήγι ανελαστικών προθεσμιών μέσα στον έγγραφο κυκεώνα της νέας τακτικής διαδικασίας.Αυτοί που θα ωφεληθούν, ακόμη μια φορά, είναι οι μεγάλες δικηγορικέςεταιρίες και τα μεγαλογραφεία. Ταυτόχρονα, επηρεάζονται άμεσα όλοι οι εργαζόμενοιστον χώρο της δικαιοσύνης, όπως για παράδειγμα οι δικαστικοί επιμελητέςμε τη μείωση της ύλης και των αμοιβών τους στη νέα απλουστευμένη σε όφελος τωντραπεζών διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης, οι δικαστικοί υπάλληλοιμε την αύξηση του φόρτου εργασίας.

Γι’ αυτό και το νομοσχέδιο πρέπει να συναντήσει τη σφοδρή αντίδρασηκαι τον αγώνα για τη μη ψήφισή του από όλους τους εργαζόμενους στηδικαιοσύνη, όπως και από τους εργαζόμενους και το λαό συνολικότερα.

Στηρίζοντας εργατικά σωματεία, ομοσπονδίες, φορείς εργαζομένων,εργατικά κέντρα κ.λπ. που μπορούν να αντιταχθούν και να αποτρέψουν μετην πάλη τους τη μείωση του ποσοστού στην ικανοποίηση των εργατικών απαιτήσεωνμετά από πλειστηριασμό, αφού οι απαιτήσεις αυτές είναι ιδρώτας και κόποςτους, ο παραγόμενος κοινωνικός πλούτος μέσα από τη δική τους εργασία, τομοναδικό τους εισόδημα από την πώληση της εργατικής τους δύναμης.

Ταυτόχρονα, όμως, μέσα από τον αγώνα για τη μη ψήφιση τουσυγκεκριμένου νόμου, οι εργαζόμενοι στο χώρο της δικαιοσύνης σεσυμπόρευση με τους εργατοϋπάλληλους, τους φτωχούς αγρότες καιαυτοαπασχολούμενους, τους φοιτητές και σπουδαστές, νεολαίους καιγυναίκες των λαϊκών οικογενειών πρέπει να στοχεύσουν τον πραγματικό κοινό τους αντίπαλο, το μεγάλοεπιχειρηματικό και τραπεζικό κεφάλαιο που για την υπεράσπιση τηςκερδοφορίας του επιβάλλονται οι αντιλαϊκές πολιτικές και στην αστικήΔικαιοσύνη, ανεξάρτητα από την ταχύτητα απονομής της. Να παλέψουν γιατην κατάργηση, σε τελευταία ανάλυση, του κοινωνικοοικονομικού συστήματος πουγεννά και αναπαράγει διαφορές και αντιθέσεις που απαιτούν δικαστικήπαρέμβαση.

Συμμετέχουμε όλοι στην αποχή των δικηγόρων

προετοιμάζοντας και οργανώνοντας τη συμμετοχή μας

στη μεγάλη πανελλαδική – πανεργατική απεργία στις 27 Νοέμβρη

και στις απεργιακές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ:

Άγαλμα Βενιζέλου 10:30 το πρωί

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


ΑΠΟ ΤΗΝ ανγνώστρια ΕΛΕΝΗ ΠΗΡΑΜΕ ΚΑΙ ΑΝΑΡΤΟΥΜΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ
"Το κατάλαβα πάρα πολύ καλά, ότι αφορά όλους μας γενικότερα....αυτοί όμως ισχυρίζονται ότι το κάνουν για το καλό μας....για το καλό όλων των πολιτών...να αποσυμφορήσουν δήθεν τα δικαστήρια και την μεγάλη αναμονή των πολιτών.....πάει και ο κλάδος της νομικής.....κρίμα τις σπουδές σας....σε ποιον να βασιστούμε εμείς πλέον??? Τον δικηγόρο τον παίρναμε για να προστατέψει τα δικαιώματά μας....που δεν τα γνωρίζαμε επακριβώς....τώρα δεν θα μας χρειάζονται πλέον...τουλάχιστον στις περισσότερες περιπτώσεις...περιττό να πω πως κανείς δεν θα τολμά να τα βάζει με υψηλά ιστάμενους .....διότι είναι σίγουρο πως θα καταθέτουν περισσότερα ψευδή στοιχεία.....