«ο σιωπών δοκεί συναινείν», qui tacet consentire videtur (όπoιoς σιωπά φαίνεται ότι συναινεί)

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ
Ιωάννης ΒΡΥΖΑΣ
δικηγόρος - Δρ Νομικής - ΔΜΣ Ποινικού Δικαίου
Βασ. Ηρακλείου 37-39
τηλ. 2310-238435 κιν. 6977-813733
Ε-mail : vryzas-1@otenet.gr
546 24 Θεσσαλονίκη

Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ.... ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ -Open the border(s)!!!;;;. και ΜΚΟ !!!. - ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ ...

δρ ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΡΥΖΑΣ + προσφυγάκια, Ειδομένη 2016 [photo copyright by Angela Mantziou]

ΜΗΠΩΣ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ

ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ 
πέρα από ανιστόρητους συναισθηματισμούς
με Πολιτική λογική και νηφάλεια νομική σκέψη
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΟΣ;
δηλαδή

Ποιός και πότε θεωρείται ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ;
Ποιός και πότε ΑΙΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΣΥΛΟ;
Ποιός και πότε ΝΟΜΙΜΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ;
και
τέλος ποιός και πότε ΛΑΘΡΑ ΕΙΣΕΛΘΩΝ σε ξένη χώρα Ή αλλιώς ΠΑΡΑΤΥΠΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ;



ΜΚΟ και προσφυγικό

του Γιάννη Ραχιώτη*
Με αφορμή το προσφυγικό παρατηρούμε εκρηκτική ανάπτυξη των ΜΚΟ σε συνολικό αριθμό και κυρίως σε προσωπικό. Επιπλέον εκατοντάδες ΜΚΟ από τη δυτική Ευρώπη και τη Β. Αμερική, εγκαταστάθηκαν εδώ τα τελευταία δύο χρόνια για να προσφέρουν «ανθρωπιστικό έργο» με το επιχείρημα του «ανίκανου» κράτους. Μετά τη σύνοδο κορυφής της ΕΕ, του Μάρτη 2016, που αποφάσισε όλη η χρηματοδότηση για τον εγκλωβισμό των προσφύγων στην Ελλάδα να κατευθυνθεί σε ΜΚΟ, έσπευσαν ακόμη περισσότερες, παρ’ όλο που ο αριθμός των προσφύγων που τελικά κατάφεραν να εγκλωβίσουν δεν αυξάνεται. Είναι λιγότεροι από 60.000, με πτωτική τάση, αφού αρκετοί, παρά την επιτήρηση, βρίσκουν το δρόμο για τον προορισμό τους. Για να υπάρχει μια σύγκριση, να θυμίσουμε ότι η Ελλάδα στη 10ετία του ’90 δέχθηκε για εγκατάσταση, όχι για διέλευση, περίπου 1.000.000 μετανάστες, χωρίς τη «βοήθεια» οποιασδήποτε ΜΚΟ και χωρίς να δημιουργήσει στρατόπεδα συγκέντρωσης.


Στο σύγχρονο τοπίο των ελληνικών των ΜΚΟ, κομβικό ρόλο παίζει πλέον το ίδρυμα του Σόρος, για τον οποίο δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν είναι απλά ένας διεθνής τοκογλύφος αλλά η ισχυρότερη ίσως, μη θεσμική προσωπικότητα του τμήματος του αμερικανικού κατεστημένου που στηρίζει την παγκοσμιοποίηση.
Στο σύγχρονο τοπίο των ελληνικών των ΜΚΟ, κομβικό ρόλο παίζει πλέον το ίδρυμα του Σόρος, για τον οποίο δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν είναι απλά ένας διεθνής τοκογλύφος αλλά η ισχυρότερη ίσως, μη θεσμική προσωπικότητα του τμήματος του αμερικανικού κατεστημένου που στηρίζει την παγκοσμιοποίηση.
Τι είναι όμως οι «Μη Κυβερνητικές» οργανώσεις; Πρόκειται για «ιδιωτικά» εργαλεία άσκησης κρατικών πολιτικών, χρήσιμα για να μη χρεώνεται μια πολιτική ο πραγματικός φορέας της και φυσικά να αποκλείεται ο λαϊκός έλεγχος. Είναι ολιγομελή σχήματα που, ανάλογα με τη νομοθεσία της χώρας ίδρυσης και της χώρας στόχου, μπορεί να έχουν σωματειακή ή εταιρική μορφή. Όταν χρηματοδοτούνται από πηγές που δεν απαιτούν νομική προσωπικότητα, είναι ακόμη και άτυπες ενώσεις προσώπων, οπότε δρουν με απόλυτη αδιαφάνεια και δεν υπάγονται σε κανένα κανόνα.

