«ο σιωπών δοκεί συναινείν», qui tacet consentire videtur (όπoιoς σιωπά φαίνεται ότι συναινεί)

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ
Ιωάννης ΒΡΥΖΑΣ
δικηγόρος - Δρ Νομικής - ΔΜΣ Ποινικού Δικαίου
Βασ. Ηρακλείου 37-39
τηλ. 2310-238435 κιν. 6977-813733
Ε-mail : vryzas-1@otenet.gr
546 24 Θεσσαλονίκη

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2015

Παρασκευόπουλος για πολιτικός κρατούμενος, βραχιολάκια, εκπαιδ. άδειες κλπ

Προαναγγελία Παρασκευόπουλου για επέκταση του μέτρου κράτησης με «βραχιολάκι»

ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Για μας δεν υπάρχει στις φυλακές πολιτικός κρατούμενος, υπάρχουν μόνο κρατούμενοι» ξεκαθάρισε ο υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Παρασκευόπουλος, εξηγώντας πως θεσμικά στη χώρα μας κανείς κρατούμενος δεν είναι «πολιτικός», ούτε η νομοθεσία προβλέπει την έννοια του πολιτικού κρατούμενου.
Η δήλωση αυτή ήρθε ως απάντηση στον βουλευτή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, Θεόδωρο Παπαθεοδώρου, ο οποίος ζήτησε από τον υπουργό να προβεί σε μια σαφή τοποθέτηση σχετικά με τη δήλωση του συνεργάτη του, Πάνου Λάμπρου, για  «πολιτικούς κρατούμενους».

Όπως είπε ο κ. Παρασκευόπουλος, το πολιτικό έγκλημα αναφέρεται σε μια διάταξη για την αμνηστία και τη θανατική ποινή, οι οποίες είναι σε αχρησία, και βεβαίως ούτε υπάρχει κανείς που να έχει οδηγηθεί στη φυλακή με αυτό το χαρακτηριστικό. «Οι θεωρητικές απαντήσεις σε ένα ερώτημα, που έτσι κι αλλιώς δεν είναι αποτυπωμένο στον νόμο, φαίνεται ότι έχουν χρεοκοπήσει ιστορικά. Δηλαδή, δεν φαίνεται σήμερα να είναι χρήσιμες όλες αυτές οι κατηγορίες. Σε μια προσπάθεια για καλύτερες φυλακές προσπαθούμε να ξεφύγουμε από κάθε κατηγοριοποίηση», ανέφερε.

Ο υπουργός Δικαιοσύνης κατέθεσε, πάντως, την προσωπική του άποψη για το θέμα, λέγοντας: «Προσωπικά πιστεύω ότι είναι χρήσιμη η έννοια του πολιτικού κρατούμενου σήμερα, έστω κι αν δεν χρησιμοποιείται, μόνο που νομίζω ότι αφορά κάποιες τελείως διαφορετικές περιπτώσεις. Αφορά τις περιπτώσεις εκείνων των ανθρώπων, οι οποίοι τελούν ελαφρά εγκλήματα σχετικά με ένα πολιτικοκοινωνικό σκεπτικό, θέλοντας να υπηρετήσουν -κατά την άποψή τους- το δημόσιο συμφέρον καλύτερα. Τέτοιες πράξεις, όπου η προσπάθεια προάσπισης ενός σημαντικού κοινωνικού συμφέροντος γίνεται με την προσπάθεια όσο γίνεται λιγότερο να θιγούν τα ατομικά αγαθά των άλλων ανθρώπων και στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας έχουν κυρίαρχο το πολιτικό στίγμα και όχι το στίγμα του κοινού εγκλήματος. Αυτές οι ελαφριές πράξεις θα άξιζε να ονομάζονται πολιτικά εγκλήματα. Ίσως σε κάποια εγκλήματα των διαδηλώσεων, που δεν φτάνουν σε πέταγμα μολότοφ ή σε βαριές πράξεις».

«Αλλά η συζήτηση για το πολιτικό έγκλημα γίνεται με άλλα χαρακτηριστικά, τα οποία δεν μας βρίσκουν σύμφωνους σήμερα καθόλου. Και η προσπάθεια μέσα στις φυλακές είναι να μην υπάρχουν ομαδοποιήσεις» κατέληξε την τοποθέτησή του ο υπουργός.

Σχετικώς με το μέτρο της κράτησης με «βραχιολάκι», και απαντώντας στα όσα ακούγονται ότι η ρύθμιση «θα είναι ενδεχομένως πάλι φωτογραφική», ο κ. Παρασκευόπουλος είπε πως ο ίδιος δεν γνωρίζει να παρήγαγε το υπουργείο κάποια φωτογραφική διάταξη ή η Βουλή. Προσέθεσε πως ειπώθηκαν αυτά για την περίπτωση του Σάββα Ξηρού, αλλά «πλέον έχει διαψευστεί και εκ των πραγμάτων, διότι βγήκαν εννέα άνθρωποι και ο Ξηρός δεν βγήκε». «Επιτέλους αυτή η αναγωγή δεν επιτρέπεται» είπε.

