«ο σιωπών δοκεί συναινείν», qui tacet consentire videtur (όπoιoς σιωπά φαίνεται ότι συναινεί)

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ
Ιωάννης ΒΡΥΖΑΣ
δικηγόρος - Δρ Νομικής - ΔΜΣ Ποινικού Δικαίου
Βασ. Ηρακλείου 37-39
τηλ. 2310-238435 κιν. 6977-813733
Ε-mail : vryzas-1@otenet.gr
546 24 Θεσσαλονίκη

Τρίτη, 28 Απριλίου 2015

...Πνευματικότητα ... "ιεραρχών" !


για τον άγιο Κύπρου ο λόγος .... βλ. [http://www.lifo.gr/now/world/65126]


Τα λείψανα της Αγίας Βαρβάρας και η σιωπή


 

Οφείλουμε να δούμε το θέμα κατά πρόσωπο. Πέρα από παραστάσεις, συνοδείες και αγήματα. Θέλω να μιλήσω για την εκμετάλλευση των λειψάνων της Αγίας Βαρβάρας. Για τη χρήση τους από την πλευρά της εξουσίας και για τη σιωπή επί του περιεχομένου από την πλευρά της Εκκλησίας.
Θα αρχίσω από το τελευταίο. Από τη σιωπή της εκκλησίας ή μάλλον από τον παραπλανητικό λόγο της Εκκλησίας και του εκπροσώπου του Αρχιεπισκόπου. Η παραπλάνηση βρίσκεται μέσα στη σιωπή. Στη σιωπή που υιοθετεί ο Αρχιεπίσκοπος – συνηθισμένη συμπεριφορά της κατεστημένης Εκκλησίας – ως προς την ουσία, υπό το φως του Ευαγγελίου, παρόμοιων συμπεριφορών.
Και εδώ η κατεστημένη Εκκλησία - η χριστιανικά αδιανόητη ανακοίνωση του εκπροσώπου το επιβεβαιώνει – προτιμάει την προσχώρηση στη μαζικότητα των εκδηλώσεων, σε σύμπραξη με την κοσμική εξουσία, αντί της δημόσιας επεξήγησης και διευκρίνισης της θέσης και του ρόλου των εκφράσεων της πίστης στη ζωή των ανθρώπων.
Η κορύφωση της χρήσης, δηλαδή της κυνικής εκμετάλλευσης των λειψάνων, γίνεται με τη μεταφορά τους σε ένα χώρο πόνου, οδύνης και προσδοκίας θεραπείας. Η σύνδεση των λειψάνων, που γίνεται ανεκτή σε ένα τέτοιο πλαίσιο, αποτελεί με τη σειρά της κορύφωση αντιχριστιανικής πράξης. Όποιος υπόσχεται στους ανθρώπους που πάσχουν – και όλοι γνωρίζουμε τι υπόκειται σε θεραπεία στον Άγιο Σάββα – την ανορθολογική σωτηρία τους, διαπράττει καθαρή απάτη. Η πίστη του καθενός – πράξη πάντα αναζήτησης και αμφιβολίας – υπάρχει εντός του, συνδέεται με τη συνείδησή του και είναι μέρος της δικής του αντίληψης για τον κόσμο και την ύπαρξη.
Για τους λόγους αυτούς, είναι και θα παραμείνει πολλαπλά απαράδεκτη κάθε τέτοια εκμετάλλευση της διάστασης της αγιότητας, που δεν καταδικάζεται από την Εκκλησία, ως αυτό που είναι: ως απόπειρα πνευματικής υποδούλωσης και άρνησης της ελευθερίας.