Η ιστορία τους έχει πλέον αρκετό βάθος . Ξεκίνησαν από τις ΗΠΑ στη δεκαετία του ’50 , συνήθως ως «ιδρύματα» που χρηματοδοτούσαν διανοούμενους, επιχειρηματίες, εκπαιδευτικά ιδρύματα κλπ. με στόχο τη διαμόρφωση φιλοαμερικανικών τάσεων στην κοινή γνώμη. Αφού δεν υπήρχε ανάμιξη κρατικών αρχών ήταν ευκολότερη η συγκάλυψη των πραγματικών στόχων της χρηματοδότησης- εξαγοράς .[1]

Στην Ελλάδα οι ΜΚΟ οργανώθηκαν σε μαζικό και κεντρικά ελεγχόμενο επίπεδο επί Γιώργου Παπανδρέου ως Υπουργού Εξωτερικών, στον οποίο υπήχθη η χρηματοδότησή τους. Δημιουργήθηκε γι’ αυτό μια ειδική υπηρεσία του ΥΠΕΞ, σε επίπεδο διεύθυνσης, η ΥΔΑΣ (Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας), με επικεφαλής τον περιβόητο Αλεξ Ρόντος [2]. Η ΥΔΑΣ τηρεί ειδικό μητρώο «εγκεκριμένων» ΜΚΟ, ιδιαίτερα αυτών που εκτελούν αποστολές στο εξωτερικό και φροντίζει για τη χρηματοδότησή τους. Αργότερα δημιουργήθηκαν ανάλογες υπηρεσίες – μητρώα, στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και στο Υπουργείο Υγείας, όπου είναι καταγραμμένες οι ΜΚΟ που δρουν κυρίως στο εσωτερικό. Σκοπός αυτών των υπηρεσιών όπως και των αντίστοιχων σε κοινοτικό επίπεδο είναι η υλοποίηση πολιτικών μέσω δημιουργίας ή διακίνησης «προγραμμάτων» και των αντίστοιχων χρηματοδοτήσεων.

Σήμερα οι βασικοί διεθνείς μηχανισμοί χρηματοδότησης ΜΚΟ, πέρα από τα εθνικά κράτη, είναι η USAID που διακινεί τη μη στρατιωτική «βοήθεια» των ΗΠΑ στο εξωτερικό, η ΕΕ, το “Open Society Foundation- OSF” του Τζώρτζ Σόρος, που για περισσότερες από δύο δεκαετίες ειδικεύεται στην υπονόμευση μη φιλικών στις ΗΠΑ κρατών και κυβερνήσεων και μερικά μεγάλα ιδρύματα του Αγγλοσαξονικού κόσμου. Ο γενικός στόχος είναι η προώθηση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, η εκπαίδευση στις «δυτικές αξίες» και η υπονόμευση κρατών και θεσμών μη ενσωματωμένων στην παγκοσμιοποίηση. Ο συνήθης τρόπος οργάνωσης είναι η δημιουργία μιας πυραμίδας ΜΚΟ που η κορυφή είναι το OSF ή η YSAID κλπ και στη βάση η ΜΚΟ που προσλαμβάνει το προσωπικό και κάνει τη «δουλειά». Ενδιάμεσα υπάρχουν άλλες ΜΚΟ μέσω των οποίων διακινούνται τα «προγράμματα» δηλαδή οι εφαρμοστέες πολιτικές , καθώς και τα χρήματα και οι επικοινωνιακές στρατηγικές. Ταυτόχρονα συγκροτούνται διάφορα δίκτυα συνεργαζόμενων ΜΚΟ στα οποία γίνεται προσπάθεια να ενταχθούν- μέσω φαινομενικά ουδέτερων ή και «προοδευτικών» δράσεων και κοινωνικές ή συνδικαλιστικές οργανώσεις που δεν είναι ΜΚΟ και έχουν κύρος ειδικά στον αριστερό χώρο. Αυτό που επιτυγχάνεται είναι οι τοπικές κοινωνίες να μην αντιλαμβάνονται ότι πρόκειται για οργανωμένες πολιτικές υπερεθνικών μηχανισμών και οι απλοί εργαζόμενοι στις ΜΚΟ να μην γνωρίζουν ούτε τον πραγματικό εργοδότη τους, ούτε την πολιτική που υλοποιούν, αφού αυτή έχει τεμαχιστεί σε διάφορα «προγράμματα».