Ακόμη, σχετικώς με τη ρύθμιση για τις εκπαιδευτικές άδειες των κρατούμενων ο κ. Παρασκευόπουλος τη χαρακτήρισε «δύσκολη ρύθμιση», αιτιολογώντας πως απαιτείται συγκερασμός των παραμέτρων, και γι’ αυτό απαιτείται πολύ προσοχή. Αφού είπε ότι οι εισαγγελείς είναι αρμοδιότεροι για να ακουστούν για το θέμα αυτό, προανήγγειλε ευρεία συζήτηση με γνώμονα και τη γεωγραφική ανάπτυξη του μέτρου και την εφαρμογή του σε περισσότερες περιοχές από κείνες που προβλέπονται στο πιλοτικό πρόγραμμα.

Τέλος, και με αφορμή ερωτήματα βουλευτών για τους λόγους που ο πρώην συνεργάτης του υπουργού, Πάνος Λάμπρου, συνομιλούσε με κρατούμενος, ο κ. Παρασκευόπουλος επανήλθε στο θέμα. Διευκρίνισε πως στις έκρυθμες καταστάσεις που μπορεί να υπάρχουν στις φυλακές εκείνο που αφορά τον υπουργό είναι η καταλαγή και αποκατάσταση της νομιμότητας, κι έτσι απαιτήθηκε, αξιοποιήθηκε ο κ. Λάμπρου με την εμπειρία του ώστε να συνομιλήσει με τους κρατούμενους. «Εκείνος τους γνώριζε και οι κρατούμενοι τον αποδέχονταν και ήθελαν να συνομιλήσουν μαζί του. Τον ήξερα χρόνια και είχα την αντίληψη ενός ανθρώπου που μπορεί να συνομιλήσει με ηρεμία και σοβαρότητα και στις καταστάσεις αυτές -για να επικρατήσει ησυχία και να μην χυθεί αίμα στέλνεις τον σωστό συνομιλητή» ανέφερε ο κ. Παρασκευόπουλος.


«Ήμουν κι εγώ Πάνος Λάμπρου στο παρελθόν»

nikos-paraskevopoulos.jpg

Νίκος Παρασκευόπουλος Ο υπουργός Δικαιοσύνης κλήθηκε σε συνέχεια της κατάθεσης Γιάννη Πανούση | EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ
Κατέθεσε σήμερα στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας ο υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Παρασκευόπουλος, ο οποίος κλήθηκε σε συνέχεια της κατάθεσης Γιάννη Πανούση.
Εξήγησε τον ακριβή ρόλο του Πάνου Λάμπρου, μη διστάζοντας μάλιστα να υπενθυμίσει στην επιτροπή ότι κάποτε κλήθηκε από την κυβέρνηση (επί υπουργών Θ. Κανελλόπουλου 1990 και επί Ε. Βενιζέλου το 1996) ο ίδιος να παίξει ακριβώς τον ίδιο ρόλο, σε μια περίοδο που έβραζαν οι φυλακές με αλλεπάλληλες εξεγέρσεις.

«Ήμουν κι εγώ Πάνος Λάμπρου»

«Ο αντίστοιχος Πάνος Λάμπρου ήμουν εγώ», σημείωσε ο υπουργός.
Ο υπουργός κάλυψε πλήρως τον συνεργάτη του, αναγνωρίζοντάς του την πολυετή ενασχόλησή του με τα ζητήματα δικαιωμάτων των κρατουμένων, που σίγουρα θα βοηθούσαν τον δίαυλο επαφής του υπουργείου με κρατούμενους που αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρά προβλήματα, όχι μόνο λόγω της κακής κατάστασης των φυλακών, αλλά και της συχνής παραβίασης των δικαιωμάτων τους.
«Έκανε μια προσπάθεια να σβήνει τις εντάσεις και κακώς δαιμονοποιήθηκαν οι επαφές του», σημείωσε.

«Έχω απειληθεί κι εγώ από κρατούμενους»

Πρόσθεσε ακόμα ότι μπορεί να υπήρξε κάποια ένταση εξαιτίας συγκεκριμένου περιστατικού με τον Γιάννη Πανούση, αλλά τίποτε παραπάνω, διαψεύδοντας τους ισχυρισμούς Πανούση, ενώ συμπλήρωσε ότι έχει συχνά απειληθεί και ο ίδιος από κρατούμενους.
Απάντησε ότι το να συμμετέχει ο Πάνος Λάμπρου σε μια ομάδα του υπουργείου σήμερα δεν σημαίνει ότι είναι σύμβουλος.
Αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι έστω υπήρχε η παραμικρή υπόνοια για το ότι δήθεν ο Π. Λάμπρου ξεσήκωνε σε παρανομία τους κρατούμενους (σ.σ. όπως διάφορα ΜΜΕ άφησαν να εννοηθεί).
Σε γενικές γραμμές, ο υπουργός ξεκαθάρισε ότι προφανώς οφείλει το υπουργείο να ακούει τις φωνές των κρατουμένων και τα αιτήματά τους, άσχετα με το αν και ποια τελικά από αυτά τα αιτήματα είναι σωστό να ικανοποιηθούν μέσα στο πλαίσιο του κράτους δικαίου.