Στο σύγχρονο τοπίο των ελληνικών των ΜΚΟ, κομβικό ρόλο παίζει πλέον το ίδρυμα του Σόρος, για τον οποίο δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν είναι απλά ένας διεθνής τοκογλύφος αλλά η ισχυρότερη ίσως, μη θεσμική προσωπικότητα του τμήματος του αμερικανικού κατεστημένου που στηρίζει την παγκοσμιοποίηση. Στην Ελλάδα έχει ιδρύσει το «Solidarity now” με πρόεδρο ένα ελληνοαμερικανό επιχειρηματία-κουμπάρο του. Στο ΔΣ συμμετέχουν κάποια από τα πιο γνωστά ονόματα της ελληνικής αστικής τάξης και νεοφιλελεύθεροι πανεπιστημιακοί. Μέσω αυτής της ΜΚΟ αλλά και θυγατρικών του OSF έλεγξε σειρά ελληνικών ΜΚΟ μέσω χρηματοδότησης προγραμμάτων, προσλήψεων, παροχής στέγης κλπ. Μερικές απ’ αυτές έφτασαν σήμερα να απασχολούν εκατοντάδες νεαρούς επιστήμονες κυρίως από το χώρο των ανθρωπιστικών επιστημών και πολυάριθμο βοηθητικό προσωπικό. Αν κάποιος ρωτήσει τι ακριβώς κάνουν, η απάντηση που ακούς είναι ότι «τρέχουν» προγράμματα «για τους πρόσφυγες». Αν προσπαθήσεις να καταλάβεις πιο συγκεκριμένα, ξέροντας ότι οι εγκλωβισμένοι πρόσφυγες απλώς αγωνίζονται να βρουν τρόπο να φύγουν το συντομότερο από δω, ακούς αντί απάντησης κάποιες κωδικές λέξεις: «καταγραφή». «ασυνόδευτοι ανήλικοι», «οικογενειακή επανένωση», «θύματα βιασμών», “advocacy” “strategic litigation” κοκ χωρίς συγκεκριμένους αριθμούς και χωρίς αναφορά συγκεκριμένης εργασίας.

Τελικά οι πρόσφυγες είναι το πρόσχημα για μαζική στρατολόγηση νέων επιστημόνων με σχετικά υψηλούς μισθούς αλλά με «ελαστικές» σχέσεις εργασίας (4- 6μηνες συμβάσεις) ώστε να είναι διαρκώς ελεγχόμενοι. Παλαιότερα το πρόσχημα για τη δημιουργία ΜΚΟ με ανάλογους στόχους αλλά όχι βέβαια στην ίδια κλίμακα με σήμερα, ήταν η καταπολέμηση του “trafficking”, η προστασία των κακοποιημένων γυναικών, ή η ενημέρωση για το AIDS.

Η πείρα από Ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια , που οι δυτικές ΜΚΟ δρούν εδώ και 25 χρόνια, δείχνει ότι διαμόρφωσαν μια μεγάλη ομάδα νέων επιστημόνων, μορφωμένων, πολύγλωσσων, με διεθνή εμπειρία και βιοτικό επίπεδο σχετικά υψηλότερο από την τάξη τους, διαπαιδαγωγημένων στις δυτικές «αξίες», που στήριξαν μαχητικά τα διάφορα φιλοδυτικά πραξικοπήματα και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν σαν δεξαμενή στελεχών των καθεστώτων που επιβλήθηκαν. Είμαστε μάρτυρες της διόγκωσης ενός ανάλογου μηχανισμού και στην Ελλάδα .

Αυτό που κυρίως χρειάζεται δεν είναι να σχολιάζουμε τη διαφθορά που αναπόδραστα προκαλεί η αδιαφάνεια και ο χορός εκατομμυρίων στις ΜΚΟ. Το ζητούμενο είναι να αποκαλύψουμε τις πολιτικές που υλοποιούν, τους πραγματικούς χειριστές τους, ακολουθώντας τις ροές του χρήματος, καθώς και το βρώμικο ρόλο τους στην υπονόμευση της κυριαρχίας και ανεξαρτησίας των χωρών-θυμάτων του σύγχρονου ιμπεριαλισμού. Αυτονόητο είναι ότι πρέπει να βοηθήσουμε τον αγώνα των εργαζομένων τους για εργατικά δικαιώματα και κοινωνική ασφάλιση και να μην τους εγκαταλείψουμε στις αυταπάτες περί «εθελοντισμού» και «ανθρωπιστικού έργου».

[1]. Γι’ αυτή την περίοδο πολύ καλή είναι η έκδοση που επιμελήθηκε και προλόγισε ο Γιώργος Καραμπελιάς, «ΜΚΟ και παγκοσμιοποίηση στην Ελλάδα», εναλλακτικές εκδόσεις 2014
 2] Περισσότερα για τον Ρόντος, και το ρόλο των ΜΚΟ του, μεταξύ πολλών http://news247.gr/eidiseis/koinonia/poios-einai-o-aleks-rontos-gkrizos-diplwmaths-gia-eidikes-apostoles.2648882.html και επίσης: http://www.zougla.gr/kosmos/article/h-epanemfanisi-tou-mistiriodi–aleks-rontos

Γιάννης Μουζάλας: Εξαντλήσαμε τα όρια φιλοξενίας προσφύγων

Ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μουζάλας σε συνέντευξή του στο «Spiegel» ξεκαθάρισε πως «η Ελλάδα δεν μπορεί να φιλοξενήσει ούτε έναν πρόσφυγα παραπάνω».
Η ανησυχία του προκύπτει από την εφαρμογή των κριτηρίων του Δουβλίνου ΙΙ, όπου είναι υποχρεωτική η επαναπροώθηση των προσφύγων που απορρίφθηκε η αίτηση ασύλου. Κάθε τέτοια περίπτωση σε οποιαδήποτε χώρα της Ε.Ε. επιστρέφει στην πρώτη χώρα καταγραφής ή εισόδου, δηλαδή Ελλάδα και Ιταλία.
Αυτό που επισημαίνει ο υπουργός και να το καταλάβουν οι Γερμανοί, «είναι πως δεν έχει να κάνει με πολιτικούς ή ιδεολογικούς λόγους ή ότι δεν εκτιμούμε δεόντως τη βοήθεια της Γερμανίας. Απλώς, η Ελλάδα δεν έχει τη δυνατότητα να αντεπεξέλθει στην άφιξη άλλων προσφύγων. Mόλις σηκωθήκαμε. Μη μας κάνετε να σκοντάψουμε πάλι».
Αυτή τη στιγμή φιλοξενούμε 60.000 άτομα που σε αναλογία πληθυσμού αγγίζει το ποσοστό της Γερμανίας. Μπορούμε ως ένδειξη καλής θέλησης να δεχθούμε μια μικρή ομάδα για επιστροφές αλλά τίποτα παραπάνω. Κάνω έκκληση στην ευρωπαϊκή νοημοσύνη και μην ξεχνάτε και την δεδομένη πίεση από την Τουρκία στις ροές, υπογράμμισε.
Τέλος αναφέρθηκε και στο αίτημα της Ελλάδας να αποσυμφορήσει τα νησιά, μεταφέροντας κόσμο προς την ηπειρωτική ενδοχώρα και ουδεμία απάντηση έχει λάβει μέχρι στιγμής.https://www.enetpress.gr/%ce%b3%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%bf%cf%85%ce%b6%ce%ac%ce%bb%ce%b1%cf%82-%ce%b5%ce%be%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%bb%ce%ae%cf%83%ce%b1%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b1-%cf%8c%cf%81%ce%b9%ce%b1/ ΑπόΜάκης Θεοδώσης

 

Σοβαρά επεισόδια μέσα κι έξω από την γερουσία στην Ιταλία - Στη συζήτηση του νόμου για την υπηκοότητα των παιδιών μεταναστών

 Σοβαρά επεισόδια μέσα κι έξω από την γερουσία στην Ιταλία - Στη συζήτηση του νόμου για την υπηκοότητα των παιδιών μεταναστών - Media

Επεισόδια σημειώθηκαν μέσα και έξω από την ιταλική γερουσία κατά την συζήτηση του νόμου για την παροχή της ιταλικής υπηκοότητας στα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται στην χώρα.
Σε λίγα μέτρα απόστασης από την είσοδο της γερουσίας, μέλη της ακροδεξιάς οργάνωσης Κάζα Πάουντ συγκρούσθηκαν με την αστυνομία, στην προσπάθειά τους να πλησιάσουν στην είσοδο του μεγάρου. Οι ακροδεξιοί διαδηλωτές κρατούσαν φωτογραφίες τρομοκρατών που πήραν μέρος σε επιθέσεις σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις και φώναξαν συνθήματα κατά της χορήγησης πλήρων δικαιωμάτων στους μετανάστες δεύτερης γενιάς.
Μέσα στην γερουσία, ο πρόεδρος του σώματος, Πιέτρο Γκράσσο, αποφάσισε να απομακρύνει από την αίθουσα δυο μέλη της Λέγκας του Βορρά, λόγω ανάρμοστης συμπεριφοράς.
Οι δυο γερουσιαστές της Λέγκα προσπάθησαν, μεταξύ των άλλων, να καθίσουν στα έδρανα της κυβέρνησης και κατά την ένταση που επικράτησε τραυματίσθηκε πολύ ελαφρά η υπουργός παιδείας Βαλέρια Φεντέλι, η οποία προσέφυγε, για τις πρώτες βοήθειες, στο ιατρείο της γερουσίας.
Πηγή: ΑΠΕ
Να υπερασπιστεί την ακεραιότητα της Ουγγαρίας, το δικαίωμα της στην αυτοδιακυβέρνηση, τις αξίες της απέναντι στο κύμα της μαζικής μετανάστευσης όπως και να αμυνθεί απέναντι στις επιθέσεις του διεθνούς κερδοσκόπου Τζορτζ Σόρος δεσμεύθηκε ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν σε χθεσινή του ομιλία του στο Ευρωκοινοβούλιο που πολλοί χαρακτήρισαν ως ιστορική.
«Γνωρίζω ότι η ισχύς, το μέγεθος και το ειδικό βάρος της Ουγγαρίας είναι κατά πολύ μικρότερο από αυτό του διεθνούς κερδοσκόπου Τ.Σόρος ο οποίος τώρα επιτίθεται στην Ουγγαρία», είπε ο Όρμπαν στην αρχή της ομιλίας του.
«Παρά το γεγονός ότι έχει καταστρέψει τις ζωές εκατομμυρίων Ευρωπαίων πολιτών με τις κερδοσκοπικές του επιθέσεις, έχει τιμωρηθεί για αυτό στην Ουγγαρία και ο οποίος ανοικτά έχει παραδεχθεί ότι είναι  εχθρός του ευρώ, εντούτοις χαίρει τόσο μεγάλης εκτίμησης από τους ηγέτες της Ε.Ε.» είπε ο Ούγγρος πρωθυπουργός.
Η ομιλία του αυτή στο Ευρωκοινοβούλιο έγινε λίγες ημέρες μετά την συνέντευξη που είχε δώσει και στην οποία εξήγησε τα κίνητρα του Σόρος.
«Δεν μπορούν να υπάρχουν ειδικά προνόμια και κανείς δεν μπορεί να είναι πάνω από το νόμο, ούτε ο Σόρος ούτε οι άνθρωποί του. Μέσω των οργανισμών του στην Ουγγαρία και μακριά από τα βλέμματα του κόσμου ο Σόρος ξοδεύει απίστευτα ποσά για να στηρίζει την παράνομη μετανάστευση», σημείωσε ο Όρμπαν για να συμπληρώσει:
«Για την επιδίωξη αυτή των σκοπών του πληρώνει ένα μεγάλο αριθμό από οργανισμούς οι οποίοι λειτουργούν με το πρόσχημα προσφοράς κοινωνικών υπηρεσιών. Διατηρεί ένα κανονικό δίκτυο, με τα δικά του ΜΜΕ, εκατοντάδες υπαλλήλους μέχρι και με δικό του πανεπιστήμιο.
Θεωρώ ότι δεν πρέπει να κάνουμε το λάθος να υποτιμήσουμε τον Σόρος: Είναι ένας παντοδύναμος δισεκατομμυριούχος και τεράστια προσήλωση στους στόχους του, που όταν έει να κάνει με τα δικά του συμφέροντα δεν έχει κανένα σεβασμό: Ούτε στον Θεό ούτε στον άνθρωπο».  
Στην ομιλία του στο Ευρωκοινοβούλιο ο Ούγγρος πρωθυπουργός σημείωσε ότι η βασική θέση της κυβέρνησής του είναι σε αντίθεση με τους στόχους της ευρωπαϊκής επιτροπής αναφορικά με την μετανάστευση:
«Η θέση μας είναι ξεκάθαρη. Δεν θέλουμε και δεν πιστεύουμε ότι συνάδει με τις θεμελιώδεις αξίες δημιουργίας της Ε.Ε. η υποχρεωτική εγκατάσταση παράνομων μεταναστών στη χώρα μας», σημείωσε δεικτικά για να τονίσει:
«Η απόφαση με τον ποιον θα ζήσουμε και πως αφορά αποκλειστικά τους Ούγγρους πολίτες».
Στη συνέχεια ο Όρμπαν είπε: «Ο Τ.Σόρος και οι ΜΚΟ που ελέγχει θέλουν να μεταφέρουν 1 εκατ. παράνομους μετανάστες κάθε χρόνο στην Ευρώπη. Έχει προσωπικά δεσμευθεί για αυτό και χρηματοδοτεί αυτό το στόχο. Μπορείτε να το διαβάσετε και εσείς οι ίδιοι στο πρόγραμμά του.
Διαφωνούμε και απορρίπτουμε κάθε τέτοια πιθανότητα. Δεν θέλουμε και δεν πρόκειται να χάσουμε το δικαίωμα του εθνικού αυτοπροσδιορισμού καθώς κάτι τέτοιο θα οδηγήσει στο να πληγούν τα συμφέροντα των Ούγγρων πολιτών».
Αναφορικά με την νομοθεσία της λειτουργία των ΜΚΟ ο Όρμπαν είπε πως η ουγγρική πρόταση ακολουθεί το αμερικανικό παράδειγμα:
«Η περίπλοκη απάντηση» είπε «είναι πως κανονίζουμε τη λειτουργία παντοδύναμων οικονομικών οργανισμών του εξωτερικού, οι οποίοι θέλουν να επηρεάσουν την δημοκρατική διαδικασία λήψης αποφάσεων στο εσωτερικό
Η ουγγρική νομοθεσία είναι φτιαγμένη επάνω στις αρχές της διαφάνειας. Δεν θέλουμε τίποτα άλλο από το α γνωρίζουμε τι ακριβώς χρήματα διακινούν οι ΜΚΟ και τις ακριβώς συμφέροντα κρύβονται πίσω τους. Αυτό δεν εμποδίζει τις οργανώσεις αυτές, να ακούγεται η φωνή τους, να διαφυλάσσουν τα συμφέροντά τους και να αυτοοργανώνονται. Το αντίθετο. Η νομοθεσία σκοπεύει στο να διευκολύνει τις διαδικασίες αυτές αλλά με βασικό κριτήριο την διαφάνεια» κατέληξε. [PRONEWS 28 4 2017]

Σόιμπλε: Αν η Ευρώπη δεν αρέσει στους Μουσουλμάνους μετανάστες, να πάνε αλλού

Οι Μουσουλμάνοι που μεταναστεύουν στην Ευρώπη θα πρέπει να καταλάβουν ότι υπάρχουν καλύτερα μέρη για εκείνους, αν δεν θέλουν να αποδεχθούν τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής, δήλωσε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Λωτοφάγοι

Λωτοφάγοι
«Ο χειρότερος αγράμματος είναι ο πολιτικά αγράμματος. Δεν ακούει τίποτε, δεν βλέπει τίποτε, δεν μετέχει στην πολιτική ζωή.
Δεν δείχνει να γνωρίζει ότι το κόστος διαβίωσης, η τιμή των φασολιών, του αλευριού, του ενοικίου, των φαρμάκων, όλα βασίζονται σε πολιτικές αποφάσεις. Νιώθει ακόμη και περήφανος για την πολιτική του αμορφωσιά, φουσκώνει το στήθος και λέει πως μισεί την πολιτική.
Δεν γνωρίζει, ο ηλίθιος, πως απ’ την έλλειψη συμμετοχής του στα κοινά προέρχεται η ύπαρξη της πόρνης, το παρατημένο παιδί, ο κλέφτης και, χειρότερα απ’ όλα, οι διεφθαρμένοι αξιωματούχοι, oι λακέδες των εκμεταλλευτριών πολυεθνικών εταιρειών…»                                                                                                                                                Μπέρτολτ Μπρεχτ

Υπάρχει μια νέα κατηγορία πολιτικά αγράμματων, η οποία δεν προτάσσει όσα ο Μπρεχτ σχολιάζει ως το φούσκωμα του περήφανου ηλίθιου. Είναι περισσότερο μειλίχιοι και στρογγυλοποιητές της πολιτικής οξύτητας, θιασώτες της επιτηδευμένης μετριοπάθειας που γεννά πολιτικά σχήματα ευγένειας που μπορούν να χωρέσουν τους πάντες. Κρύβουν την πολιτική τους θέση, προσπαθούν να εκπνεύσουν έναν εγωιστικό οικουμενισμό, φυσικά με αυτούς στο επίκεντρο και της πολιτικής και της οικουμένης. Ψέγουν τον κοινωνικό θυμό λες και δεν γεννιέται από τις συνθήκες αλλά από ψυχολογική αστάθεια και πολύ συχνά, από την καρέκλα του χορτάτου ανησυχούν για τους πεινασμένους σαν να πρόκειται να θεραπεύσουν αρρώστια και όχι να αντιμετωπίσουν αδικία.
Αυτοί οι ευγενείς ηλίθιοι (σίγουρα και αρκετά χρήσιμοι) δείχνουν απέχθεια απέναντι σε όσους με ένταση ή επιμονή παλεύουν στη ζωή τους. Σηκώνουν το δάχτυλο και μιλάνε για τον πρωτογονισμό αυτών που δεν θέλουν γιατί οι ίδιοι δεν μπορούν.
«Γιατί βγάζεις συνέχεια σκάνδαλα στην εφημερίδα σου;» με ρώτησε ένας τέτοιος οπαδός της καθωσπρέπει ανησυχίας . «Γιατί πήγα μια φορά να κάνω τον λωτό σε άσκηση γιόγκα και έπαθα λουμπάγκο» του απάντησα. Να επιχειρήσω όμως να απαντήσω εδώ γιατί βγάζω σκάνδαλα, μια που γιόγκα ούτε έκανα ούτε ξέρω.
Ζούμε σε μια χώρα που για δεκαετίες πετά κάτω από το χαλί βρομιές. Τις κρύβει, είναι περήφανη για το χαλί, το επιδεικνύει και όταν βγουν τα ποντίκια λιποθυμά μπροστά στο θέαμα.
Το χειρότερο απ’ όλα είναι πως αυτό πια το θεωρεί φυσικό, έχει εθιστεί, έχει συνηθίσει και αν κάποιος βάλει την ηλεκτρική σκούπα στην πρίζα θα αρχίσει να φωνάζει γιατί εκτός από τον θόρυβο θα αποκαλυφθεί και πόσο βρόμικο είναι.
Η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για την Υγεία, που μόλις ξεκίνησε, ασχολείται πρακτικά με 15 σκάνδαλα που βγάλαμε στο Documento. Κάθε ακρόαση στην επιτροπή είναι μία από τις πρώτες σελίδες μας. Είναι μια απάντηση στους ευγενείς ηλίθιους πως δεν κάνουμε εμείς τα σκάνδαλα, αλλά είμαστε αυτοί που κάνοντας τη δουλειά τους τα δημοσιοποιούμε. Η πολιτική , η κοινωνία δεν εξυγιαίνονται κρύβοντας σκάνδαλα για να μην κάνει θόρυβο η σκούπα και διαταράσσεται η εικόνα, αλλά κοιτώντας την πραγματικότητα κατάματα. Η δημοσιοποίηση, η γνώση δηλαδή, είναι ο πιο ασφαλής τρόπος για να έχεις τη σωστή οπτική ακόμη και αν αυτός που σου τη δίνει είναι κάποιος με τον οποίο διαφωνείς.
Η λύση δεν βρίσκεται στη σιωπή, πολύ περισσότερο δεν βρίσκεται με κλειστά μάτια έχοντας την ψευδαίσθηση πως έτσι απολαμβάνεις τη ζωή. Για να απαλλαγεί η πολιτική από τις στρεβλώσεις δεν χρειάζεται το τεχνητά καλό κλίμα, αλλά αποκατάσταση της αλήθειας. Από αυτή την αλήθεια θα βγουν τα συμπεράσματα, θα κριθούν οι άνθρωποι και θα κρίνουν οι πολίτες.
Οχι, δεν πρόκειται για σκανδαλοθηρία αλλά για καταγραφή της πραγματικότητας η οποία δυστυχώς στην Ελλάδα είναι σκανδαλώδης. Οπου και αν γυρίσεις, όπου και αν κοιτάξεις, ένα πολυπλόκαμο σύστημα με το ίδιο κέντρο παράγει τη βρομιά και μαζί και την κάλυψή της: τις θεωρίες της καλής προαίρεσης και της πονηρής καλοσύνης.
Υπάρχει και η από κει όχθη. Δεν έχει σκάνδαλα. Μπορεί να έχει πολιτικολογία, στρογγυλό βόλεμα χωρίς καθρέπτες που μπορείς να δεις τη φάτσα σου και αν θες να προχωρήσεις έχει και θετική ενέργεια, εφευρέσεις ευωχίας, συμπληρώματα διατροφής και εκτροφής. Μπορείς να βλέπεις «Survivor» και να φαντασιώνεσαι αθώα αγριάδα μέσα από τα πιο άγρια Μέσα της χειραγώγησής σου, μπορεί να κατασκευάζεις τους Κωστόπουλους του μέλλοντος που θα βρίσεις σε μερικά χρόνια και θα τους χρεώσεις την αφέλειά σου, μπορείς να μη βλέπεις τίποτε και να είσαι αυτό που απλώς περιγράφει ο Μπρεχτ. Αλλά για να παραφράσω μια αγαπημένη φράση του Πέτρου Κωστόπουλου, η ζωή είναι πολύ μικρή για να την περάσεις ως ηλίθιος.
Βγάζουμε σκάνδαλα λοιπόν γιατί υπάρχουν. Α, και γιατί είμαστε δημοσιογράφοι. Γουότεργκεϊτ, Ιράνγκεϊτ, WikiLeaks, Σνόουντεν. Σας λένε κάτι; Εμάς το πώς πρέπει να είναι η δημοσιογραφία. Τα υπόλοιπα τα αφήνουμε για άλλους. 
Κώστας Βαξεβάνης Documento #30
11.06.2017

Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Παγκοσμιοποίηση του πολέμου και ΜΚΟ


Michel Chossudovsky

«Η παγκοσμιοποίηση του πολέμου»

Στις προθήκες των βιβλιοπωλείων θα βρίσκεται τις επόμενες ημέρες -από τις εκδόσεις Πιρόγα- το βιβλίο του Michel Chossudovsky «Η παγκοσμιοποίηση του πολέμου».
Ο συγγραφέας -από τους κορυφαίους αναλυτές της παγκόσμιας νέας τάξης πραγμάτων- είναι διευθυντής του Centre de Recherche sur la Mondialisation (Κέντρο Ερευνας για την Παγκοσμιοποίηση) στο Μόντρεαλ και καθηγητής Οικονομικών του Πανεπιστημίου της Οτάβα.
Με το βιβλίο αυτό καταλήγει στην εκτίμηση ότι η «παγκοσμιοποίηση του πολέμου» αποτελεί τον ηγεμονικό σχεδιασμό των ΗΠΑ στη μετά την 11η Σεπτεμβρίου εποχή, σύμφωνα με τον οποίο η αμερικανονατοϊκή στρατιωτική μηχανή -σε συνδυασμό με συγκαλυμμένες επιχειρήσεις μυστικών υπηρεσιών, με οικονομικές κυρώσεις και την εξώθηση προς «καθεστωτικές αλλαγές»- αναπτύσσεται σε όλες τις σημαντικές περιοχές του κόσμου. Η απειλή ενός «προληπτικού» πυρηνικού πολέμου χρησιμοποιείται επίσης ως μέθοδος εκβιασμού προκειμένου να εξαναγκάσουν διάφορες χώρες σε υποταγή. Κατά τον συγγραφέα, αυτός ο «μακροχρόνιος πόλεμος της Αμερικής εναντίον της ανθρωπότητας» διεξάγεται στο αποκορύφωμα της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης της παγκόσμιας ιστορίας.
Το βιβλίο κυκλοφορεί σε λίγες ημέρες στα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις Πιρόγα |
Συνδέεται στενά με τη διαδικασία της οικονομικής αναδιάρθρωσης σε παγκόσμιο επίπεδο, η οποία οδήγησε στην κατάρρευση των εθνικών οικονομιών και στη φτωχοποίηση μεγάλου μέρους του παγκόσμιου πληθυσμού. Ο απώτερος σκοπός είναι η

Δίκη Μάρκου Καραμπέρη ("κύκλωμα τοκογλύφων Θεσνικης") - Δικαστικό Ρεπορτάζ

  10 ετής κάθειρξη από 5μελές Εφετείο στον Μ. Καραμπέρη, που δηλώνει όμως ... ανάπηρος και έτοιμος να μην εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής του ... https://www.vice.com/gr/article/h-istoria-toy-markoy-karamperh-ths-pio-antiproswpeytikhs-figoyras-sth-salonikiwtikh-nyxta-twn-80s


ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΕΣ Ποινή-χάδι στον Μ. Καραμπέρη

εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ Ημερομηνία: 06/07/2013
Σελίδα εκτύπωσης

Απόφαση-χάδι, που προκάλεσε έκπληξη για την επιείκειά της σε όλο το νομικό κόσμο της Θεσσαλονίκης, ακόμη και στους κατηγορούμενους, εξέδωσε χθες το τριμελές εφετείο κακουργημάτων Θεσσαλονίκης για τη χαρακτηριζόμενη από τις διωκτικές αρχές ισχυρότερη ομάδα τοκογλυφιών και εκβιάσεων, με φερόμενο εγκέφαλο τον 60χρονο επιχειρηματία Μάρκο Καραμπέρη.
Του Κώστα Καντούρη kantouris@hotmail.com

Το δικαστήριο επέβαλε στον επιχειρηματία κάθειρξη 11,5 χρόνων για σειρά τοκογλυφιών και για δύο περιπτώσεις εκβιάσεων και τον άφησε ελεύθερο, δεχόμενο να έχει η έφεσή του ανασταλτικό

Δευτέρα, 5 Ιουνίου 2017

Μικρά στο μάτι ... [Ουσιαστικά στην ζωή μας]

 …Για τελευταία φορά ο αείμνηστος Κωστής Στεφανόπουλος εξελέγη βουλευτής, ως πρόεδρος της ΔΗ.ΑΝΑ., με το μηδαμινό ποσοστό 1,01%. Στην τότε Βουλή, με κυβέρνηση Τζαννετάκη, υπήρξε ο μόνος από τους 300, που κατεψήφισε το νομοσχέδιο για την προνομιακή εκχώρηση της ιδιωτικής ραδιοτηλεόρασης στους «επικίνδυνους για τους δημοκρατικούς θεσμούς» - όπως είπε - μεγαλοεκδότες. Οι εφημερίδες και τα κανάλια, ευλόγως, δεν έδωσαν δημοσιότητα στο γεγονός. Το «έπνιξαν»….. http://www.huffingtonpost.gr/giorgos-votsis/-_8657_b_13346846.html